The Yellow Dog Project: το κίτρινο κορδελάκι στο λουρί.

Κάνετε βόλτα με την οικογένειά σας στο πάρκο, πίνετε καφέ στην πλατεία της γειτονιάς, ή κάνετε πικνίκ στην εξοχή παρέα με τα παιδιά και τον σκύλο σας, όταν βλέπετε να σας πλησιάζει ένας σκύλος με τον ιδιοκτήτη του. Όσο ο σκύλος πλησιάζει, παρατηρείτε πως μια κίτρινη κορδέλα κρέμεται από το λουρί του. Τι σκέφτεστε αμέσως?

Αυτό που θα πρέπει να καταλάβετε βλέποντας το κίτρινο κορδελάκι, είναι πως αυτός ο σκύλος χρειάζεται τον χώρο του, και καλό θα ήταν να μην τον πλησιάσετε, ή αν θέλετε να τον πλησιάσετε, θα πρέπει να είστε είτε ειδικά εκπαιδευμένος, είτε να το κάνετε με πολύ προσοχή, ηρεμία και υπομονή.

Πρόκειται για το γνωστό "Yellow Dog Project", που ξεκίνησε την χρονιά που μας πέρασε. Είναι μια διεθνής κίνηση, και σκοπό έχει, με την συνεχή ενημέρωση προς τους ιδιοκτήτες των σκύλων, αλλά και προς όλη την κοινωνία γενικότερα, να κάνει ευρέως γνωστό το Πρόγραμμα της Κίτρινης Κορδέλας.

Όταν βλέπουμε στον δρόμο ένα κίτρινο κορδελάκι να κρέμεται από το λουρί ενός σκύλου, δεν σημαίνει αυτόματα πως αυτός ο σκύλος είναι επιθετικός ή άγριος. Υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους ένας σκύλος μπορεί να χρειάζεται τον χώρο του και να μην εμπιστεύεται αμέσως τους ανθρώπους.

- μπορεί να είναι ακόμα υπό εκπαίδευση, και τώρα να μαθαίνει να κοινωνικοποιείται

- μπορεί να αναρρώνει από ένα χειρουργείο ή μια ασθένεια

- μπορεί να είναι θηλυκό σε οίστρο

- μπορεί η παρουσία ενός άλλου σκύλου να του δημιουργεί άγχος 

- μπορεί να είναι φοβικό και το απότομο και ενθουσιώδες πλησίασμα από ένα παιδί να το τρομάζει

Σε κάθε περίπτωση, όταν βλέπουμε το κίτρινο κορδελάκι στο λουρί, θα πρέπει να καταλαβαίνουμε αμέσως πως αυτός ο σκύλος δεν αισθάνεται άνετα με τους διαχυτισμούς και με την πιθανότητα να το πλησιάσουμε χαρούμενα και φωναχτά και να αρχίσουμε να το χαϊδεύουμε και να το αγγίζουμε.

Καλό θα ήταν να κρατάμε μια απόσταση, να του μιλήσουμε γλυκά από μακριά, και να προχωρήσουμε χωρίς να δώσουμε ιδιαίτερη σημασία.

Το πρόγραμμα αυτό και η αρχική ιδέα ξεκίνησε από το ίντερνετ πριν λίγο καιρό, και γίνεται μεγάλη προσπάθεια να εφαρμοστεί αυτό σιγά σιγά σε όλες τις χώρες.

Θα ήταν υπέροχο να μαθευτεί το πρόγραμμα και στην Ελλάδα, και σύντομα να υπάρχουν σκυλιά που να κυκλοφορούν με το κίτρινο λουράκι κρεμασμένο από το λουράκι τους, δηλώνοντας από μακριά την ιδιοσυγκρασία του σκύλου.

Αν θέλετε να μάθετε περισσότερα, επισκεφτείτε τις σελίδες του Yellow Dog Project:

http://www.theyellowdogproject.com/The_Yellow_Dog_Project/About.html

https://www.facebook.com/TheYellowDogProject

Γιατί ο σκύλος δεν μας ακούει στην βόλτα ή όταν δεν του δίνουμε λιχουδιά?

"Ξέρει όλες τις εντολές, αλλά με ακούει μόνο μέσα στο σπίτι ή μόνο όταν κρατάω λιχουδιά.''

Πολλοί άνθρωποι όταν αποκτούν έναν σκύλο, επενδύουν χρόνο για να του μάθουν να εκτελεί εντολές και το καταφέρνουν πολύ καλά ως ένα σημείο. Το σύνηθες παράπονο, είναι ότι ο σκύλος εκτελεί μόνο μέσα στο σπίτι και μόνο όταν του δείχνουν λιχουδιές. Γιατί συμβαίνει αυτό;
 
Αρκεί να σκεφτούμε τι διδάσκουμε στον σκύλο από την πρώτη κιόλας μέρα που ζει μαζί μας.

Ένα συνηθισμένο λάθος γίνεται στον τρόπο που χρησιμοποιείται η λιχουδιά. Δείχνουμε την λιχουδιά προκειμένου να εκτελέσει κάτι ο σκύλος, ή τσαλακώνουμε θορυβώδη σακουλάκια προκειμένου να ακούσει τον ήχο και να επιστρέψει κτλ. Δηλαδή μαθαίνουμε στον σκύλο να εκτελεί μόνο όταν είναι βέβαιος ότι έχουμε λιχουδιά.

Όταν επιλέγουμε να δείχνουμε την λιχουδιά στον σκύλο, πρέπει να είναι μόνο για να τον δελεάσουμε να πάρει μία συγκεκριμένη θέση. Από την στιγμή που θα το μάθει, παύουμε να χρησιμοποιούμε την τροφή σαν δέλεαρ και την εμφανίζουμε μόνο σαν επιβράβευση. Αρχικά η επιβράβευση είναι συνεχής, αλλά με τον καιρό ζητάμε ταχύτητα, καλύτερη εκτέλεση και ο σκύλος εκτελεί χωρίς να είναι σίγουρος πότε θα επιβραβευθεί, με ποιόν τρόπο και μετά το τέλος ποιας ενέργειας.

Ένα ακόμα τυπικό λάθος είναι να αφήνεται ελεύθερος ο σκύλος, χωρίς να υπάρχει έλεγχος. Όταν ο σκύλος είναι ελεύθερος, τον φωνάξουμε και δεν έρθει, μαθαίνει ότι δεν χρειάζεται να επιστρέψει αμέσως μόλις τον καλέσουμε κι εμείς εκείνη την στιγμή δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα άλλο απ΄το να περιμένουμε να επιστρέψει ή να τον κυνηγήσουμε....

Ο σκύλος θα πρέπει να είναι με ιμάντα, μέχρι να έχει ένα αξιόπιστο ''έλα'', το οποίο θα χτιστεί σταδιακά μέσα στο σπίτι και μετά έξω, σε ήσυχα μέρη και κατόπιν με πιο πολλούς αντιπερισπασμούς. Ακόμα και τα κουτάβια που αρχικά ακολουθούν, κάποια στιγμή θα διανύσουν την περίοδο ανεξαρτησίας και θα απομακρυνθούν. Όταν ο σκύλος φεύγει και διασκεδάζει, του μαθαίνουμε ότι όταν αγνοεί την εντολή επαναφοράς, περνάει πολύ καλύτερα απ΄οτι όταν την ακούει.

Επίσης όταν καθόμαστε σε ένα παγκάκι και συζητάμε, ενώ ο σκύλος παίζει με τις ώρες χωρίς να έχουμε καμία επαφή με τον σκύλο μας, ο σκύλος μαθαίνει ότι βόλτα σημαίνει μόνο να μυρίζει, να παίζει με άλλα σκυλιά, να κυνηγάει μικρά ζώα και κάποια στιγμή θα πρέπει να μας αποφύγει γιατί θα θέλουμε να τον πάρουμε μακριά απ' όλα αυτά. Δεν υπάρχουμε πουθενά μέσα στον μυαλό του. Μέχρι να φτάσουμε στο σημείο, μας σέρνει ή τρέχει μόνος του μπροστά κι εμείς δεν έχουμε κανένα ενδιαφέρον γι' αυτόν, αφού δεν συμμετέχουμε σε τίποτα, παρά μόνο τον φωνάζουμε μόνο για να διακόψει την διασκέδαση του. Μαθαίνουμε στον σκύλο ότι στην βόλτα ο καθένας έχει την προσωπική του ώρα και τίποτα κοινό δεν μας δένει...

