Πως βλέπουν οι γάτες?

Ο καλλιτέχνης και ερευνητής Nickolay Lamm προσπαθεί να απαντήσει στο ερώτημα αυτό μέσα από ένα φωτογραφικό project που πραγματοποίησε μετά από έρευνες σε οφθαλμολογικές κλινικές ζώων, καθώς και με συζητήσεις με καθηγητές πανεπιστημίου Οφθαλμολογίας. Η συλλογή αυτή αναδεικνύει τις διαφορές στην όραση της γάτας και του ανθρώπου. 

Το πάνω μέρος της κάθε φωτογραφίας παρουσιάζει τον κόσμο όπως τον βλέπουμε εμείς και το κάτω τον «γατίσιο».

Κατά την διάρκεια της έρευνάς του, ο καλλιτέχνης ανακάλυψε πολλές ενδιαφέρουσες φωτογραφίες σχετικά με την όραση των αιλουροειδών. 
Οι γάτες μπορούν να δουν 6-8 φορές καλύτερα στο σκοτάδι, απ’ ό,τι ο άνθρωπος, πράγμα που προσπαθεί να δείξει με τις νυχτερινές λήψεις. 
Έχουν μεγαλύτερο οπτικό πεδίο (200 μοίρες, ενώ ο άνθρωπος 180). 
Εξαιτίας των διαφορετικών τύπων κυττάρων που έχουν στον αμφιβληστροειδή χιτώνα, δεν μπορούν να αντιληφθούν καλά τα χρώματα και εντοπίζουν μόνο φωτεινότητα και αποχρώσεις του γκρι. 
Δεν έχουν τόσο καλή μακρινή όραση όσο ο άνθρωπος, βλέπουν ωστόσο πολύ καλά κοντά, πράγμα που τις εξυπηρετεί να αιχμαλωτίσουν το θήραμα τους. 
Επιπλέον, τα αιλουροειδή, ενώ έχουν την ικανότητα να παρακολουθούν οπτικά κινήσεις με μεγάλη ταχύτητα, δεν μπορούν να αντιληφθούν καλά την αργή κίνηση, με αποτέλεσμα όταν κάτι κινείται πολύ αργά, στα μάτια τους είναι σαν να μη κινείται καθόλου.

Ο Nickolay Lamm, καλλιτέχνης και ερευνητής, έχει κάνει και στο παρελθόν πολλές έρευνες και projects σχετικά με θέματα της όρασης, καθώς και σχετικά με τα ζώα. 

πηγή: athensvoice.gr

Κτηνίατρος: Ποιον, πως και γιατί να τον επιλέξουμε.

Ο πιο σημαντικός άνθρωπος στη ζωή της γάτας ή του σκύλου μας είμαστε εμείς. Ποιο είναι όμως το δεύτερο πιο σημαντικό πρόσωπο στη ζωή του κατοικιδίου μας; Φυσικά ο κτηνίατρος! 

Είναι ο άνθρωπος που αναλαμβάνει το ζωάκι μας από την πρώτη στιγμή που το υιοθετούμε και φυσικά είναι εκεί για να αντιμετωπίζει αποτελεσματικά αρρώστιες και επείγουσες καταστάσεις. Για αυτόν τον λόγο δεν πρέπει να αφήσουμε την τύχη του αγαπημένου μας φίλου στα χέρια του οποιουδήποτε αλλά να είμαστε πολύ προσεκτικοί στην επιλογή μας. 
 

Όσο παράδοξο κι αν ακούγεται το βασικότερο κριτήριο για να διαλέξουμε τον πιο κατάλληλο επιστήμονα είναι να ταιριάζει πρώτα από όλα σε… εμάς. Κι αυτό γιατί πρέπει να είναι  καταρτισμένος, επαγγελματίας χωρίς να είναι «ψυχρός» και να μας εμπνέει εμπιστοσύνη, ώστε να ακολουθούμε με προθυμία τις συμβουλές του.

Και επειδή απλά και μόνο ρίχνοντας μια ματιά στο ίντερνετ ή στον τηλεφωνικό κατάλογο  διαπιστώνει κανείς πως υπάρχει μεγάλη… ποικιλία από κτηνιάτρους, καλό είναι να γίνουμε όσο το δυνατόν πιο… εκλεκτικοί. Γιατί παρόλο που οι περισσότεροι προσφέρουν παραπλήσιες υπηρεσίες, πάντα υπάρχουν διαφορές ανάμεσά τους. Άλλωστε ο κάθε ιδιοκτήτης δίνει βάρος σε διαφορετικές υπηρεσίες.

Έρευνα αγοράς  
Πως μπορούμε να ανακαλύψουμε τον πιο κατάλληλο; Καταρχήν κάνοντας μια… έρευνα αγοράς, ρωτώντας πρόσωπα από το περιβάλλον μας δηλαδή συναδέλφους, γείτονες και φίλους που έχουν κατοικίδια. Οι συστάσεις τους είναι πολύτιμες μια και τα ονόματα των καλών κτηνιάτρων κυκλοφορούν ανάμεσα στους φιλόζωους. 
Όταν καταλήξουμε στην τελική λίστα, αρχίζουμε να παίρνουμε τηλέφωνα και ρωτάμε τις παρακάτω ερωτήσεις ώστε να καταλήξουμε σε αυτόν της προτίμησής μας:

• Έχετε κατοικίδιο και ποια η εμπειρία σας με τα ζώα;
• Ποιο το κόστος εμβολίων, των επισκέψεων και των άλλων υπηρεσιών ρουτίνας;
• Ποιο το ωράριο του ιατρείου σας; Προσφέρετε υπηρεσίες εκτός ωραρίου;
• Εξυπηρετείτε επείγοντα περιστατικά ή μήπως συνεργάζεστε με κάποια κλινική που να τα αναλαμβάνει; Ποια η διαθεσιμότητα των κτηνιάτρων που εργάζονται σε αυτή (Όλα αυτά είναι πολύ σημαντικά αν το ζωάκι μας αρρωστήσει βραδινές ώρες);
• Ειδικεύεστε σε προβλήματα όπως αλλεργίες, νευρολογικά προβλήματα, ολιστικές θεραπείες κ.ά. (Είναι πολλοί αυτοί που επιλέγουν εναλλακτικές θεραπείες όταν δεν αποδίδουν οι συμβατικές);
• Συνεργάζεστε με κάποιον groomer ή μπορείτε εσείς να αναλάβετε περιποίηση του κατοικιδίου μου;
• Κάνετε επισκέψεις κατ” οίκον; (Είναι σημαντικό όταν έχουμε ηλικιωμένο ζώο που δύσκολα μετακινείται).

Τέλος, αν δεν απευθυνθούμε σε μεμονωμένο κτηνίατρο αλλά σε κάποια κλινική, επιβάλλεται να ελέγξουμε αν το περιβάλλον είναι καθαρό, ευχάριστο και το προσωπικό ευγενικό και πρόθυμο να μας εξυπηρετήσει. Φυσικά πρέπει σε κάθε περίπτωση να παρατηρούμε ποια η συμπεριφορά γιατρού αλλά και προσωπικού απέναντι στο ζωάκι μας ώστε εκτός από εμάς να είναι και αυτό ικανοποιημένο από τις υπηρεσίες που του παρέχονται!

Πηγή: katoikidio.gr

Πόσο κοιμούνται οι σκύλοι?

Έχετε παρατηρήσει πως σχεδόν κάθε φορά που κοιτάτε τον σκύλο σας, αυτός κοιμάται?

Είναι αλήθεια πως οι σκύλοι κοιμούνται πολύ μεγαλύτερο διάστημα από ότι οι άνθρωποι. Έχουν όμως τελείως διαφορετικό πρόγραμμα ύπνου από αυτό του ανθρώπου. Ενώ οι άνθρωποι συνηθίζουμε να κοιμόμαστε 8 με 10 συνεχόμενες ώρες το βράδυ, και όλη την υπόλοιπη μέρα να είμαστε ξύπνιοι, οι σκύλοι προτιμούν να παίρνουν μικρούς σύντομους υπνάκους ανά τακτά χρονικά διαστήματα.

Πόσες ώρες λοιπόν, κοιμούνται οι σκύλοι ημερησίως? 
Αν και αυτό εξαρτάται πολύ από το μέγεθος, την ηλικία και την ράτσα του σκύλου, γενικότερα οι σκύλοι κοιμούνται από 13 έως 18 ώρες τη μέρα!
Ξυπνούν ανά διαστήματα, για να φάνε, να ασκηθούν και να παίξουν, και μετά ξανακοιμούνται για να φορτώσουν τις μπαταρίες τους.

Σύμφωνα με τις έρευνες, ενώ στους ανθρώπους σχεδόν το 25% του συνολικού ύπνου είναι "REM ύπνος" (δραστήριος ύπνος, με ακούσια κίνηση των ματιών και εμφάνιση ονείρων), στους σκύλους αυτό το ποσοστό φτάνει μόνο στο 10%.
Αυτό συμβαίνει επειδή οι σκύλοι δεν κοιμούνται συνεχόμενα για μεγάλο διάστημα, αλλά αντίθετα παίρνουν συχνούς μικρούς υπνάκους, οι οποίοι είναι τόσο σύντομοι ώστε συνήθως δεν προλαβαίνουν να φτάσουν στην κατάσταση του REM ύπνου.

Η φυσιολογική διάρκεια ύπνου του σκύλου πάντως, εξαρτάται από πολλούς παράγοντες:

Ηλικία: Τα κουτάβια χρειάζονται περισσότερο ύπνο από τα ενήλικα σκυλιά. Είναι πολύ δραστήρια όταν ξυπνούν, χάνουν όμως εύκολα την ενεργητικότητά τους και χρειάζονται συχνά ξεκούραση. Τα ηλικιωμένα σκυλιά επίσης, κουράζονται πιο εύκολα, και χρειάζονται περισσότερους υπνάκους για να μπορέσουν να ανακτήσουν την ενέργειά τους.

Δραστηριότητα: Τα "εργαζόμενα" σκυλιά, όπως τα τσοπανόσκυλα, τα σκυλιά διάσωσης ή θεραπείας, συνήθως δουλεύουν περισσότερο στην διάρκεια της μέρας, και κοιμούνται μικρότερο διάστημα από τα υπόλοιπα σκυλιά. Αντίθετα τα σκυλιά που ζουν κλεισμένα μέσα στο σπίτι, και των οποίων οι ιδιοκτήτες λείπουν μεγάλο διάστημα της μέρας στην δουλειά, συνηθίζουν να κοιμούνται περισσότερο μέσα στη μέρα, κυρίως από βαρεμάρα.

Μέγεθος - Ράτσα: Οι μεγαλόσωμες φυλές όπως τα σκυλιά του Αγίου Βερνάρδου ή τα Newfoundlands, χρειάζονται μέχρι και 18 ώρες ύπνου ημερησίως. Γι 'αυτό και τέτοιες φυλές μπορούν να ζήσουν άνετα μέσα σε διαμέρισμα και σε μικρό χώρο. Επειδή το επίπεδο ενέργειας τους είναι χαμηλό, αρκεί να έχουν μια ώρα καλής δραστηριότητας κάθε μέρα, για να κουραστούν και κάθονται νωχελικά στο σπίτι όλη την υπόλοιπη μέρα. Ενώ αντίθετα τα μικρόσωμα σκυλιά είναι πολύ πιο ενεργητικά.

Διατροφή: Η κακής ποιότητας διατροφή επηρεάζει αρνητικά και καταπονεί τον σκύλο μας ποικιλοτρόπως. Πρώτον, δεν του δίνει τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά για έχει το σώμα του την σωστή ενέργεια, και  τον κάνει ληθαργικό. Δεύτερον, οι κακής ποιότητας τροφές περιέχουν συνήθως συστατικά δύσπεπτα για τον σκύλο. Έτσι ο σκύλος χρειάζεται περισσότερο διάστημα ύπνου και χαλάρωσης για να μπορέσει να χωνέψει αυτή την τροφή.

Σε κάθε περίπτωση, είναι καλό να παρατηρήσουμε και να γνωρίζουμε πόση ώρα κοιμάται φυσιολογικά ο σκύλος μας. Έτσι, σε περίπτωση που αυτή η ώρα διαταραχτεί, και ο σκύλος αρχίζει να κοιμάται λιγότερο ή περισσότερο από ότι συνήθως, θα μπορέσουμε εύκολα να διαγνώσουμε κάποιο πρόβλημα με την υγεία του.

Ολα όσα πρέπει να γνωρίζουμε για τον τύφο του σκύλου.

Ο τύφος του σκύλου (ή αλλιώς ιογενής παρβοεντερίτιδα ή λοιμώδης γαστρεντερίτιδα) προκαλείται από ένα μικρόβιο το οποίο διαγνώσθηκε για πρώτη φορά το 1978, και από τότε η εξάπλωση της νόσου ήταν ραγδαία παγκοσμίως.
Είναι μια από τις λίγες νόσους που έχουν μεγάλα ποσοστά θνησιμότητας. Προσβάλει κυρίως τα πολύ νεαρά κουτάβια (λίγων μόλις εβδομάδων) που είναι ανεμβολίαστα και δεν έχουν πιει το πρωτόγαλα από την μαμά τους που τους προστατεύει από τέτοιες λοιμώξεις, και τα μεγαλύτερα κουτάβια (8-12 μηνών) που έχουν χαμηλό ανοσοποιητικό σύστημα.
Τα ενήλικα σκυλιά μπορεί να προβληθούν από την νόσο, αλλά αν είναι πρόσφατα εμβολιασμένα και έχουν καλό ανοσοποιητικό σύστημα, μπορούν να το ξεπεράσουν και χωρίς κανένα σύμπτωμα.
Ο ιός προσβάλλει τους λεμφαδένες, το έντερο και το μυοκάρδιο των κουταβιών.

Τρόπος μετάδοσης
Ο ιός είναι πολύ ανθεκτικός και επιβιώνει στο περιβάλλον για μεγάλο χρονικό διάστημα. Βρίσκεται μέσα στα κόπρανα ενός μολυσμένου ζώου, και μεταδίδεται όταν ένα άλλο ζώο, ακουμπήσει ή καταπιεί αυτά τα κόπρανα. Και ο άνθρωπος μπορεί να μεταδώσει αυτή την νόσο στον σκύλο, αν ακουμπήσει μολυσμένα κόπρανα και στην συνέχεια πιάσει τον σκύλο του χωρίς να πλύνει τα χέρια του πρώτα.
Το μολυσμένο ζώο αποβάλλει το μικρόβιο του τύφου στα κόπρανά του, από την πρώτη μέρα που θα νοσήσει μέχρι και τις επόμενες δύο εβδομάδες.

Συμπτώματα
Αρχικά δεν υπάρχουν εμφανή συμπτώματα και αυτό δυστυχώς οδηγεί και στην μεγάλη θνησιμότητα των ζώων, αφού η νόσος εξελίσσεται ραγδαία και για να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά, η θεραπεία πρέπει να χορηγηθεί άμεσα.
Τα πρώτα συμπτώματα που παρατηρούμε στο κουτάβι, είναι η αδιαφορία για το περιβάλλον, η υπνηλία και η ανορεξία. 
Στην συνέχεια ακολουθούν εμετοί και διάρροια, συχνά αιμορραγική και έντονα δύσοσμη. Εμφανίζεται παράλληλα πυρετός και έντονη αφυδάτωση του ζώου.
Η διάρκεια της νόσου κρατά από 3 έως 5 ημέρες, και η τρίτη μέρα είναι καθοριστική για την μετέπειτα πορεία του ζώου. Αν η νόσος διαγνωστεί άμεσα και χορηγηθεί έγκαιρα θεραπεία, το κουτάβι μπορεί να σωθεί. Αν περάσουν οι μέρες και η νόσος προσβάλλει το μυοκάρδιο του κουταβιού, τότε συνήθως αυτό καταλήγει σε θάνατο.

Διάγνωση
Με τα πρώτα συμπτώματα το κουτάβι πρέπει να μεταφερθεί άμεσα στον κτηνίατρο και να αντιμετωπιστεί ως κατεπείγον περιστατικό. Ο κτηνίατρος θα διαγνώσει την νόσο από την κλινική εικόνα του κουταβιού και μετά από αιματολογικές και βιοχημικές εξετάσεις.

Θεραπεία
Πρέπει να χορηγηθούν άμεσα οροί, ηλεκτρολύτες, ενισχυτικά του οργανισμού και αντιφλεγμονώδη. Ταυτόχρονα πρέπει να σταματήσει άμεσα κάθε λήψη τροφής και νερού. 
Όλη η θεραπεία γίνεται ενέσιμα. Ουσιαστικά δεν υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο φάρμακο ή θεραπεία για την νόσο. 
Απλά χορηγούνται στο κουτάβι διάφορα ενισχυτικά ως υποστηρικτική θεραπεία και για να αποφευχθεί η αφυδάτωση. Τα αντιβιοτικά που χορηγούνται δεν καταπολεμούν τον ίδιο τον ιό, αλλά αποτρέπουν τις τυχόν παρενέργειες από άλλους ιούς. 
Η θεραπεία γίνεται μόνο από τον κτηνίατρο, και το κουτάβι πρέπει να παραμείνει στο κτηνιατρείο υπό την συνεχή επίβλεψη των γιατρών, από 2-3 έως 7-8 ημέρες.

Πρόληψη
Το πιο σημαντικό στην περίπτωση του τύφου, είναι η πρόληψη.
Καταρχάς, όσα ζώα νοσούν πρέπει να βρίσκονται απομονωμένα από τα υπόλοιπα ζώα για όσο διάστημα μεταδίδουν την νόσο. Δεν πρέπει να έρχονται σε επαφή με άλλους ανθρώπους, και οι ιδιοκτήτες τους πρέπει να πλένουν καλά τα χέρια τους, να αλλάζουν τα ρούχα τους μετά την επαφή με το ζώο τους και να μην έρχονται σε επαφή με άλλα ζώα.
Επιπλέον, όλα τα μικρά κουτάβια που είναι ακόμα ανεμβολίαστα, δεν πρέπει να έρχονται σε επαφή με άλλα ζώα, ή να κυκλοφορούν σε μέρη όπου μπορεί να έρθουν σε επαφή με μολυσμένα κόπρανα.
Η καλύτερη πρόληψη για τον τύφο είναι ο σωστός και έγκαιρος εμβολιασμός.
Στα μωρά κουτάβια, το πρώτο εμβόλιο κατά του τύφου πρέπει να γίνεται στις 45 μέρες, και στην συνέχεια πρέπει να επαναλαμβάνεται το εμβόλιο ετησίως, ώστε και το ενήλικο ζώο να έχει ενισχυμένο ανοσοποιητικό σύστημα.
Τέλος όλα τα μέρη εκτροφής ή διαμονής ζώων (πανσιόν) πρέπει να απολυμαίνονται συχνά και ενδελεχώς με κατάλληλα απολυμαντικά.

Πως να είστε "καλός αρχηγός" για τον σκύλο σας.

Καταλάβετε το σκυλί.