Η βόλτα λοιπόν θα πρέπει να είναι μία ακόμα κοινή ώρα με τον σκύλο μας. Θα πρέπει να ασχολούμαστε, να παίζουμε και να κρατάμε την επαφή αν θέλουμε να έχουμε τον έλεγχο. Το παιχνίδι με άλλα σκυλιά θα πρέπει να είναι μία ευχάριστη νότα που θα ελέγχετε πότε θα ξεκινήσει και πότε θα τελειώσει κι όχι ο αυτοσκοπός του σκύλου.  
Η μεγαλύτερη διασκέδαση και επιβράβευση πρέπει να είμαστε εμείς, για να θέλει ο σκύλος να μείνει κοντά μας.

Τέλος είναι παράλογο να ζητάμε από τον σκύλο να εκτελέσει κάτι που έμαθε στο σπίτι, κατευθείαν έξω στην βόλτα κι ανάμεσα σε άλλους σκύλους. Οι αντιπερισπασμοί είναι πάρα πολλοί. Θα πρέπει να ξεκινήσετε αρχικά σε ένα πολύ ήσυχο μέρος και σταδιακά να αυξάνετε τους αντιπερισπασμούς. Η επιβράβευση θα πρέπει να είναι διαφορετική από ότι μέσα στο σπίτι, δηλαδή πολύ πιο σημαντική για τον σκύλο, γιατί έχετε πάρα πολλά να ανταγωνιστείτε.

Μερικοί σκύλοι δεν εκτελούν σε εξωτερικό περιβάλλον γιατί στρεσάρονται πάρα πολύ. Όταν ο σκύλος κλαψουρίζει στην βόλτα και αρνείται μία πολύ λαχταριστή λιχουδιά, τότε το πιο πιθανό είναι να είναι στρεσαρισμένος. Δώστε του λίγο χρόνο να ηρεμήσει πριν ζητήσετε οτιδήποτε, κρατείστε σταθερή επαφή με το λουρί και δοκιμάστε να παίξετε λίγο με το μπαλάκι στο σπίτι πριν βγείτε βόλτα.

Για πιο νευρικά σκυλιά, βοηθάει να είστε σε συνεχή κίνηση κι όχι στατικοί και το παιχνίδι θα είναι ο καλύτερός σας σύμμαχος, αφού τα βοηθάει να αποβάλλουν το περίσσευμα ενέργειας και το στρες που τους προκαλεί.

Να έχετε πάντα κατά νου ότι ο σκύλος μαθαίνει μόνο μέσα από τις εμπειρίες του κι εμείς καθημερινά, συνειδητά ή ασυνείδητα, του μαθαίνουμε συμπεριφορές, από την πρώτη κιόλας μέρα που έρχεται σπίτι μας. Δεν είναι τυχαίο που δεν χρειάζεται καν να τον καλέσουμε όταν είναι η ώρα να τον ταίσουμε, αλλά μοιάζει να είναι κουφός όταν τον καλούμε για να επιστρέψουμε σπίτι.  
Υπάρχει μεγάλη διαφορά μεταξύ ενός σκύλου που εκτελεί ένα τρικ, με έναν σκύλο που είναι πραγματικά ελεγχόμενος.

Από την εκπαιδεύτρια σκύλων Sofia Train - High5training  
Eπικοινωνία: high5training@yahoo.gr 

Πηγή: dogw0rld.blogspot.gr

Εκτροφέας και κτηνίατρος εξηγούν γιατί είναι βάναυσο να κόβουμε αυτιά και ουρές στους σκύλους.

Οι φιλόζωοι τάσσονται κατά του ακρωτηριασμού ζώων για εμφανισιακούς λόγους. Η νομοθεσία το απαγορεύει κι όμως κυνηγοί & εκτροφείς επιμένουν να την ανατρέψουν στις νέες τροπολογίες του νόμου!

 

Εκτροφέας Ροτβαϊλερ και κτηνίατρος ρωτήθηκαν από δημοσιογράφο για την κοπή αυτιών & ουρών και τις συνέπειες τους στα σκυλιά.

 

Η εκτροφέας ροτβάϊλερ Amanda Weber στη Νεβάδα των ΗΠΑ ρωτήθηκε γιατί είναι αντίθετη στην κοπή ουρών των Ροτβαϊλερ. Απάντησε:

 

''Από την αρχή ήμουν αρνητική αλλά ένιωθα πίεση από αγοραστές που τα προτιμούν έτσι και από συναδέλφους εκτροφείς. Έτσι στις πρώτες γέννες μου το έκανα. Ένα κουτάβι έπαθε σοβαρή μόλυνση και καταστράφηκε ένα νεύρο του

ως αποτέλεσμα του ακρωτηριασμού''. Αυτό στάθηκε για εκείνη η απόδειξη για να αποφασίσει να μην ξανα κόψει ουρές στα σκυλιά της.

 

Στη συνέχεια ρωτήθηκε γιατί άλλοι εκτροφείς επιμένουν στον ακρωτηριασμό.

 

Απάντησε: ''Τα σκυλιά με ουρά κάνουν εντύπωση στις εκθέσεις του κυνολογικού ομίλου αλλά είναι δύσκολο να συναγωνιστoύν για ορισμένους κριτές. Ένα άλλο κίνητρο είναι οι πωλήσεις κουταβιών. Πολλοί εκτροφείς πιστεύουν ότι

οι πωλήσεις τους θα μειωθούν αν επιλέξουν να μην κόβουν τις ουρές.''

 

(Δηλαδή ο ακρωτηριασμός ενός ζώου αποφασίζεται ... για να μην απορριφθεί από κριτές και αγοραστές! Τόσο σημαντικοί για τη ζωή του ζώου λόγοι... Ολα για το χρήμα.)

 

Επηρρέασε την δουλειά της, η απόφαση της να μην κόβει ουρές;

 

Επιβεβαίωσε ότι την επηρρέασε, και θεωρεί ότι 1 στους 10 αγοραστές κουταβιών είναι τόσο πεισματάρης για να πάρει κουτάβι με κομμένη ουρά ώστε να μην επιλέξει να πάρει από εκείνη.

 

Η λογική της Weber για να μην κόβει ουρές συνοψίζεται στα εξής:

 

-Η αφαίρεση σημαντικής ποσότητας χόνδρου, σάρκας και νεύρων σε ένα νεογέννητο κουτάβι προκαλεί ΑΧΡΕΙΑΣΤΗ και σημαντική ένταση στο αναπτυσσόμενο ανοσοποιητικό του σύστημα που είναι πολύ σημαντικό, ειδικά σε ράτσες επιρρεπείς σε τύφο και καρκίνο.

 

Το ανοσοποιητικό σύστημα είναι πολύ ισχυρότερο και ικανό αν δεν υποφέρει τόσο σημαντικό τραύμα κατά την ανάπτυξή του.

 

-Τα σκυλιά χρησιμοποιούν τις ουρές τους για να διατηρούν την ισορροπία τους με τον ίδιο τρόπο που εμείς χρησιμοποιούμε τα χέρια μας όταν πάμε να πέσουμε, για να προστατευθούμε.

 

Είναι καλύτεροι αθλητές, πιο δυνατοί και πιο σταθεροί οι σκύλοι με τις ουρές τους.

 

-Η ίδια αγαπάει την εμφάνιση τους με ουρά και όχι χωρίς. Είναι πιο αναλογική και εκφραστική.

 

Σημειώνεται ότι η πρακτική κοπής αυτιών & ουρών είναι εμμονή στις ΗΠΑ παρότι είναι παράνομη σε πολλές χώρες και απαγορευμένη πρακτική στην Ευρώπη. Στην Ελλάδα της ανομίας παρά τους νόμους κάποιοι εκτροφείς, κτηνίατροι και ιδιοκτήτες κόβουν τα άκρα των ζώων τους ενώ άλλοι έχουν συμμορφωθεί και παρουσιάζουν σκυλιά με πλήρη άκρα!

 

Στη συνέχεια, η κτηνίατρος Dr. Karen Becker που έχει γράψει πολλά βιβλία, έχει ιδρύσει το Therapaw Rehabilitation & Pain Management Clinic στο Ιλινόις και είναι μέλος σε 11 επαγγελματικές οργανώσεις, όπως και στην Διεθνή Κτηνιατρική

Ακαδημία Διαχείρισης Πόνου ρωτήθηκε αν υπάρχει ΛΟΓΟΣ ΥΓΕΙΑΣ να κόβεται η ουρά ή τα αυτιά ενός σκύλου. Για παράδειγμα, εκτροφέας Μολοσσών είχε δηλώσει ότι τα αυτιά τους κόβονται για λόγους υγείας που όμως δεν μπορούσε να πει.

 

Η κτηνίατρος απάντησε:

 

''Οι κυνοφιλικοί σύλλογοι μας λένε (!!) ότι υπήρχαν ιατρικοί ή σχετιζόμενοι με εργασία-καθήκοντα λόγοι για να κοπούν μέρη του σώματος πριν κάποια χρόνια και καταλήγουν να θεωρούν ''χαρακτηριστικό της φυλής'' (breed standard) την πρακτική του ακρωτηριασμού, επειδή οι άνθρωποι έχουν συνηθίσει να βλέπουν αυτή την εμφάνιση.

 

Δεν υπάρχει απόδειξη που να αφορά σε ΚΑΝΕΝΑ ΙΑΤΡΙΚΟ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑ από τον ακρωτηριασμό μελών του σώματος ή ακόμα και λογικές εξηγήσεις γιατί η πρακτική αυτή συνεχίζεται, εκτός της φρικτής αλήθειας των ΚΥΝΟΜΑΧΙΩΝ.''

 

(Σ.Σ.: Για να μην πιάνει το ένα σκυλί τα αυτιά του άλλου και τα τραυματίζει καθώς η αιμορραγία είναι ασταμάτητη).

 

Στη συνέχεια ρωτήθηκε για τους βοσκούς που λένε ότι οι ουρές εμποδίζουν τα σκυλιά στην ικανότητα τους να μαζεύουν το κοπάδι (Στην Ελλάδα οι βοσκοί ακρωτηριάζουν και τα αυτιά των τσοπανόσκυλων, πολλές φορές μόνοι τους με ψαλίδια και με το σύνθημα ''Αν κλάψει και πονέσει θα το σκοτώσω, δεν είναι καλό για φύλακας'').

 

Η κτηνίατρος απαντά:

 

ΔΕν κάνω αισθητικές ή αμφιλεγόμενες επεμβάσεις στην δουλειά μου. Πιστεύω ότι ένα χειρουργείο πρέπει να γίνεται μόνο ΓΙΑ ΙΑΤΡΙΚΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ, για να μειωθεί κάποια πιθανότητα ασθένειας και να διευρυνθεί η ζωή του ζώου.

 

Έχω αφαιρέσει μολυσμένα νύχια σε κάποια ζώα γιατί θα τους καλυτέρευε τη ζωή (μείωση πόνου) και θα εξουδετερωνόταν η πιθανότητα χρόνιας μόλυνσης. Αυτές οι περιπτώσεις είναι εξαιρετικά σπάνιες.  

Το να κόβεις μέρη των αυτιών και της ουράς ώστε ''τα ζώα να ακούνε και να κυνηγάνε καλύτερα'' δεν είναι σωστή ιατρική πρακτική και δεν συμμετέχω σε αυτό, όπως και άλλοι συνάδελφοι μου που αρνούνται να ακρωτηριάσουν ζώα και ενημερώνουν τους πελάτες τους για την επώδυνη αυτή πρακτική. (Σημειώστε: πολλοί κτηνίατροι στις ΗΠΑ αρνούνται να κόψουν ενώ δεν υπάρχει νόμος απαγόρευσης! Στην Ελλάδα ορισμένοι κτηνίατροι κόβουν, παρότι ΥΠΑΡΧΕΙ ΝΟΜΟΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗΣ!).

 

Πόσο πολύ πονάει όμως ο ακρωτηριασμός αυτιών και ουράς (tail docking & ear cropping);

 

Η κτηνίατρος απαντά:

 

Η κοπή της ουράς αποτελεί ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟ της ΣΠΟΝΔΥΛΙΚΗΣ ΣΤΗΛΗΣ μεταξύ του οσφυϊκού σπόνδυλου.

Το να κόψεις μέσα από όλο αυτό το τεράστιο δίκτυο νεύρων είναι απίστευτα ΕΠΩΔΥΝΟ και μπορεί να οδηγήσει ΣΕ ΧΡΟΝΙΑ ΝΕΥΡΑΛΓΙΑ (phantom pain) σε μερικά ζώα.

 

Οι λοβοί των αυτιών (τα πτερύγια, κοινώς τα αυτιά, εξωτερικά) είναι απίστευτα αγγειώδη. Η παροχή αίματος στα αυτιά είναι τεράστια και αν έχετε δει ποτέ το ΠΟΤΑΜΙ ΑΙΜΑΤΟΣ που συνοδεύεται από κόψιμο αυτιού δεν θα το ξεχάσετε ποτέ στη ζωή σας.

 

ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΕΠΩΔΥΝΕΣ ΚΑΙ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΔΕΝ ΧΟΡΗΓΕΙΤΑΙ ΣΤΑ ΖΩΑ ΑΡΚΕΤΟ ΠΑΥΣΙΠΟΝΟ κάτι που κάνει τελικά αυτές τις περιοχές στο σώμα τους (ουρά, αυτιά) ιδιαίτερα ευαίσθητα σε κάθε άγγιγμα.

 

Στη συνέχεια η κτηνίατρος ρωτήθηκε τι πιστεύει ότι προκαλεί αυτή η διαδικασία στη σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ σκύλων & ανθρώπων.

 

Τα κουτάβια περνάνε από πολύ σημαντικά στάδια ανάπτυξης της συμπεριφοράς και των συναισθημάτων τους, τους 4 πρώτους μήνες της ζωής τους, ακριβώς όταν γίνονται αυτά τα χειρουργεία. Πιστεύω ότι ΤΟ ΝΑ ΤΑ ΥΠΟΒΑΛΛΕΙΣ ΣΕ ΕΠΩΔΥΝΕΣ ΚΑΙ ΑΜΦΙΛΕΓΟΜΕΝΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΥΞΗΣΕΙ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΦΟΒΙΑΣ & ΑΓΧΟΥΣ ΤΟΥΣ.

 

Η κτηνίατρος συμφώνησε ότι η κομμένη ουρά και τα πετσοκομμένα αυτιά επηρρεάζουν την ικανότητα επικοινωνίας του σκύλου με άλλα σκυλιά αλλά και με τους ανθρώπους.

 

''Τα Μποξερ, τα Ντόμπερμαν και όλα τα σκυλιά βασίζονται σε μη λεκτική επικοινωνία: οπτική επαφή, θέση κεφαλιού, θέση αυτιών, στάση σώματος και θέση ουράς είναι ΚΡΙΣΙΜΑ για τα σκυλιά όταν επικοινωνούν φυσιολογικά και αποτελεσματικά. ΟΤΑΝ ΚΟΒΟΥΜΕ ΜΕΡΗ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΤΟΥΣ αλλάζουμε το πώς μπορούν να στέλνουν μηνύματα και ΤΑ ΒΑΖΟΥΜΕ ΣΕ ΜΕΙΟΝΕΚΤΙΚΗ ΘΕΣΗ.''