Δεν μπορείτε να είσαστε αποτελεσματικός και καλός αρχηγός αν δεν καταλαβαίνετε αυτούς τους οποίους υποτίθεται ότι πρέπει να καθοδηγείτε. Είναι για το δικό σας καλό αλλά και του σκυλιού σας να μάθετε πώς το σκυλί σας επικοινωνεί και ποιες είναι οι ανάγκες του. Με άλλα λόγια, τι κάνει το σκυλί σας σκυλί. Είναι βεβαίως σημαντικό να μάθουν τα σκυλιά πώς να συμπεριφέρονται κατάλληλα προς τους ανθρώπους, αλλά είναι εξίσου σημαντικό να μάθουν και οι άνθρωποι πώς να συμπεριφέρονται κατάλληλα στα σκυλιά. Παρατηρείστε, μάθετε να «διαβάζετε» το σκυλί σας και θα ανταμειφτείτε.

Να είστε άξιοι του τίτλου.

Τι κάνει κάποιον άξιο να τον ακολουθούμε και να τον θέλουμε αρχηγό μας? Είναι κάτι στο οποίο οι άνθρωποι και τα ζώα δεν διαφέρουν. Οι καλύτεροι αρχηγοί είναι δίκαιοι, έχουν αυτοπεποίθηση, αποφασίζουν για το καλό της ομάδας (σε αυτή την περίπτωση για το σκυλί), προσφέρουν σταθερότητα, ασφάλεια και εμπιστοσύνη. Είναι  λογικό, δεν είναι? Αυτοί που προσπαθούν να ηγηθούν με την χρήση βίας δεν έχουν την αφοσίωση της ομάδας και συχνά αντιμετωπίζουν αποφυγή, αναταραχές και αρκετές φορές επιθετικότητα. Αν είσαστε καλός αρχηγός το σκυλί σας θα σας σέβεται, εμπιστεύεται γιατί είναι προς το καλό του να συμπεριφέρεται έτσι.

Επιβραβεύοντας μία επιθυμητή συμπεριφορά του σκύλου μας, ενισχύουμε την πιθανότητα να επαναληφθεί. 
Τι αρέσει στο σκυλί μας? Συνήθως του αρέσει:

• Τροφή (μεζεδάκια / λιχουδιές που προτιμάει πιο πολύ)
• Παιχνίδια (η αγαπημένη μπάλα / κόκαλο κ.τ.λ.)
• Εσείς (η φωνή σας, το χάδι σας, η προσοχή σας, η συντροφιά σας κ.λ.π.)
• Πρόσβαση σε διάφορα μέρη (έξω, μέσα, ο καναπές, το αυτοκίνητο κ.λ.π.)

Όταν γνωρίζετε τι αρέσει στο σκυλί σας, μπορείτε μέσω του ελέγχου που έχετε σε αυτό να ενισχύσετε / ανταμείψετε όποια συμπεριφορά εσείς επιλέξετε. Για παράδειγμα, αν στο σκυλί σας αρέσει η βόλτα, μάθετε του να κάθεται μπροστά από την πόρτα και όταν το κάνει ανταμείψτε το με το άνοιγμα της πόρτας. 

Στα σκυλιά αρέσει να υπάρχει δομή στην ζωή τους.
Τα σκυλιά είναι ζώα συνήθειας. Γνωρίζουν τις συνήθειές μας με τις μικρότερες λεπτομέρειες, συχνά χωρίς εμείς να το αντιλαμβανόμαστε. Αυτό μπορεί να είναι είτε καλό είτε κακό ανάλογα αν χρησιμοποιούμε σωστά ή όχι την δύναμη της συνήθειας. Το να δημιουργείτε δομή , όρια και συνήθειες στο σκυλί σας είναι σημαντικό και για εσάς και για το σκυλί σας. Συχνά μπερδεύουμε το να είμαστε «καλοί» με το να μην βάζουμε όρια και να επιτρέπουμε τα πάντα. Για τα σκυλιά το να είμαστε «καλοί» σημαίνει να είμαστε ξεκάθαροι στο τι θέλουμε, κάτι το οποίο επιτυγχάνεται μέσα από ξεκάθαρα όρια, συνέπεια και προβλεψιμότητα.

Τα όρια που βάζουμε εξαρτώνται από πολλούς παράγοντες ( χώρος, χρόνος κ.λ.π.) αλλά σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να είναι ξεκάθαρα και επίσης να λαμβάνουν υπ’ όψιν τις βασικές ανάγκες του σκυλιού.

Η προσοχή σας είναι σημαντική.
Είναι ένας λεπτός τρόπος ελέγχου της συμπεριφορά του σκυλιού σας. Μπορείτε να του δίνετε ή να αφαιρείτε την προσοχή προς το σκυλί κατά βούληση. Μπορείτε να ρυθμίσετε πόση του δίνετε, αυξομειώνοντας την ανάλογα με τον στόχο σας. Η προσοχή μπορεί να εκδηλώνεται μέσω της κίνησης / στάσης του σώματός μας (σκύψιμο, στρίψιμο κ.λ.π.) , μέσω της ματιάς μας (το κοιτάζουμε ή όχι) , μέσω της φωνής μας (ησυχία, κάλεσμα) και μέσω της αφής μας (χάιδεμα). Ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα είναι να μάθετε να αγνοείτε το σκυλί σας, μιας και είναι σημαντικό εργαλείο / τακτική στην εξάλειψη ανεπιθύμητης συμπεριφοράς. Ένα από τα σημαντικότερα λάθη που κάνουμε συνέχεια είναι να δίνουμε περισσότερο την προσοχή μας όταν το σκυλί κάνει κάτι που δεν θέλουμε (Μη!!, Τι κάνεις εκεί?? κ.λ.π.) και να τον αγνοούμε όταν συμπεριφέρεται άψογα αντί να τον επιβραβεύουμε (π.χ. ο σκύλος μας κάθεται ήρεμος και παίζει με το κόκαλο του). Σαν κατάληξη έχουμε ένα σκύλο που κάνει οποιαδήποτε «αταξία» για να κερδίσει την προσοχή μας.  

Συμπερασματικά, επιβραβεύουμε τις επιθυμητές συμπεριφορές του σκύλου μας και αγνοούμε τις «ανεπιθύμητες» για εμάς συμπεριφορές.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν τη προσπάθεια μιας βαθύτερης και πιο ευχάριστης επικοινωνίας με τα κατοικίδιά μας. Το αποτέλεσμα θα είναι μια «πλουσιότερη» σχέση και ένας καλύτερος κόσμος. 

StarDogs Positive Training
Γιάννης Αραχωβίτης
Επαγγελματίας Εκπαιδευτής Σκύλων

πηγή: germanikos.blogspot.gr

"Oι σκύλοι κατά βάθος είναι πάρα πολύ άνθρωποι!" λένε οι νευρολόγοι.

Έχουν τα σκυλιά παρόμοια συναισθήματα με τους ανθρώπους?

Ο επιστήμονας Gregory Berns μελετά εδώ και χρόνια τον εγκέφαλο του σκύλου, και τα ευρήματά του τον οδηγούν στο συμπέρασμα πως... "οι σκύλοι κατά βάθος είναι πάρα πολύ άνθρωποι!".

Ο νευρολόγος του πανεπιστημίου Emory, έγραψε πρόσφατα στους New York Times ένα άρθρο που εξηγεί την έρευνά του. Και περιγράφει τα ευρήματά του σχετικά με την φύση των συναισθημάτων των σκύλων.

Ο Berns και οι συνάδελφοί του, πραγματοποιούν τα τελευταία δύο χρόνια μαγνητικές τομογραφίες σε σκύλους. Τα σκυλιά πρώτα εκπαιδεύονται για κάποιο διάστημα ώστε να μπορούν να μένουν ήρεμα μέσα στο κλειστοφοβικό περιβάλλον του μαγνητικού τομογράφου. Στην συνέχεια εισέρχονται μέσα στην συσκευή με άνεση, και ο εγκέφαλός τους σκανάρεται την στιγμή που βρίσκονται ξύπνιοι και σε πλήρη εγρήγορση. Με την μέθοδο της θετικής εκπαίδευσης, τα σκυλιά έμαθαν γρήγορα να κάθονται σωστά μέσα στον μαγνητικό τομογράφο, και οι επιστήμονες κατάφεραν να αποκτήσουν αρκετές εικόνες πλέον, του εγκεφάλου του σκύλου, όταν αυτός βρίσκεται σε πλήρη ενεργητικότητα.
Το πρώτο εκπαιδευμένο σκυλί που πήρε μέρος στην έρευνα, είναι το ίδιο το σκυλί του νευρολόγου Berns, η Callie.

Αφού ολοκλήρωσε την παρακολούθηση 12 διαφορετικών σκύλων, ο Berns διαπίστωσε πως υπάρχει μια εντυπωσιακή ομοιότητα μεταξύ του ανθρώπινου και του σκυλίσιου εγκεφάλου, ειδικά σε μια περιοχή που ονομάζεται "κερκοφόρος πυρήνας". Αυτή η περιοχή του εγκεφάλου είναι υπεύθυνη για την παραγωγή θετικών σκέψεων. Και ενεργοποιείται με κάθε τι που μπορεί να απολαμβάνει ένας άνθρωπος, όπως το φαγητό, την αγάπη, τα χρήματα, την επιτυχία.