 

Η κτηνίατρος καταλήγει:

 

Αν θέλετε να κόψετε την ουρά ή τα αυτιά του σκύλου σας θα πρέπει να ξέρετε ότι ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΠΡΟΚΑΛΕΣΕΤΕ ΑΓΧΟΣ ΚΑΙ ΠΟΝΟ ΣΕ ΕΝΑ ΖΩΟ ΓΙΑ ΤΟ ΤΙΜΗΜΑ ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ ΣΑΣ ΙΔΕΑΣ ΤΟΥ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ''ΟΜΟΡΦΙΑ''.

 

Αναλογιστείτε όλους τους παράγοντες πριν το κάνετε αυτό στο σκύλο σας. Θα σας ευχαριστεί για όλη του τη ζωή αν τον αφήσετε να έχει την φυσική του εμφάνιση, λέει για τους πολίτες των ΗΠΑ όπου επιτρέπεται η κοπή. 

Ελλάδα που δεν επιτρέπεται, δεν θα πρεπε να χουμε καν την πολυτέλεια ως ιδιοκτήτες να σκεφτόμαστε αν θα τα κόψουμε ή όχι!!!

πηγή: adespoto.gr

Το παθητικό κάπνισμα βλάπτει και τα κατοικίδια.

Το παθητικό κάπνισμα δεν είναι επιβλαβές μόνο για τους ανθρώπους, καθώς σύμφωνα με νέα επιστημονική έρευνα τα κατοικίδια των καπνιστών διατρέχουν διπλάσιο κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου.

«Μολονότι οι κίνδυνοι του παθητικού καπνίσματος είναι πλέον γνωστοί στους ανθρώπους, αρκετοί ιδιοκτήτες κατοικίδιων δεν καταλαβαίνουν ότι τις ίδιες επιβλαβείς συνέπειες διατρέχουν και οι τετράποδοι φίλοι τους» αναφέρει ο Βαλ Μιλς, υπεύθυνος της Υπηρεσίας Κατά του Καπνίσματος στη Βρετανία, όπως σημειώνουν «Τα Νέα».

Σύμφωνα με την έρευνα, τα σκυλιά που εκτίθενται στον καπνό του τσιγάρου εκδηλώνουν συχνότερα καρκίνο της μουσούδας και του πνεύμονα. Το ίδιο ισχύει και για μικρότερα ζώα, όπως είναι τα πουλιά.

Έρευνα που διεξήχθη από το Πανεπιστήμιο Ταφτς στις ΗΠΑ έχει καταδείξει ότι οι γάτες που συγκατοικούν με καπνιστές έχουν διπλάσια πιθανότητα να αναπτύξουν λέμφωμα, σοβαρό καρκίνο του ανοσοποιητικού και συστήματος και του αίματος.

πηγή: zougla.gr

Δείτε πως ένας αιώνας επιλεκτικής αναπαραγωγής, κατέστρεψε αυτά τα υπέροχα ζώα!

Είναι πραγματικά θλιβερό να βλέπεις πως μέσα σε εκατό χρόνια επιλεκτικής αναπαραγωγής, με την πρόφαση της "βελτίωσης", στην πραγματικότητα καταστράφηκαν κάποιες ράτσες που ήταν πανέμορφες, αθλητικές και χρήσιμες, και μετατράπηκαν σε καρικατούρες του εαυτού τους, γεμάτες προβλήματα υγείας.
Το "Science of dogs" συγκέντρωσε παλιές φωτογραφίες από το βιβλίο "Breeds of all Nations" του W.E. Mason, που κυκλοφόρησε το 1915, και τις συνέκρινε με φωτογραφίες των σύγχρονων καθαρόαιμων. 

Φαίνεται απίστευτο πως υπήρχε κάποτε μια εποχή που το Bull Terrier ήταν ένας όμορφος, αθλητικός σκύλος. Κατά την διάρκεια αυτού του ταξιδιού προς το μεταλλαγμένο κρανίο και την παχιά κοιλιά, το Bull Terrier απέκτησε επίσης και μια σειρά ασθενειών, όπως τα υπεράριθμα δόντια και το ψυχαναγκαστικό σύνδρομο να κυνηγά την ουρά του. 

Κάποτε ήταν ένα ευγενές σκυλί εργασίας, η σύγχρονη έκδοση όμως του Αγίου Βερνάρδου είναι ένα τεράστιο σκυλί, με πιεσμένη μουσούδα, που εκτρέφεται για να έχει περίσσιο δέρμα. Δεν μπορούν πλέον να είναι σκυλιά εργασίας, καθώς υπερθερμαίνονται και κουράζονται πολύ εύκολα. Μερικές από τις ασθένειες που τους ακολουθούν είναι, η αιμοφιλία, το οστεοσάρκωμα, η παράλυση Stockard, η ανεπάρκεια ινωδογόνου, και αρκετές άλλες.

 Το Αγγλικό Bulldog έχει φτάσει να συμβολίζει το απόλυτο "λάθος" του σκυλίσιου κάλλους, και σίγουρα, όχι τυχαία. Πάσχουν σχεδόν από ΌΛΕΣ τις ασθένειες. Μια έρευνα του 2004 από το Kennel Club, έδειξε πως ο μέσος όρος ζωής τους είναι μόλις τα 6,5 χρόνια. Δεν υπάρχει στην πραγματικότητα "υγιές" bulldog. Οι τερατόμορφες πλέον διαστάσεις του, το καθιστούν ανήμπορο να ζευγαρώσει και να γεννήσει χωρίς ιατρική υποστήριξη. 

Μια πιο κοντή μουσούδα σημαίνει και την αρχή των προβλημάτων. Το σύγχρονο Boxer όχι μόνο έχει πιο πλακουτσωτή μουσούδα, αλλά και το ρύγχος του είναι ελαφρώς αναποδογυρισμένο. Όπως όλα τα βραχυκέφαλα σκυλιά, έτσι και το Boxer, έχει δυσκολία στο να ρυθμίσει την θερμοκρασία του στην πολύ ζέστη, δεν χάνει το τρίχωμά του για να δροσιστεί, και έχει χάσει ένα μεγάλο μέρος της φυσικής του αντοχής. Παρουσιάζει επίσης ένα από τα μεγαλύτερα ποσοστά εμφάνισης καρκίνου.


Το Basset Hound έγινε πιο κοντό, υποφέρει από δυσφορμίες στα πίσω άκρα του, έχει υπερβολικό δέρμα, πάσχει από προβλήματα σπονδυλικής στήλης, έχει πεσμένα μάτια και υπερβολικά μακριά αυτιά. 

Το Dachshund είχε κάποτε λειτουργικά πόδια, και έναν λαιμό που συμβάδιζε αρμονικά με το σώμα του. Πλέον η ράχη και ο λαιμός του έχουν μακρύνει υπερβολικά, και τα πόδια του έχουν συρρικνωθεί τόσο, που το στήθος του μετά βίας ξεκολλά από το πάτωμα. Το Dachshound έχει τον μεγαλύτερο κίνδυνο από όλες τις ράτσες, για ρήξη του μεσοσπόνδυλου, που οδηγεί σε παράλυση, και είναι επίσης επιρρεπή σε χονδροπλαστικές παθολογίες και γενικότερα προβλήματα με τα άκρα τους. 

πηγή: memolition.com

Δώσε ξύδι στην φόλα.... ένας μοιραίος μύθος!

Παρακολουθήστε το σενάριο...

Είστε με το σκύλο σας στο καθημερινό περίπατο, ή επιστρέφετε σπίτι και τον βρίσκετε κάπως περίεργο.

Σας κοιτά με αγωνιώδες βλέμμα, έχει υπερβολική σιελόρροια, έντονο μυϊκό τρόμο, σε σημείο που μετά από λίγη ώρα πέφτει στο πλάι με φοβερούς σπασμούς σε όλο του το σώμα, παρουσιάζει ακράτεια κοπράνων και αφοδεύει κάνει εμετό.

Κανείς δεν θα ήθελε να είναι στη θέση σας, η αγωνία και ο πανικός εκείνη τη στιγμή σας οδηγεί στη σκέψη ότι ο σκύλος μου δηλητηριάστηκε, και τώρα τι κάνω????? Μέσα στον πανικό ακούγεται η φωνή της γιαγιάς, του θείου, του γείτονα, του απομηχανής θεού τέλος πάντων και σας βγάζει από το αδιέξοδο...........!!

.....Δώστου γρήγορα ΞΥΔΙ .........παίρνετε ένα μπουκάλι και παλεύοντας με το σκύλο καταφέρνετε να του δώσετε όσο μπορείτε...

Αυτό που δεν μπορώ να καταλάβω είναι πώς εμείς οι έλληνες υιοθετούμε μύθους, ως αλήθειες ή γεγονότα, πολλοί από τους οποίους είναι άκρως επικίνδυνοι

(όπως π.χ. αν ρωτήσετε 100 έλληνες τι είναι Dobermann οι 90 θα απαντήσουν πως είναι φυλή σκύλων<ως εδώ καλά>.... που όταν γίνονται 7 άντε 8 ετών τρελαίνονται!! Τρώνε τα αφεντικά τους!! Και ότι άλλο βρουν γύρω τους... Ξέρουν φυσικά και την αιτία!!! αυτό είναι το καλύτερο!!!... το κοκαλάκι που μεγαλώνει στο εγκέφαλο κτλ.....)

Τώρα ας δούμε πως έχουν τα πράγματα.

Αν δείτε το σκύλο σας στη κατάσταση που σας περιέγραψα πιο πάνω, πιθανόν να έχει δηλητηριαστεί από κάποιο εντομοκτόνο, από δικό σας λάθος (κακή ή μη ενδεδειγμένη χρήση εξωπαρασιτοκτόνων, ψεκασμοί κήπων, κακή χρήση και αποθήκευση εντομοκτόνων) ή πιθανότερα από κακόβουλη ενέργεια π.χ. κάποιου 'καλού' γείτονα.

Λέω 'πιθανόν', διότι η εικόνα αυτή μπορεί να εμφανιστεί και σε άλλες καταστάσεις.

Για παράδειγμα μια επιληπτική κρίση εμφανίζεται με παρόμοια εικόνα, δύσκολα όμως ο ιδιοκτήτης μπορεί να τη διαφοροποιήσει. Εδώ όμως πρέπει να ξέρετε ότι συνήθως μια τέτοια κρίση διαρκεί 2 έως 3 λεπτά. Μια άλλη αιτία μπορεί να είναι η οξεία γαστρίτιδα (με έντονη σιελόρροια, εμέτους, ακόμα και μυϊκό τρόμο).

Σε κάθε περίπτωση επικοινωνείτε αμέσως με το κτηνίατρο σας και παίρνετε οδηγίες.

Αν πιστεύετε ότι υπάρχει κίνδυνος δηλητηρίασης στην περιοχή σας (ύπαρξη κακόβουλων ατόμων ή κρούσματα σε άλλα ζώα πχ. γάτες οι οποίες είναι τα πρώτα θύματα τέτοιων ενεργειών) ρωτήστε τον γιατρό σας για το τι πρέπει να έχετε μαζί σας.

Σε καμία όμως περίπτωση δε δίνουμε ΞΥΔΙ, λάδι ή ό,τι άλλο μας πει ο γείτονας (ο οποίος είναι π.χ κυνηγός ή κάτι άλλο και ξέρει αυτός από σκυλιά, διότι έχει μεγαλώσει καμιά τριανταριά από αυτά).

Η τραγική αλήθεια είναι η εξής: Το 50% των περιστατικών που έρχονται στον κτηνίατρο μετά από το παραπάνω σενάριο και επιβιώνουν από τη δηλητηρίαση πεθαίνουν τελικά από εισροφητική βρογχοπνευμονία ή έχουν χρόνια αναπνευστικά προβλήματα διότι η βίαια προσπάθεια να δώσουμε ξύδι ή ό,τι άλλο στο ζώο οδηγεί σε εισρόφηση (την είσοδο δηλαδή των υγρών στον πνεύμονα), επειδή τα αντανακλαστικά της κατάποσης υπολειτουργούν εκείνη τη στιγμή, ή επειδή προκαλούμε ένα μηχανικό πνιγμό στο ζώο.

Υ.Γ. Αν τελικά κάτι πρέπει να δώσετε για να ικανοποιήσετε αυτούς που θα σπεύσουν να σας βοηθήσουν για να προκαλέσετε έμετο στο σκύλο, δώστε αλατόνερο, διότι δεν είναι τόσο επικίνδυνο για τους ιστούς του πνεύμονα σε περίπτωση που θα βρεθεί εκεί.

Αγαθαγγελίδης Κυριάκος
Κτηνίατρος

πηγή: www.interpet.gr

Βασικές συμβουλές για να είναι ο σκύλος σας ευτυχισμένος.

Mε βάση το νόμο, ευζωία ενός ζώου, είναι το σύνολο των κανόνων, που πρέπει να εφαρμόζει ο άνθρωπος στα ζώα, αναφορικά με την προστασία τους και την καλή μεταχείρισή τους, έτσι ώστε να μην πονούν και υποφέρουν.

Απαραίτητο μάλιστα είναι να διασφαλίζεται η παραμονή τους σε χώρο στεγνό, καθαρό και προστατευμένο από τις καιρικές συνθήκες, χωρίς να είναι μόνιμα δεμένα και να ζουν εντός ακατάλληλων κατασκευών (π.χ. μεταλλικών), τη φροντίδα για ιατρική περίθαλψη και χορήγηση κατάλληλης τροφής και νερού, την καθημερινή άσκηση ή τον περίπατό τους και γενικά τη μέριμνα για το σεβασμό της ύπαρξής τους.

Τι όμως πρέπει να κάνουμε ώστε ένας σκύλος να είναι ευτυχισμένος; Ένα μεγάλο μέρος της ευτυχίας ενός ζώου εξαρτάται από τον ιδιοκτήτη του. 

Η Αμαλία Σωτήρχου, πρόεδρος της Animal Action δίνει συμβουλές για το πως ένας σκύλος μπορεί να είναι ευτυχισμένος.

Συγκεκριμένα:

- Ζει σε μια οικογένεια που το αγαπάει και έχει συνειδητά αποφασίσει να το αγκαλιάσει σαν ένα μέλος της γνωρίζοντας ότι ένα ζώο δίνει πολύ χαρά αλλά προϋποθέτει και υποχρεώσεις.

- Όση καλή θέληση ή υπομονή και να έχετε, η επιλογή να αποκτήσετε έναν υπερκινητικό κυνηγετικό σκύλο και να τον έχετε κλεισμένο σε διαμέρισμα, λείποντας από το σπίτι σας 8 ή 10 ώρες την ημέρα είναι καταδικασμένη από την αρχή. Επιλέξτε να αποφύγετε μια τέτοια λύση. Σε κάθε περίπτωση η βόλτα τουλάχιστον δύο φορές την ημέρα είναι πολύ σημαντική.

- Αποφύγετε την επιλογή σκύλου-φύλακα σε μονοκατοικία με κήπο το οποίο ζει μόνιμα έξω με ελάχιστη επαφή με τα μέλη της οικογένειας.

-Υιοθετούμε το κατάλληλο ζώο ανάλογα με τις ιδιαίτερες συνθήκες ζωής μας. Αν λείπουμε συχνά από το σπίτι, ίσως μια καλύτερη επιλογή είναι μια γάτα καθώς το ανεξάρτητο του χαρακτήρος της συμβαδίζει καλύτερα.