"Η έρευνα στους σκύλους μας έδειξε πως ο κερκοφόρος πυρήνας τους ενεργοποιείται κάθε φορά που χρησιμοποιούμε τα χέρια μας για να τους δείξουμε το φαγητό, κάθε φορά που "πιάνουν" στον χώρο  την μυρωδιά ενός οικείου τους προσώπου, και κάθε φορά που ξαναβλέπουν τον ιδιοκτήτη τους αφού αυτός πρώτα έχει εξαφανιστεί για λίγα λεπτά.
"Μήπως αυτό αποδεικνύει πως οι σκύλοι μας αγαπούν? Όχι ακριβώς. Όμως πολλά από τα ερεθίσματα που ενεργοποιούν τον ανθρώπινο κερκοφόρο πυρήνα, που συνδέεται με τα θετικά συναισθήματα, ενεργοποιούν και τον κερκοφόρο πυρήνα του σκύλου, και αυτό είναι σαφώς μια απόδειξη πως οι σκύλοι έχουν συναισθήματα", γράφει ο Berns.

Η έρευνα του Berns μας φέρνει αντιμέτωπους με μερικά δύσκολα ερωτήματα σχετικά με την συνείδηση και τα συναισθήματα των ζώων, και το πως αυτά αντιμετωπίζονται από τον άνθρωπο. Δεδομένου ότι τα ζώα αποτελούν ένα μεγάλο κομμάτι στην έρευνα των επιστημόνων, αλλά και στην "επιχειρηματική" διαδικασία, με τις φάρμες εκτροφής, την εμπορία ζώων κλπ, η συγκεκριμένη έρευνα εγείρει πλέον κάποια ηθικά ζητήματα.
Ο Berns επισημαίνει πως μέχρι στιγμής οι σκύλοι θεωρούνται "ιδιοκτησία", σύμφωνα με τον νόμο περί ευημερίας των ζώων του 1966. Ωστόσο, αν τα σκυλιά έχουν συναισθήματα παρόμοια με των μικρών παιδιών, δεν θα πρέπει να τους παρέχεται η ανάλογη προστασία από την εμπορική και γενικότερη εκμετάλλευση?

Τέλος, αυτή η έρευνα δείχνει επίσης, πως έχουμε ακόμα να μάθουμε πάρα πολλά για τα συναισθήματα των ζώων.

πηγή: dogheirs.com

Do dogs have feelings similar to humans? Scientist Gregory Berns has been studying the brains of dogs for several years and his findings have lead him to the conclusion "dogs are people, too."
The neuroscientist at Emory University wrote an essay in the New York Times that explains his research. His recent findings bring up compelling questions about the nature of emotions in dogs.
Berns and his fellow researchers have been taking MRI brain scans of dogs for the past two years. The dogs first needed to be trained to be calm inside the claustraphobic device so they could be scanned while fully awake and unrestrained. Using positive reinforcement techniques, the dogs learned how to sit still in the MRI. This allowed scientists to take active "pictures" of the canine brain. The first trained dog was Berns' own rescue dog Callie.
After monitoring a dozen dogs Berns found that there was a striking similarity between the canine brain and human brain in the region of the brain called the caudate nucleus. This area of the brain is key in anticipating positive thoughts. This can include things that humans enjoy such as food, love, money.
"In dogs, we found that activity in the caudate increased in response to hand signals indicating food. The caudate also activated to the smells of familiar humans. And in preliminary tests, it activated to the return of an owner who had momentarily stepped out of view. Do these findings prove that dogs love us? Not quite. But many of the same things that activate the human caudate, which are associated with positive emotions, also activate the dog caudate. Neuroscientists call this a functional homology, and it may be an indication of canine emotions," writes Berns.
Berns' research brings up difficult questions about animal consciousness and emotion and how they are treated by humans. As animals are a big part of animal research and business enterprises (such as puppy mills), Berns' research raises interesting ethical questions. Berns points out that presently dogs are considered "property" as the Animal Welfare Act of 1966. However, if dogs have emotions similar to young children, then shouldn't they be afforded protection from exploitation?
It also shows how much more we have to learn about animal emotions.

Read more at http://www.dogheirs.com/elleng/posts/4212-dogs-are-people-too-says-neuroscientist#T06Av0JGHhrXVZTI.99

Do dogs have feelings similar to humans? Scientist Gregory Berns has been studying the brains of dogs for several years and his findings have lead him to the conclusion "dogs are people, too."
The neuroscientist at Emory University wrote an essay in the New York Times that explains his research. His recent findings bring up compelling questions about the nature of emotions in dogs.
Berns and his fellow researchers have been taking MRI brain scans of dogs for the past two years. The dogs first needed to be trained to be calm inside the claustraphobic device so they could be scanned while fully awake and unrestrained. Using positive reinforcement techniques, the dogs learned how to sit still in the MRI. This allowed scientists to take active "pictures" of the canine brain. The first trained dog was Berns' own rescue dog Callie.
After monitoring a dozen dogs Berns found that there was a striking similarity between the canine brain and human brain in the region of the brain called the caudate nucleus. This area of the brain is key in anticipating positive thoughts. This can include things that humans enjoy such as food, love, money.
"In dogs, we found that activity in the caudate increased in response to hand signals indicating food. The caudate also activated to the smells of familiar humans. And in preliminary tests, it activated to the return of an owner who had momentarily stepped out of view. Do these findings prove that dogs love us? Not quite. But many of the same things that activate the human caudate, which are associated with positive emotions, also activate the dog caudate. Neuroscientists call this a functional homology, and it may be an indication of canine emotions," writes Berns.
Berns' research brings up difficult questions about animal consciousness and emotion and how they are treated by humans. As animals are a big part of animal research and business enterprises (such as puppy mills), Berns' research raises interesting ethical questions. Berns points out that presently dogs are considered "property" as the Animal Welfare Act of 1966. However, if dogs have emotions similar to young children, then shouldn't they be afforded protection from exploitation?
It also shows how much more we have to learn about animal emotions.

Read more at http://www.dogheirs.com/elleng/posts/4212-dogs-are-people-too-says-neuroscientist#T06Av0JGHhrXVZTI.99

Πόσο ασφαλές είναι να φιλάτε το ζωάκι σας?

Το έχουμε κάνει όλοι όσοι έχουμε ζώο. Σχεδόν όλοι όσοι έχουν ζώο του δίνουν φιλιά στα μάγουλα ή και στο στόμα. Τα φιλιά αυτά μοιάζουν...απλά ακαταμάχητα. Είναι όμως ασφαλή;

Υπάρχουν πολλοί μύθοι για τα σκυλίσια...φιλιά. Μερικοί πιστεύουν ότι το στόμα του σκύλου είναι πιο καθαρό από του ανθρώπου ενώ άλλοι νομίζουν ότι το στόμα του σκύλου ή της γάτας τους δεν έχει μικρόβια. Όμως αν λάβουμε υπόψη το πώς καθαρίζονται τα ζώα - γλύφονται- αυτό μάλλον δεν είναι αλήθεια!

Ο Dr. Maza, από την κτηνιατρική του Πανεπιστημίου Cornell λέει:
Πολλά διαφορετικά βακτήρια στο σκύλο και τη γάτα είναι ίδια με τα βακτήρια των ανθρώπων. Το πιθανότερο είναι ότι δεν είναι πιο βρώμικα από εμάς. Είμαστε σχεδόν το ίδιο. Αν όμως οι ιδιοκτήτες των ζώων τους πλένουν συχνά τα δόντια τους, ίσως το στόμα των ζώων να είναι και πιο καθαρό από των ανθρώπων!
Τα περισσότερα βακτήρια και οι ιοί στο στόμα ενός σκύλου είναι τα ίδια με αυτά στο ανθρώπινο στόμα. Οπότε είναι ασφαλές να φιλάμε το σκύλο μας. Ίσως κολλήσετε περισσότερα... αν φιλήσετε έναν άνθρωπο, παρά έναν σκύλο ή μια γάτα!

Είναι πολύ σπάνιο να προκύψουν ζωονόσοι ή ασθένειες που μεταδίδονται από τα ζώα στον άνθρωπο. Η μετάδοση ασθένειας είναι πολύ πιο σπάνια από τη γάτα στον άνθρωπο και ακόμα πιο σπάνια από το σκύλο στον άνθρωπο.
Οι γάτες μπορεί να έχουν το βακτήριο Bartonella που μπορεί να κάνει τον άνθρωπο να νοσήσει ενώ η τοξοπλάσμωση ή άλλα παράσιτα που αφήνουν τα αυγά τους στις ακαθαρσίες των ζώων μπορεί να μεταδοθούν κατά λάθος. Αλλά και πάλι, είναι πολύ απίθανο, λέει ο dr. Maza.

Τον ρωτάμε όμως: Ναι αλλά αν η γάτα ή ο σκύλος έχει γλύψει τα γεννητικά του όργανα (έτσι πλένονται άλλωστε).
Απαντά πως παρότι το πλύσιμο της γάτας με τη γλώσσα της μπορεί να δημιουργήσει βακτήρια στο στόμα της, από τις ακαθαρσίες της, συνήθως αυτά καταπίνονται και δεν μένουν στο στόμα της για πολύ. Δεν πρέπει να πανικοβαλλόμαστε. Τα βακτήρια από τις ακαθαρσίες είναι σχεδόν ίδια με άλλα φυσιολογικά βακτήρια.