- Σημαντικό για ένα σκύλο είναι να λαμβάνει τακτική κτηνιατρική περίθαλψη και την απαραίτητη ιατροφαρμακευτική αγωγή όταν αυτή χρειάζεται.

- Οφείλουμε να επισκεπτόμαστε τον κτηνίατρο τουλάχιστον μια φορά το χρόνο και να ακολουθήσουμε τακτικά το πρωτόκολλο όλων των εμβολίων, αλλά και αντιπαρασιτικών θεραπειών για να προστατέψουμε το ζώο μας από σοβαρές ασθένειες.

- Πολύ σημαντική είναι και η στείρωση των κατοικιδίων μας καθώς υποφέρουν όταν βρίσκονται σε οίστρο και δεν μπορούν να πραγματοποιήσουν την φυσιολογική τους ανάγκη. Η στείρωση προστατεύει τα ζώα μας από ασθένειες όπως καρκίνο των γεννητικών οργάνων, πυομύτρα ενώ αποτρέπουμε κάποια ανεπιθύμητη απόδραση που μπορεί να οδηγήσει το ζώο στο να τραυματιστεί σοβαρά ή θανάσιμα. Στειρώνοντας τα κατοικίδια μας βοηθάμε στο να μην γεννιούνται ζώα που θα καταλήξουν άστεγα, προσθέτοντας στο ήδη αυξημένο άστεγο πληθυσμό.

- Είναι απαραίτητο να καλύπτονται οι βασικές ανάγκες του για κατάλληλη τροφή και ενυδάτωση. Οφείλουμε να προσφέρουμε καθαρό νερό και σωστή τροφή η οποία θα καταστήσει το ζώο μας υγιές.

- Ένας σκύλος...χαμογελάει όταν διαθέτει κατάλληλη στέγη, δηλαδή κατάλληλο κατάλυμα που να εγγυάται σωστή θερμοκρασία, ελευθερία κινήσεων, δυνατότητα ξεκούρασης και καθαριότητα.

- Το βασικότερο όλων βέβαια για να είναι πραγματικά ολοκληρωμένες και ευτυχείς προσωπικότητες είναι να απολαμβάνουν την αγάπη όλων των μελών της οικογένειας.

πηγή: doglovernews.blogspot.gr

Είναι οι σκύλοι πιο έξυπνοι από τις γάτες?

Ποιος είναι πιο έξυπνος; Το σκυλί σας ή η γάτα σας;

Αυτό είναι πραγματικά σαν να συγκρίνουμε τα μήλα με τα πορτοκάλια. Τα σκυλιά και οι γάτες είναι εντελώς διαφορετικά είδη με διαφορετικές δεξιότητες επιβίωσης και ένστικτα.

Θα ήταν πολύ πιο δίκαιο να συγκρίνουμε τα σκυλιά με τους λύκους και τις αλεπούδες με τις γάτες. Τα σκυλιά και οι λύκοι είναι καθαρά αρπακτικά, ενώ οι γάτες και οι αλεπούδες μπορούν να είναι ταυτόχρονα αρπακτικά και θηράματα.
Και από τη στιγμή που εμείς δεν ζούμε μαζί με τους λύκους και τις αλεπούδες, θα παραμείνουμε στις γάτες και τους σκύλους.

Τα σκυλιά, είναι περισσότερο σαν άνθρωποι (οι άνθρωποι είναι κατά κύριο λόγο αρπακτικά) και συνήθως πιστεύεται ότι είναι πιο έξυπνοι. Καθώς είμαστε λοιπόν, άνθρωποι και σκύλοι, αρπακτικά όντα, σκεφτόμαστε με παρόμοιο τρόπο και συμπεριφερόμαστε παρόμοια σε ορισμένες περιπτώσεις.

Οι γάτες, από την άλλη πλευρά, είναι ζώα θηράματα, καθώς και αρπακτικά ταυτόχρονα, και σκέφτονται και συμπεριφέρονται πολύ διαφορετικά. Οι άνθρωποι, ως αλαζόνες που είμαστε, θεωρούμε πως μόνο τα ζώα που μοιάζουν με εμάς είναι πιο έξυπνα, ενώ στην πραγματικότητα, τα υπόλοιπα σκέφτονται διαφορετικά από εμάς εξ' ανάγκης.

Αν μετρήσουμε την εξυπνάδα καθαρά με τις ικανότητες επιβίωσης, τότε οι γάτες, οι οποίες μόνες τους στην φύση μπορούν να δημιουργούν αποικίες και κοινότητες και να βρίσκουν τρόπους να επιβιώσουν, θα πρέπει να είναι πολύ πιο έξυπνες από τους σκύλους, οι οποίοι αν αφεθούν μόνοι τους στην φύση, το πιο πιθανό είναι να πεθάνουν από την πείνα και την εξαθλίωση.

Όμως τα σκυλιά, όπως και οι άνθρωποι, έχουν την ικανότητα να αντιλαμβάνονται έννοιες, ενώ οι γάτες δεν τα πάνε και τόσο καλά σε αυτόν τον τομέα.

Τα σκυλιά είναι σε θέση να κατανοούν έννοιες, προφανώς επειδή ζουν και εργάζονται σε αγέλες. Οι γάτες είναι συνήθως μοναχικοί κυνηγοί, οπότε δεν χρειάζεται να αναπτύξουν αυτή την αντίληψη. Το γεγονός αυτό, κάνει τις γάτες να φαίνονται πιο χαζές, αλλά στην πραγματικότητα αυτή η αντίληψη δεν είναι απαραίτητη για την εξέλιξη της γάτας ως είδος, δεδομένου ό,τι κυνηγούν μόνες.

Και τι εννοούμε ότι τα σκυλιά αντιλαμβάνονται έννοιες ενώ οι γάτες όχι?
Ας πάρουμε το παράδειγμα της βροχής, ή την έννοια "βρέχει".
Όταν το σκυλί σας θέλει να βγει έξω, σας φέρνει το λουρί του, εσείς του ανοίγετε την πόρτα, και όταν δει πως έξω βρέχει, θα επιστρέψει θλιμμένα πίσω και θα κουλουριαστεί στο χαλί. Γιατί αντιλαμβάνεται την έννοια της βροχής.

Η γάτα από την άλλη, όταν θέλει να βγει έξω, θα πάει στην μπροστινή πόρτα, θα νιαουρίσει και θα περιμένει να της ανοίξετε. Όταν της ανοίξετε και δει πως βρέχει, θα τρέξει αμέσως στην πίσω πόρτα και θα θελήσει να βγει από εκεί. Όταν της ανοίξετε και την πίσω πόρτα και δει πως και εκεί βρέχει, θα τρέξει προς κάποιο παράθυρο. Δεν αντιλαμβάνεται γενικά την έννοια της βροχής, και προσπαθεί να βγει από οποιαδήποτε έξοδο του σπιτιού, και απογοητεύεται το ίδιο κάθε φορά που βλέπει πως βρέχει και σε διαφορετικό σημείο.

Έτσι λοιπόν, ποιος είναι πραγματικά πιο έξυπνος?
Η απάντηση είναι πως οι γάτες είναι πιο έξυπνες από τους σκύλους, όταν πρόκειται να είσαι γάτα, και οι σκύλοι είναι πιο έξυπνοι από τις γάτες, όταν πρόκειται να είσαι σκύλος!

Και σίγουρα και οι δύο είναι πιο έξυπνοι από τον άνθρωπο, καθώς δεν χρειάζεται να δουλεύουν ολόκληρα 8ωρα, για να μπορούν να πληρώνουν την σκυλοτροφή και την γατοτροφή!

πηγή: dogsbestlife.com

Τι πρέπει να κάνουμε αν ο σκύλος μας φοβάται τις βροντές.