Πολλοί άνθρωποι δεν φιλάνε το σκύλο ή τη γάτα τους γιατί φοβούνται τα μικρόβια. Ένα σκυλί που γλύφει ένα παιδί στο κεφάλι ή στο χέρι είναι συνήθως ασφαλές. Δεν χρειάζεται να κάνουμε σαν τρελλοί, πιστεύοντας ότι παντού γύρω μας υπάρχουν βακτήρια και να στερούμε το παιδί από την επαφή με το ζώο. Μάλιστα το φιλί από ένα σκύλο ή μια γάτα ίσως είναι και ωφέλιμο για το ανοσοποιητικό των παιδιών. Απλά θα πρέπει να τηρείται η απλή καθημερινή υγιεινή, σε λογικά πλαίσια και όχι να αποστειρώνουμε τα πάντα γύρω μας. Να φοράμε γάντια όταν αλλάζουμε την άμμο της γάτας, να πλένουμε τα χέρια μας μετά την επαφή με ζώα, να βουρτσίζουμε τα δόντια του ζώου μας και να μην επιτρέπουμε στα ζώα να περιφέρονται στην κουζίνα ανεξέλεγκτα ή να καθαρίζουμε το πάγκο πριν το μαγείρεμα.

Ακόμα και άνθρωποι που έχουν ευαίσθητο ανοσοποιητικό, ή πάσχουν από HIV, ή είναι ηλικιωμένοι, δεν θα πρέπει να φοβούνται να φιλήσουν ένα σκύλο. Συμπερασματικά, η υγεία ωφελείται από τα ...φιλιά με τα ζώα μας και εξουδετερώνει τους κινδύνους να αρρωστήσουμε.

πηγή: adespoto.gr

Πόσο έξυπνος είναι ο σκύλος σας?

Οι περισσότεροι άνθρωποι που έχουν σκυλιά για κατοικίδια, ισχυρίζονται πως το τετράποδό τους είναι ιδιαίτερα έξυπνο. Φυσικά, δεν λείπουν και οι παραλληλισμοί της συμπεριφοράς του ζώου, με ανθρώπινες αντιδράσεις.

 
Οι ισχυρισμοί αυτοί ίσως και να είναι βάσιμοι, κάτι που όμως δύσκολα μπορεί να επιβεβαιωθεί στην πράξη. Αυτό βέβαια ίσχυε μέχρι τώρα, γιατί ένα site υπόσχεται να απαντήσει πόσο έξυπνος είναι ένας σκύλος, αλλά και να ελέγξει την προσωπικότητα του ζώου. Όλα αυτά έπειτα από τη συμπλήρωση ειδικών τεστ!

 

Πρόκειται για το dognition.com, που εδρεύει στη Βόρεια Καρολίνα. Χρησιμοποιώντας ερωτηματολόγια και ειδικά παιχνίδια, οι κάτοχοι σκυλιών μπορούν να διαπιστώσουν πόσο έξυπνο στο λύνει προβλήματα είναι ένα σκυλί, εάν αδιαφορεί για το αφεντικό του και τις εντολές του ή εάν πράγματι δεν καταλαβαίνει τι του λέει.

Διαφορετικοί τύποι προσωπικότητας με χαρακτηριστικά γνωρίσματα αποδίδονται σε κάθε σκύλο και στη συνέχεια είναι εφικτή η σύγκριση με άλλα σκυλιά ίδιας ή διαφορετικής ράτσας, ηλικίας και μεγέθους.

Αρχικά, οι ιδιοκτήτες συμπληρώνουν ερωτηματολόγια σχετικά με το σκύλο, που έχουν να κάνουν με τη συμπεριφορά, την υπακοή, το χαρακτήρα που έχει όταν μένει μόνο του και άλλα.

Με βάση τα αποτελέσματα αυτά, δίνεται στους ιδιοκτήτες μια σειρά παιχνιδιών ειδικά σχεδιασμένα από επιστήμονες, που στόχο έχουν να ελέγξουν την ευφυΐα και μνήμη των τετράποδων, την επικοινωνία τους, εάν είναι πιστά ή «ύπουλα» κτλ.

Αφού τα αποτελέσματα εισαχθούν στη βάση δεδομένων, το site δημιουργεί ένα λεπτομερές προφίλ του σκύλου.


πηγή: newsbeast.gr 

5 σημάδια που δείχνουν πως ο σκύλος πονάει.

Το να βλέπουμε τον σκύλο μας να πονά, σίγουρα δεν είναι ευχάριστο, και όλοι μας στεναχωριόμαστε όταν συμβαίνει αυτό. 
Είναι σημαντικό να θυμόμαστε πως οι σκύλοι δεν είναι άνθρωποι, δεν μιλούν την γλώσσα μας και δεν κλαίνε πάντα όταν πονάνε ή έχουν την ανάγκη μας. Γι' αυτό το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε για να καταλαβαίνουμε τι συμβαίνει με τον σκύλο μας και να μπορούμε πάντα να του προσφέρουμε ό,τι χρειάζεται, είναι να μάθουμε εμείς την δική του γλώσσα του σώματος.

Δεν χρειάζεται φυσικά να γίνουμε όλοι ειδικοί, μπορούμε όμως να μάθουμε να αναγνωρίζουμε 5 βασικά συμπτώματα που υποδηλώνουν πως ο σκύλος υποφέρει.

1. Υπερβολικός καλλωπισμός: Είναι φυσιολογικό τα σκυλιά να γλείφονται, να καθαρίζονται και να περιποιούνται διάφορα σημεία του σώματός τους, όταν όμως αυτό γίνεται με υπερβολικό τρόπο, τότε σίγουρα υπάρχει κάποιο πρόβλημα. Αν παρατηρήσετε πως ο σκύλος σας γλείφει ή ασχολείται έντονα και με επιμονή με ένα σημείο του σώματός του που μέχρι στιγμής δεν τον απασχολούσε, αυτό είναι ένα σημάδι πως στο συγκεκριμένο σημείο αισθάνεται πόνο,  ενόχληση ή έχει κάποια πληγή.

2. Έντονο λαχάνιασμα: Το έντονο λαχάνιασμα είναι επίσης κάτι φυσιολογικό που το κάνουν συχνά τα σκυλιά, ειδικά τις πιο ζεστές μέρες ή μετά από έντονη άσκηση. Όμως όταν ο σκύλος αρχίζει να λαχανιάζει ξαφνικά χωρίς αφορμή, αυτό συνήθως συνδυάζεται με στρες. Και το στρες του προκαλείται πιθανά από κάποιον εσωτερικό πόνο που αισθάνεται. Το αδικαιολόγητο και ξαφνικό λαχάνιασμα του σκύλου, θα πρέπει να μας οδηγήσει γρήγορα στον κτηνίατρο.

3.Ανορεξία: Το χάσιμο της όρεξης για φαγητό είναι συνήθως αποτέλεσμα κάποιας ενόχλησης. Όπως και εμείς όταν δεν αισθανόμαστε καλά δεν έχουμε και διάθεση να φάμε, έτσι και ο σκύλος μας. Δεν έχει διάθεση να φάει, ειδικά αν του προκαλεί πόνο το να σηκωθεί και να πλησιάσει το μπολ του. Αν παρατηρήσετε ανορεξία, ο σκύλος θα πρέπει να εξεταστεί από κτηνίατρο, καθώς αυτό είναι ένα σύμπτωμα πολλών σοβαρών ασθενειών.

4. Συστολή και επιθετικότητα: Μπορεί να παρατηρήσετε πως ο σκύλος σας αρχίζει να γίνεται αντικοινωνικός. 

Να μην τρέχει προς την πόρτα να χαιρετήσει τους καλεσμένους, και να μην θέλει να τον χαϊδεύουν. Μπορεί να μην θέλει να τον παίρνουν αγκαλιά ή να κλαίει όταν το κάνετε. Αν αυτό συμβεί ξαφνικά χωρίς προηγούμενο, είναι ένα σημάδι πως ο σκύλος αισθάνεται κάπου πόνο.
Σε κάποιες άλλες περιπτώσεις, ο σκύλος από εκεί που είναι φιλικός εμφανίζει ξαφνικά σημάδια επιθετικότητας. 
Επίσης, αν δείτε πως ο σκύλος σας κρύβεται σε διάφορα σημεία και προσπαθεί να μην γίνεται αντιληπτός, τότε σίγουρα πρέπει να τον ελέγξετε και να δείτε που πονάει.
Προτιμότερο είναι ο έλεγχος να γίνει από κτηνίατρο, και σε οποιαδήποτε περίπτωση καλό θα είναι να γνωρίζουμε πως σε περίπτωση πόνου, είναι φυσιολογικό ένα σκυλί να αρπάξει και να επιτεθεί στο χέρι που θα το πλησιάζει, γιατί έτσι αντιδρά άμεσα στον πόνο που αισθάνεται. Δεν θέλει να κάνει κακό σε κανέναν, απλά αυτός είναι ο τρόπος του για να δείξει πως δεν θέλει να το αγγίζουν.

5. Γενικότερη αλλαγή συμπεριφοράς: Εκτός από την συστολή και την επιθετικότητα, μπορεί να παρατηρήσετε άλλες επιμέρους αλλαγές στην συμπεριφορά του ζώου σας. Μπορεί ξαφνικά να μην θέλει να ανεβοκατεβαίνει τις σκάλες ή να αποφεύγει να πηδά ή να σκαρφαλώνει. Να μην θέλει να κυνηγήσει το αγαπημένο του μπαλάκι.

Μπορεί να υπάρχουν εμφανή σημάδια πως το σκυλί κουτσαίνει, ή η πλάτη του κάνει καμπύλη και είναι σφιγμένη και όχι χαλαρή.
Τα σκυλιά που πονούν ξαπλώνουν μόνο στο πλάι, και όχι κουλουριαστά στο κρεβάτι τους. Μπορεί να κινούνται πιο αργά, να κοιμούνται περισσότερο και να χάσουν το ενδιαφέρον τους για τα αγαπημένα τους παιχνίδια.
Ένα ακόμα σημάδι, είναι τα ανεξήγητα ατυχήματα μέσα στο σπίτι. Κάποιες φορές μπορεί το σκυλί να πονά και να μην μπορεί να σηκωθεί εύκολα ή να πάει γρήγορα έξω για να κάνει την ανάγκη του, έτσι αν παρατηρήσουμε ξαφνικά ατυχήματα τουαλέτας είναι και αυτό ένα πιθανό σημάδι πόνου ή ενόχλησης.