Αν με την πρώτη βροντή ο σκύλος σας τρέμει σαν... κουτάβι στο χιόνι, τρέχει πανικόβλητος να βρει τρύπα να μπει ή κολλάει πάνω σας και δεν σας αφήνει λεπτό, τότε πρέπει να εξετάσετε κάποιες από τις παρακάτω λύσεις για να τον βοηθήσετε να το αντιμετωπίσει:

 

Πρώτα απ' όλα δεν πρέπει να τον μαλώσετε. Εχει που έχει τον τρόμο του, μην αισθανθεί ότι κι εσείς τον αποχωρίζεστε και τον αφήνετε να τα βγάλει πέρα μόνος με τον... χειρότερο εφιάλτη του. Ας δούμε τι μπορείτε να κάνετε εσείς.

Κλείστε καλά πόρτες και παράθυρα ώστε να μην ακούγεται έντονα ο ήχος της βροντής. Στην ανάγκη ανεβάστε την ένταση του ραδιοφώνου ή της τηλεόρασης. 
Προσπαθήστε να τον απασχολήσετε παίζοντας μαζί του.
Φτιάξτε του ένα... καταφύγιο. Ένα προστατευμένο μέρος σαν φωλιά και δώστε του καμμιά λιχουδιά.

Δοκιμάστε κάποιο σπρέι ή κολάρο ή και συσκευή πρίζας που παράγει φερομόνη. Η ουσία αυτή δημιουργεί αίσθηση ασφάλειας. Είναι η ορμόνη που εκκρίνει η μαμά σκυλίτσα και αισθάνονται ασφαλή τα κουταβάκια της.
Μαγνητοφωνήστε ή βρείτε ήχους βροντής και βάλτε να ακούει ο σκύλος σας ενώ τον επιβραβεύετε με λιχουδιές που του αρέσουν ιδιαιτέρως. Σιγά σιγά και με υπομονή, μπορεί ο σκύλος σας να συνηθίσει και να βελτιώσει τη συμπεριφορά του.

Αν τίποτα από αυτά δεν πιάσει, συμβουλευτείτε τον κτηνίατρό σας ώστε να του δώσει φαρμακευτική αγωγή με κάποια ελαφρά ηρεμιστικά που θα αμβλύνουν το αίσθημα του τρόμου για να μη ταλαιπωρείται.

πηγή: skylogato.blogspot.gr

Γιατί οι μεγαλόσωμοι σκύλοι ζουν λιγότερο?

Στην φύση υπάρχει ένας γενικός κανόνας, τα μεγαλόσωμα θηλαστικά ζουν περισσότερα χρόνια. Οι ελέφαντες που μεγαλώνουν ελεύθεροι ζουν μέχρι και 60 χρόνια ενώ οι σκίουροι μόλις έξι χρόνια. Όταν όμως εξετάσεις ξεχωριστά κάποια είδη θηλαστικών, αυτός ο γενικός κανόνας δεν ισχύει. Στην περίπτωση των σκύλων, όσο μεγαλόσωμη είναι η φυλή τόσο λιγότερο ζουν. Το ίδιο συμβαίνει στα άλογα, στα ποντίκια ακόμα και στους ανθρώπους. Γιατί όμως συμβαίνει αυτό; 

Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα που δημοσιεύτηκε στο American Naturalist, οι μεγαλόσωμοι σκύλοι πεθαίνουν πιο γρήγορα επειδή αναπτύσσονται γρήγορα. Οι επιστήμονες βρήκαν στοιχεία που μπορούν να βοηθήσουν να καταλάβουμε τη σχέση μεταξύ ανάπτυξης και θνησιμότητας. 

Ο λόγος που επιλέχθηκε ο σκύλος ως ζώο για την έρευνα είναι επειδή είναι είδος θηλαστικού που αναπτύχθηκε μέσω της επιλεκτικής αναπαραγωγής σε διάφορα μεγέθη. Ο πιο μεγάλος σκύλος που έζησε ποτέ ήταν ένα Αγγλικό Mastiff που το βάρος του έφτασε τα 156 περίπου κιλά. Ο πιο μικρός ήταν ένα Yorkie που ζύγιζε μόλις 113 γραμμάρια. Στην φύση δεν υπάρχει κανένα άλλο θηλαστικό που να παρουσιάζει τόσες μεγάλες διαφορές. 

Οι πολύ μεγάλες φυλές όπως οι Great Dane έχουν μέσο όρο ζωής τα 7 χρόνια ενώ τα Yorkie μπορούν να ζήσουν μέχρι και 16 χρόνια. 

Στην έρευνα που δημοσιεύτηκε στο American Naturalist μελετήθηκε ο μέσος όρος θανάτου 74 φυλών και πάνω από 56.000 σκύλοι που επισκέφτηκαν πανεπιστημιακές κλινικές. Οι επιστήμονες κατέληξαν στο ότι οι μεγαλόσωμες φυλές αναπτύσσονται πολύ πιο γρήγορα από τις μικρόσωμες και αυτός είναι ο λόγος που ζουν λιγότερο. Δύο κιλά βάρους ισοδυναμεί περίπου ένας μήνας ζωής. Στη συνέχεια οι ερευνητές παρατήρησαν την ανάπτυξη και μελέτησαν το ιστορικό υγείας για να καταλήξουν στις αιτίες θανάτου. Για παράδειγμα οι μεγαλόσωμες φυλές αναπτύσσουν συχνότερα καρκίνο από τις μικρόσωμες. Αυτό είναι κάτι το φυσιολογικό αφού η αρρώστια οφείλεται σε μη φυσιολογική ανάπτυξη των κυττάρων. Διαπιστώθηκε πως οι άνθρωποι κατά την "δημιουργία" των φυλών -χωρίς να το θέλουν- επέλεξαν χαρακτηριστικά όπως η πολύ γρήγορη ανάπτυξη, που προδιαθέτει την ανάπτυξη του καρκίνου. 

Άλλα μεγαλόσωμα θηλαστικά όπως οι ελέφαντες έχουν πολύ περισσότερα κύτταρα από τα μικρότερα θηλαστικά, γεγονός που θα βοηθούσε την ανάπτυξη καρκίνου. Παρόλα αυτά έχουν αναπτύξει μηχανισμό που καταπολεμά την ασθένεια. Ο μηχανισμός αυτός αναπτύχθηκε πιθανόν στην πάροδο εκατοντάδων ή χιλιάδων χρόνων ενώ οι σκύλοι δεν είχαν αυτή την "επιλογή". Οι περισσότερες φυλές δημιουργήθηκαν από τον άνθρωπο σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα, κάτι που δεν βοήθησε στην ανάπτυξη προστατευτικών μηχανισμών. 

Υπάρχουν όμως περιπτώσεις μεγαλόσωμων σκύλων που ζουν πολύ παραπάνω από το μέσο όρο της φυλής τους. Ο Dr. Jeff Bergin εκτρέφει Newfoundland που ζουν μέχρι και 17 χρόνια. Δέκα χρόνια δηλαδή περισσότερο από το μέσο όρο. Μπορείς να δεις την συνέντευξη στο βίντεο παρακάτω. 

Ο Dr. Jeff Bergin δεν ταΐζει τους σκύλους του εμπορικές τροφές, ζευγαρώνει σκύλους που δεν έχουν παρουσιάσει προβλήματα υγείας και έχει περιορίσει τα εμβόλια ώστε να αναπτύξει ο οργανισμός δικούς του μηχανισμούς άμυνας. Επίσης ο Bergin είναι ειδικευμένος χειροπρακτικός για σκύλους και βοηθάει την ανάπτυξη του σκελετικού τους συστήματος από την πρώτη στιγμή που θα σταθούν στα πόδια τους (manual orthopedic manipulation). 

Δεν είναι εύκολο για τους περισσότερους από εμάς να κάνουμε ότι και ο Dr. Jeff Bergin. Αυτό που θα μπορούσαμε όμως να κάνουμε είναι να επιλέξουμε από που θα αγοράσουμε τον σκύλο μας. Η σωστή εκτροφή παίζει πολύ σημαντικό ρόλο. Επιλέξτε λοιπόν σωστό εκτροφέα.