Όλα αυτά είναι σημάδια που υποδηλώνουν πόνο, και είναι πιο συνηθισμένα στα πιο ηλικιωμένα σκυλιά. Όμως και τα νεότερα μπορεί σε κάποια στιγμή της ζωής τους να αισθανθούν πόνο και να αντιδράσουν κάπως έτσι.

Το να είμαστε σε θέση να αναγνωρίζουμε αυτά τα σημάδια, είναι σημαντικό, γιατί έτσι προχωρούμε γρήγορα στις σωστές ενέργειες ώστε το σκυλί μας να αισθανθεί και πάλι άνετα και καλά. Η έγκαιρη ιατρική παρακολούθηση, και η άμεση θεραπευτική αγωγή κρατά το οποιοδήποτε πρόβλημα σε πρώιμο στάδιο χωρίς να το αφήσει να επεκταθεί και να δημιουργήσει μεγαλύτερα προβλήματα στον σκύλο μας.
Και όσο ο σκύλος μας μεγαλώνει και γερνά, θα πρέπει να είμαστε περισσότερο γνώστες, ώστε να μπορούμε να του προσφέρουμε άνεση και ευζωία στα τελευταία χρόνια της ζωής του.

πηγή: theilovedogssite.com

10 πρώτα βήματα εκπαίδευσης για τους νέους σκυλογονείς!

Μόλις αποκτήσατε το πολυπόθητο χνουδωτό κουτάβι που τόσο θέλατε! Συγχαρητήρια ανήκετε στην κατηγορία των νέων «κουταβογονέων», οι οποίοι με ενθουσιασμό και όρεξη αγκαλιάζουν το νέο μέλος της οικογένειας τους. Και τώρα τι κάνουμε;

Από τη στιγμή που έχετε στα χέρια σας το γλυκό σας κουταβάκι, ως σωστός "κουταβογονιός" θα πρέπει να αναλάβετε να το μεγαλώσετε σωστά, ώστε να είναι υπάκουο από την αρχή. Εμείς σας δίνουμε μερικές απλές, αλλά πολύτιμες, συμβουλές ώστε να ξεκινήσει σωστά η σχέση σας μαζί του!

1) ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΑΠΟΚΤΗΣΗ του κουταβιού ακόμα, πρέπει να έχουμε ορίσει έναν χώρο μέσα στο σπίτι όπου θα είναι «το σπίτι» του. Αυτό γίνεται είτε με αγορά ειδικού πάρκου για σκυλιά ή kennel (κλουβί μεταφοράς) ή κάποιο μικρό δωμάτιο. Είναι πολύ σημαντικό ο σκύλος να έχει και αυτός «την φωλιά» του μέσα στο σπίτι μας για να αποφευχθεί ένας κύκλος λερωμάτων, καταστροφών και να μπορεί να νιώθει ασφάλεια και να χαλαρώνει κάπου.

2) ...και ο κούταβος ονομάζεται; ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΣΚΥΛΟΥ μας είναι φυσικά το πρώτο που θέλουμε να του μάθουμε! Λογικό και όχι μόνο.. Για να αρχίσουμε να τον εκπαιδεύουμε μέσα στο σπίτι, αρχικά, θα πρέπει για να τονίζεται περισσότερο η εντολή και για να του τραβάμε την προσοχή να λέμε και το όνομα του πριν. Οπότε αρχίζουμε να φωνάζουμε το κουτάβι να έρθει κοντά μας με γλυκιά και ενθουσιώδη φωνή και όταν έρχεται τον επιβραβεύουμε πολύ!

3) Αφού έχει μάθει το όνομα του λοιπόν, μπορούμε να το χρησιμοποιούμε και για να προλαβαίνουμε όλες τις μη αποδεκτές συμπεριφορές... πριν γίνουν συνήθειες! Λέγοντας το όνομα του και ένα απόλυτο και αδιαπραγμάτευτο "ΜΗ", δείχνουμε στο κουτάβι μας τι δεν μπορεί να κάνει. (π.χ να ανεβαίνει στον καναπέ, να δαγκώνει άλλα πράγματα πέρα απ τα παιχνίδια του κ.τ.λ.)

4) Σταθεροποιούμε ΤΙΣ ΩΡΕΣ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ το κουτάβι μας. Σημαντικό είναι να μάθει να τρώει τις ώρες που πρέπει και όχι ακατάστατα. Ένα κουτάβι που έχει διαρκώς φαγητό στο πιάτο του είναι επόμενο να λερώνει και ανεξέλεγκτα.

5) Η ΠΑΝΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΑΚΙΑ. 

Απ τις πρώτες μέρες που έρχεται το κουτάβι σπίτι μας ξεκινάει ο γολγοθάς της τουαλέτας. Τα ατυχήματα είναι αναμενόμενα. Δεν μαλώνουμε ποτέ το κουτάβι μας όταν βρούμε ένα "ατύχημα" αφού το έχει κάνει, καθώς απλά χαλάμε την σχέση μας μαζί του και το σκυλί δεν μαθαίνει τίποτα. Πρέπει το πρώτο καιρό να είναι υπό συνεχή παρακολούθηση και όταν το πιάνουμε να κάνει κάτι του λέμε "ΜΗ" και το πάμε στο μέρος που θέλουμε να του μάθουμε να τα κάνει. Μην επαφίεστε στις πάνες για σκύλους, εκτός αν θέλετε ο σκύλος να τα κάνει όλη του την ζωή εκεί και εσείς να μαζεύετε μετά...

6) ΕΚΜΑΘΗΣΗ ΛΟΥΡΙΟΥ. Για να μάθει το κουτάβι μας ότι αυτό το μακρύ περίεργο πράγμα είναι το λουρί με το οποίο θα βγαίνει βόλτα και για να μην αντιδράει, πρέπει απ' τις πρώτες κιόλας μέρες να βάζουμε τον οδηγό πάνω στο κολάρο του για λίγα λεπτά και να το αφήνουμε ελεύθερο μέσα στο σπίτι.

7) ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΤΗΤΑ=MUST! Αφού το κουτάβι μας έχει κάνει όλα τα εμβόλιά του και ο κτηνίατρος έχει δώσει το οκ για μακρινές βόλτες, ξεκινάμε να γνωρίζουμε στο κουτάβι μας τον κόσμο! Το πηγαίνουμε βόλτες σε διαφορετικά μέρη για να αποκτά πολλές εμπειρίες από καινούριες μυρωδιές και ήχους. Με αυτό τον τρόπο το συνηθίζουμε σε καταστάσεις ώστε να μην φοβάται αργότερα αλλά να γνωρίζει. Σημαντικό επίσης είναι να συναναστραφεί και με άλλα σκυλιά για να αποκτήσει έναν υγιή και κοινωνικό χαρακτήρα.

8) ΑΠΟΧΩΡΙΣΜΟΣ. Σταδιακά πρέπει να συνηθίσουμε το κουτάβι μας στην απουσία μας. Ξεκινάμε με το να αποχωρούμε από το σπίτι για λίγα λεπτά και σταδιακά αυξάνουμε το χρόνο που λείπουμε. Με αυτό το τρόπο μειώνουμε τις πιθανότητες άσχημων συμπεριφορών τις ώρες που δεν είμαστε μαζί του.

9) «ΤΙ ΕΦΑΓΕΣ ΕΚΕΙ;!» Ένα απ τα πιο συνηθισμένα προβλήματα πολλών ιδιοκτητών σκύλων είναι το αλόγιστο φάγωμα πραγμάτων. 

Είναι πολύ σημαντικό από την αρχή να εκπαιδεύσουμε το κουτάβι μας ενάντια σε αυτή την συμπεριφορά. Όταν το βλέπουμε να δαγκώνει κάτι που δεν πρέπει του λέμε "ΜΗ" και του δίνουμε ένα παιχνίδι. Δεν πρέπει να έχουμε πάνω από 2 παιχνίδια ελεύθερα στον χώρο γιατί αν έχουμε πολλά το κουτάβι μας θα τα βαριέται γρήγορα και θα θέλει άλλα. Εάν συνεχίσει το μάσημα μπορούμε να πάρουμε ειδικά σπρέι με αποκρουστική γεύση και καλό θα ήταν αν οι καταστροφές γίνονται όσο λείπουμε να περιορίζουμε το σκυλί στον χώρο του.

tip: Σε ένα κουτάβι μπορούμε να δώσουμε ένα βρεγμένο πανί που το έχουμε βάλει στην κατάψυξη για 1 ώρα.

10) ΚΥΡΙΟΣ ΣΤΗΝ ΒΟΛΤΑ. Για να μην μας πηγαίνει βόλτα αργότερα ο σκύλος μας αλλά να τον πηγαίνουμε εμείς, πρέπει από κουτάβι να ξεκινήσουμε να του μαθαίνουμε να μην τραβάει όταν το βγάζουμε με το λουρί βόλτα. Προσπαθούμε να το έχουμε από τα αριστερά μας λέγοντάς του ΜΑΖΙ και να το επιβραβεύουμε όταν περπατάει δίπλα μας. Έτσι θα απολαμβάνουμε και εμείς και ο σκύλος μας την βόλτα.

Αρχίστε να εκπαιδεύετε το κουτάβι σας μόλις το φέρετε σπίτι. Μάθετέ του τους κανόνες σας, πριν προλάβει να φτιάξει τους δικούς του!


Της Μαριλένας Σαρίδη, εκπαιδεύτριας σκύλων
http://www.happydogtrainer.gr/

πηγή: Ανθρωπος και Σκύλος

Η πραγματική ηλικία του σκύλου σας.

Υπάρχει μια δημοφιλής παρανόηση όσο αναφορά την ηλικία ενός σκύλου σε σύγκριση με την ανθρώπινη.

Γενικά, πολύ πιστεύουν ότι 7 ανθρώπινα χρόνια, αντιστοιχούν σε ένα χρόνο για τον σκύλο. 
Στην πραγματικότητα η διαδικασία γήρανσης είναι πολύ ταχύτερη κατά τα πρώτα 2 χρόνια της ζωής ενός σκυλιού. 
Και μετά από τα πρώτα 2 χρόνια, η αναλογία είναι μικρότερη του 5 προς 1 για τις μικρές και μεσαίες ράτσες. Για τις ράτσες των μεγαλόσωμων σκύλων η αναλογία είναι 6 προς 1, ενώ το 7 προς 1, ισχύει μόνο για τις ράτσες των γιγαντόσωμων σκύλων.
Έτσι ενώ ένας 10χρονος μεγαλόσωμος σκύλος είναι σε ανθρώπινα χρόνια 80, ένας μικρόσωμος είναι μόλις 64.

  
Στον παρακάτω πίνακα, μπορείτε να βρείτε την ηλικία του σκύλου σας, ανάλογα το μέγεθος του.

 πηγή: limnosreport.gr

Τα απαραίτητα εμβόλια του σκύλου.

Από την στιγμή που αποκτούμε ένα κουτάβι, πρέπει να φροντίσουμε άμεσα για τον εμβολιασμό του ώστε να εξασφαλίσουμε την υγεία του, και να προλάβουμε σοβαρές και θανατηφόρες ασθένειες.

Εμβόλια υπάρχουν πολλά και για διάφορες ασθένειες, όμως δεν είναι απαραίτητο όλα τα ζώα να κάνουν όλα τα εμβόλια που υπάρχουν. Σε πολλές περιπτώσεις εξαρτάται από το μέρος που ζει το ζώο, ή τον τρόπο ζωής του, για το αν θα πρέπει να κάνει κάποια συγκεκριμένα εμβόλια ή όχι. 
Ο κτηνίατρος είναι ο μόνος υπεύθυνος που θα κρίνει ποια είναι τα απαραίτητα εμβόλια για το ζωάκι σας.

Εκτός όμως από τα διάφορα εμβόλια που υπάρχουν για συγκεκριμένες περιπτώσεις, υπάρχει μια σειρά εμβολίων, που είναι απαραίτητη και υποχρεωτική για όλα τα σκυλιά. Για να είναι αποτελεσματικός ο εμβολιασμός πρέπει να ξεκινήσει από τις πρώτες εβδομάδες της ζωής του ζώου, και να επαναλαμβάνεται ετησίως.

Τα απαραίτητα εμβόλια που πρέπει να κάνουν όλοι οι σκύλοι είναι τα εξής:

Στις 6 ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ
Παρβοίωση (τύφος): πρόκειται για τον "φονιά των κουταβιών". Μια πολύ επικίνδυνη και μολυσματική νόσος που προσβάλει το γαστρεντερικό σύστημα και προκαλεί αιματηρές διάρροιες με σκούρο χρώμα και κάποιες φορές εμετό με απαίσια μυρωδιά. Το ζώο αν δεν διαγνωστεί έγκαιρα και δεν του χορηγηθεί άμεσα ορός και αντιβιωτικά, μπορεί να πεθάνει μέσα σε 48 ώρες.

Στις 8 ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ
Νόσος Carre (Μόρβα): Μολυσματική νόσος που εμφανίζεται κυρίως την άνοιξη και προσβάλει περισσότερο τα κουτάβια. Το κουτάβι έχει συμπτώματα κρυολογήματος, αδυναμίας, και εμφανίζει πυώδη εξανθήματα στο δέρμα της κοιλιάς. Αν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα, η ασθένεια προσβάλει τον εγκέφαλο και μπορεί να αποβεί μοιραία.
Λοιμώδης ηπατίτιδα: Ιός που μεταδίδεται με τα κόπρανα και το σάλιο και έχει τα ίδια σχεδόν συμπτώματα με την μόρβα. Ο σκύλος ανεβάζει πυρετό, αρνείται να φάει, αποκτά ευαισθησία στο φως και μπορεί να πέσει σε λήθαργο. Το ποσοστό θνησιμότητας είναι πολύ μεγάλο. 
Λεπτοσπείρωση: Εξαιρετικά μολυσματική ασθένεια που μεταδίδεται και στους ανθρώπους. Το βακτήριο βρίσκεται στα ούρα του ζώου, και μεταδίδεται αν ο σκύλος μυρίσει στην βόλτα δέντρα όπου έχουν ουρήσει πριν μολυσμένα ζώα. Τα συμπτώματα της νόσου είναι η απώλεια όρεξης, ο πυρετός και η διάρροια. Καταπολεμάται πολύ δύσκολα με αντιβιοτικά.

Στις 12 ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ
Επαναληπτικός εμβολιασμός για τις προηγούμενες νόσους.

Στις 16 ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ
Λύσσα: Μια εξαιρετικά μεταδοτική και θανατηφόρα ασθένεια που μεταδίδεται και στον άνθρωπο. Προσβάλει το νευρικό σύστημα. Μεταδίδεται από το σάλιο των άγριων ζώων. Αν ο σκύλος δεν είναι εμβολιασμένος και μολυνθεί, μετά  από μερικές εβδομάδες εμφανίζει επιθετικότητα, βγάζει σάλια και χαζολογάει. Ακολουθούν σπασμοί και παράληση και καταλήγει στον θάνατο.


ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ
Ο εμβολιασμός για όλες τις παραπάνω ασθένειες πρέπει να γίνεται μια φορά τον χρόνο για να είναι αποτελεσματικός. 
Ειδικά για την Λύσσα, ο ετήσιος εμβολιασμός είναι και υποχρεωτικός από τον νόμο.

Ολα τα εμβόλια έχουν κάποιες μικρές παρενέργειες, με πιο συνηθισμένη την ατονία και την αδιαθεσία του ζώου για τα επόμενα δύο εικοσιτετράωρα. 

Επειδή όλες οι παραπάνω ασθένειες είναι εξαιρετικά μεταδοτικές και επικίνδυνες, είναι προτιμότερο να μην βγάζουμε το κουτάβι μας έξω στο δρόμο, και να μην το αφήνουμε να περπατάει στα χώματα ή σε μέρη όπου έχουν περάσει πριν άλλα ζώα, μέχρι να κάνει το πρώτο του εμβόλιο στην ηλικία των 8 εβδομάδων.

Ο εμβολιασμός του σκύλου είναι απαραίτητος σε όλη την διάρκεια της ζωής του, για να είμαστε σίγουροι πως δεν θα προσβληθεί από κάποια σοβαρή και θανατηφόρα ασθένεια που μπορεί να μεταδόσει ακόμα και σε εμάς.
Γι' αυτό φροντίστε να έχετε πάντα ενημερωμένο το βιβλιάριο υγείας του ζώου σας, που θα σας το προμηθεύσει ο κτηνίατρος από την πρώτη επίσκεψη.

Τρόποι πρόληψης επίθεσης σκύλου.

Όσο καλά και να πιστεύουμε ότι γνωρίζουμε την φύση των σκύλων, δεν μπορούμε ποτέ να αποκλείσουμε την πιθανότητα μιας επιθετικής στάσης ενός σκύλου που θα βρεθεί στον δρόμο μας. Υπάρχουν κάποιοι βασικοί κανόνες που όσο και να πιστεύουμε ότι δεν θα μας τύχει εμάς, οφείλουμε να τους γνωρίζουμε για «παν ενδεχόμενο»…

Αρχικά υπάρχουν κάποια σήματα που θα πρέπει να προσέξουμε τα οποία πιθανολογούν μια επίθεση από έναν σκύλο και σχετίζονται με την γλώσσα του σώματος του! Ειδικότερα, μια στάση όπου η ουρά είναι όρθια, η τρίχα της πλάτης όρθια και ο σκύλος παρουσιάζει τα δόντια του και γρυλίζει, σημαίνει ότι πρέπει να τεθούμε κατευθείαν σε επιφυλακή.


Αν τα αυτιά του σκύλου είναι γερμένα προς τα πίσω και η ουρά είναι ανάμεσα στα σκέλια τότε το σκυλί είναι τρομαγμένο και ή θα προσπαθήσει να φύγει ή αν δεν έχει αυτή την επιλογή τότε μπορεί και να επιτεθεί.

Ένα επιθετικό σκυλί έχει σε γενικές γραμμές :
Τα αυτιά όρθια, το σώμα σφιχτό, την ουρά ψηλά και το τρίχωμα όρθιο.

Ένα τρομαγμένο σκυλί έχει σε γενικές γραμμές:
Τα αυτιά πίσω, το σώμα χαμηλωμένο, και την ουρά στα σκέλια.

Σημαντικά σημάδια αποτελούν επίσης το γρύλισμα, το γάβγισμα (ο τρόπος που γαβγίζουν) και το σήκωμα των χειλιών.

1) Άπαξ και έχουμε έρθει αντιμέτωποι με έναν σκύλο που δείχνει ότι θα επιτεθεί οπωσδήποτε αποφεύγουμε να τον κοιτάμε στα μάτια! Είναι ότι χειρότερο μπορούμε να κάνουμε γιατί είναι σαν να τον προκαλούμε να μας επιτεθεί. Στην γλώσσα των σκύλων το απευθείας βλέμμα στα μάτια ειδικά σε πρώτη συνάντηση αποτελεί το “κόκκινο πανί”..

2) Δεν τρέχουμε!!! Θεωρώ ότι αποκλείεται να παραβγούμε σε ταχύτητα έναν σκύλο.. και το χειρότερο είναι ότι κάνουμε τον εαυτό μας ακόμα πιο «ελκυστικό» στόχο για επίθεση! Αντ’ αυτού, μένουμε ακίνητοι και όσο γίνεται ψύχραιμοι… Σε καμία περίπτωση δεν κάνουμε γρήγορες κινήσεις και δεν κουνάμε χέρια πόδια πανικόβλητοι!

3) Προσπαθούμε να μην δείχνουμε ότι φοβόμαστε! Σε όποιο βαθμό αυτό είναι εφικτό.. Τα σκυλιά μπορούν να «μυρίσουν» τον φόβο μας και αυτό τα κάνει να νιώθουν ότι έχουν την υπεροχή στην μεταξύ μας αναμέτρηση. Γι αυτά είμαστε εισβολείς του χώρου τους!

4) Αρχίζουμε τα πίσω βήματα. Όσο πιο αργά και σταθερά γίνεται αρχίζουμε να αποκτούμε απόσταση από το σκυλί.. Παράλληλα αν υπάρχει κάτι κοντά, χωρίς να χρειάζεται να κουνηθούμε πολύ για να το φτάσουμε, το φέρνουμε σιγά σιγά μπροστά μας ώστε να μπει ανάμεσα σε μας και το σκύλο. Αυτό το κάνουμε ώστε σε περίπτωση που γίνει η επίθεση, να δώσουμε στο σκυλί αυτό το «κάτι» να δαγκώσει αντί για κάποιο χέρι ή πόδι μας..

5) Εμβρυακή στάση! Αν δεν έχουμε καταφέρει να βρούμε κάτι να προστατευτούμε τότε ξαπλώνουμε στο έδαφος, μαζεύουμε όσο πιο πολύ μπορούμε τα περισσευούμενα άκρα μας, χέρια διπλωμένα μπροστά μας ώστε να προφυλάσσουμε το στήθος μας, λαιμός μέσα όσο γίνεται και διπλωμένα γόνατα. Σκοπός είναι να προστατέψουμε τα ζωτικά μας όργανα και σημεία του σώματος τα οποία μπορούν να θέσουν ακόμα και την ζωή μας σε κίνδυνο αν τραυματιστούν. Επίσης η στάση αυτή στέλνει σήματα «υποταγής» στον σκύλο και πιθανόν να μην προχωρήσει στην επίθεση.

6) Αν όλες οι από πάνω ενέργειες μας φαίνονται ότι αφορούν ανθρώπους «τέρατα ψυχραιμίας» τότε ψάχνουμε με το μάτι μας γύρω ένα ψηλό μέρος το οποίο να είναι αρκετά κοντά μας, γιατί όπως είπα δεν πρόκειται να τρέξουμε πιο γρήγορα από έναν σκύλο, και το οποίο να μας είναι σχετικά εύκολο να ανέβουμε αλλά δύσκολο για τον σκύλο. Από εκεί φωνάζουμε για βοήθεια!

Τα παραπάνω είναι κάποιες ρεαλιστικές κινήσεις που μπορούν να γίνουν σε περίπτωση επίθεσης και που σέβονται απόλυτα τη φύση του σκύλου. Σίγουρα υπάρχουν και άλλες αποδεκτές (ή μη) αντιδράσεις αλλά πιστεύω ότι αν ακολουθήσετε σωστά τα παραπάνω θα καταφέρετε να βγείτε από τη δύσκολη θέση χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα.

Της Μαριλένας Σαρίδη, εκπαιδεύτριας σκύλων
www.happydogtrainer.gr

πηγή: Ανθρωπος και Σκύλος

Οδηγίες διατροφής για την εγκυμονούσα σκύλα και τα νεογνά κουτάβια.

Ο σκύλος σε κάθε στάδιο της ζωής του χρειάζεται πλήρη και ισορροπημένη διατροφή κι αυτό αποτελεί τη βάση για την καλή υγεία του. Η διατροφή του κάθε σκύλου, ποικίλλει ανάλογα με το βάρος, το μέγεθος, τις δραστηριότητες, την ηλικία, την κατάσταση της υγείας του.

Ιδιαίτερη φροντίδα χρειάζεται η μητέρα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της αλλά και τα νεογέννητα. Ακατάλληλη διατροφή κατά την εγκυμοσύνη και το θηλασμό, μπορεί  να κλονίσει σοβαρά την υγεία της μητέρας και των κουταβιών, καθώς και στον αριθμό της τοκετομάδας. Και αυτό, γιατί συμβαίνει να πεθαίνουν κουτάβια από λανθασμένη διατροφή!

Οι διατροφικές ανάγκες της εγκύου Κατά τη διάρκεια της κύησης, πρέπει να δίνουμε στη σκύλα τροφή υψηλή σε ενέργεια και πρωτεΐνες. Τις πρώτες 5 εβδομάδες, η διατροφή παραμένει απαράλλαχτη και από την 6η κι έπειτα, αυξάνεται μισή δόση επιπλέον!
Το κάθε γεύμα πρέπει να είναι ελαφρύ και να δίνεται ανά τακτά χρονικά διαστήματα κατά τη διάρκεια της ημέρας. Τις τελευταίες ημέρες πριν τον τοκετό, όταν πια τα έμβρυα καταλαμβάνουν αρκετό χώρο στην κοιλιά της, θα πρέπει να ταΐζεται σε μικρές και αρκετές μερίδες, υψηλής θρεπτικής αξίας.
Κατά το θηλασμό χρειάζεται την τριπλασια ποσότητα φαγητού! Δώστε όσο φαγητό θέλει, υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά, ασβέστιο, πρωτεΐνες, βιταμίνες και φώσφορο! Μετά τον τοκετό μπαίνουμε στην πιο σημαντική περίοδο του ταΐσματος. Αφορά χρονική περίοδο μεταξύ 3-5 εβδομάδων, κατά την οποία ο θηλασμός φθάνει στο ζενίθ. Μην ξεχνάτε να παρέχετε πάντα διαθέσιμο καθαρό και αρκετό νερό! Σε περίπτωση που η μητέρα δεν μπορεί να ταΐσει τα κουτάβια, λόγω έλλειψης επαρκούς ποσότητας γάλακτος, τότε, πρέπει να αναλάβετε να βοηθήσετε εσείς με μπιμπερό και υποκατάστατο μητρικού γάλακτος.

Πρακτικές συμβουλές
Αρκετές μητέρες είναι επιθετικές όταν νοιώθουν ξένη παρουσία στα μωρά τους. Γι’ αυτό πριν το τάισμα, πλύνετε καλά τα χέρια σας με σαπούνι και χαϊδέψτε μαλακά τη μητέρα, ώστε να έχετε τη μυρωδιά της. Ταΐζουμε τα νεογνά αρχικά ανά 2ωρο και σταδιακά καθυστερούμε 1 ώρα.
Η ποσότητα φαγητού είναι ανάλογη με την όρεξη των κουταβιών. Βασική προϋπόθεση, είναι όλα τα μωρά να έχουν πιει, έστω και λίγο από το πρωτόγαλα της μάνας, το οποίο τους παρέχει όλα τα αντισώματα για τη σωστή ανάπτυξή τους. Αυτό γίνεται τις πρώτες 24-36 ώρες!

Τρόπος ταΐσματος
Κρατάμε απαλά και ευθεία το κουτάβι, βάζουμε την πιπίλα στο στόμα του προσεχτικά, του επιτρέπουμε ενώ πίνει να κινεί τα πόδια του όπως θα έκανε στο στήθος της μητέρας του.

Απογαλακτισμός
Στην 3η -4η εβδομάδα της ζωής τους αρχίζει σταδιακά ο απογαλακτισμός! Αρχικά δίνουμε τροφή σε μορφή χυλού 3-5 φορές την  ημέρα, με αρκετή περιεκτικότητα σε νερό. Έπειτα αρχίζουμε να δείχνουμε στα κουτάβια πώς πρέπει να τρώνε. Συνήθως μπαίνουν μέσα στο φαγητό και δεν έχουν όλα τα κουτάβια εύκολη πρόσβαση.
Σταδιακά, αυξάνουμε την ποσότητα της τροφής για να καταλήξουμε στα 3 γεύματα ημερησίως. Στην ηλικία  από 3 μηνών, μπορούμε να περιορίσουμε τα γεύματα σε 2 την ημέρα! Να ξέρετε ότι τα κουτάβια από 40 ημερών κι έπειτα, αρχίζουν τον κύκλο των εμβολίων τους. Η αποπαρασίτωση ξεκινά με εξειδικευμένα προϊόντα για τα κουτάβια στις 10 ημέρες, στις 20 και στις 30 ημέρες!
Φροντίζουμε η διατροφή των μωρών να είναι υψηλή σε θρεπτικά συστατικά, βιταμίνες, πρωτεΐνες κ.λπ. Η μητέρα μετά τον πλήρη απογαλακτισμό των μικρών, πρέπει να ακολουθεί διατροφή και άσκηση, ώστε να επανέλθει σε σύντομο χρονικό διάστημα σε πολύ καλή φυσική κατάσταση!

Της Αnna Tomaszewska  εκτροφέα Dogo Canario «BALUARTE DE LOS PERROS»

 

πηγή: skilia.gr