πηγή: livingwithdogs.gr

Συμβουλές για την σωστή φροντίδα των κατοικιδίων μας, όταν έχει πολύ κρύο.

Δυστυχώς η γούνα των ζώων δεν μπορεί να τα προστατεύσει από τις άσχημες καιρικές συνθήκες. Έτσι κουτάβια, ηλικιωμένα ζώα, ζώα με αρθριτικά προβλήματα και πεσμένη άμυνα του οργανισμού, αλλά και με κοντό τρίχωμα, είναι πιο ευάλωτα στο κρύο. Το ίδιο συμβαίνει και με τις κοντοτριχες γάτες, οι οποίες -σε αντίθεση με τους σκύλους- βρίσκουν πιο εύκολα ζεστά καταφύγια για να προστατευθούν. Και επειδή συνήθως αυτά είναι στις μηχανές των αυτοκινήτων, φροντίστε πριν βάλετε μπροστά τη μηχανή να βεβαιωθείτε πως αυτό δεν έχει συμβεί και στο δικό σας Ι.Χ. : χτυπήστε δυνατά το θόλο του οχήματος σας.

Για τους σκύλους τώρα τα πράγματα δεν είναι τόσο εύκολα. Όχι τόσο για τα δικά μας κατοικίδια, που επιβάλλεται να τα βάζουμε μέσα, αλλά για τα αδεσποτακια της γειτονιάς. Σε περίπτωση που κάποια από αυτά κάνουν θεραπεία και η άμυνα του οργανισμού τους είναι πεσμένη, αναζητήστε ένα χώρο να τα φιλοξενησετε προσωρινά, ακόμη και σε κάποιο γκαράζ η αποθήκη. Στα υπόλοιπα, που είναι υγιή, προσφέρετε τους μια ζεστή γωνιά για να περνούν τα κρύα βράδια. Τα ξύλινα σπίτια, που πατούν πάνω σε μια παλέτα για να μην ακουμπούν στο κρύο έδαφος, τοποθετημένα σε μια προφυλαγμένη γωνιά, που τη μέρα θα μπορεί να τη βλέπει ο ήλιος, θα τα βοηθήσουν πολύ να περάσουν ζεστά αυτές τις δύσκολες μέρες.

Μη βάζετε μέσα σε αυτά χαλάκια η κουβέρτες, γιατί στην πραγματικότητα δεν κάνουν τίποτα περισσότερο από το να διατηρούν την υγρασία και να παγώνουν. Προτιμότερο θα ήταν να βάλετε ένα κομμάτι πλαστικού στην πόρτα του σκυλοσπιτου, προκειμένου να κόβει τον αέρα και να διατηρεί τη ζέστη του σώματος, επιτρέποντας στους τετράποδους να μπαινοβγαίνουν.

Το χειμώνα, κυρίως τις κρύες μέρες, αυξήστε το φαγητό που δίνετε σε σκύλους και γάτες, που χρειάζονται περισσότερες θερμίδες για να μπορούν να διατηρούνται σωστά. Φροντίστε να έχουν καθαρό νερό και βεβαιωθείτε πως δεν μετατρέπεται σε πάγο μόλις πέφτουν οι θερμοκρασίες. Μη χρησιμοποιείτε μεταλλικά μπολ για το νερό. Παγώνουν και μπορεί να κολλήσει πάνω σε αυτά η γλώσσα τους.

Αν συνηθίζετε να βγάζετε βόλτα το σκύλο σας, χωρίς λουρί, πράγμα ούτως η άλλως κακό, μην το επιχειρήσετε αν το στρώσει. Το χιόνι αποπροσανατολίζει τους περισσότερους σκύλους και μπορεί να χαθεί. Καθαρίστε με επιμέλεια τα πόδια τους και το στομάχι των κατοικίδιων σας από το αλάτι που ρίχνουν για να λιώσει το χιόνι κι άλλα χημικά υλικά, πριν μπουν στο σπίτι και αρχίζουν να γλείφουν για να καθαριστούν, γιατί κινδυνεύουν από δηλητηρίαση. Ελεγξτε τα πατουσακια τους για τυχον τραυματισμους και φροντιστε να τα σκουπισετε με μια πετσετα για να τα βοηθησετε να ανακτησουν τη σωστη θερμοκρασια.

Μη βγάζετε τα κατοικιδια σας για την αναγκη τους πολυ νωρις το πρωι και αργα το βραδυ. Περιμενετε να λιώσει ο παγος για να μην καταληξετε και οι δυο στο γιατρο με καταγματα.

Τα ματια σας δεκατεσσερα με το αντιψυκτικο αυτοκινητων. Κρατηστε τα μακρια απο τα ζωα και φροντιστε, αν σας παραπεσει, να το καθαρισετε σχολαστικα γιατι ειναι δηλητηριωδες.

Μην αφηνετε για ωρα τους σκυλους σας μεσα στο αυτοκινητο, γιατι οπως το καλοκαιρι μετατρεπεται αε ψυγειο, το οποιο δεν επιτρεπει-λογω ελλειψης χωρου-στο κατοικιδιο σας να κινηθει για να ζεσταθει.

Μη βγαζετε καναρινια και παπαγαλακια στο μπαλκονι. Κρατηστε τα μεσα στο σπιτι, τοποθετωντας τα κλουβακια διπλα σε ενα φωτεινο παραθυρο, που θα τους δινει την αισθηση πως βρισκονται εξω, ενω παραλληλα θα ειναι προστατευμενα απο τις καιρικες συνθηκες. Προσοχη και με αλλα κουνελακια και τα χαμστερ. Ειναι εξισου ευαισθητα στην κακοκαιρια, τις χαμηλες θερμοκρασιες και το χιονια.

Και επειδη στην Ελλαδα ζουμε και δεν ξερουμε αν χιονισει ποτε θα μπορεσουμε να απεγκλωβιστουμε, φροντιστε τις προμηθειες του φαγητου και των φαρμακων, που ενδεχομενως παιρνετε, να συμπεριλαμβανετε και εκεινες του κατοικιδιου σας.


ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ - Η ΦΑΡΜΑ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

πηγή: ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΨΙΛΟΝ - ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Τα φάρμακα πρώτων βοηθειών που πρέπει να έχουν στο σπίτι όλοι όσοι έχουν σκύλο.

Πολλές φορές συμβαίνουν διάφορα προβλήματα με το ζώο σας, που έχουν επείγον χαρακτήρα. Επειδή ίσως είναι δύσκολο να επικοινωνήσετε με τον κτηνίατρό σας άμεσα, καλό θα ήταν να έχετε μαζί σας κάποια φάρμακα που ίσως σώσουν τη ζωή του ζώου, όταν παραστεί ανάγκη. 
Τέτοια φάρμακα που ο καθένας μπορεί και πρέπει να έχει στο φαρμακείο του σπιτιού του, είναι τα εξής:

· Κορτιζόνη ενέσιμη (solucortef 250 – 500mg) και χάπι (prezolon 5mg, medrol 4 – 16mg)

· Ατροπίνη (atropine sulphate)

· Εμετικό ενέσιμο (apomorphine) ή σιρόπι (ipecavome)

· Αντιεμετικό (primperan)

· Αντισηπτικά (οξυζενέ, betadine)

· Γάζες, βαμβάκι, επιδέσμους γάζας

Σε περίπτωση αλλεργικής αντίδρασης (τσιμπήματα από σφήκες, σκορπιούς ή άλλα έντομα, επαφή με κάμπιες ή κάποια φυτά, δηλητηριάσεις, αντίδραση σε κάποιο φάρμακο, ξαφνική δύσπνοια, οιδήματα, κλπ) πρέπει να χρησιμοποιήσετε κορτιζόνη (ενέσιμη).

Σε περίπτωση ''φόλας'' (κατάποση φυτοφαρμάκου, ζιζανιοκτόνου, στρυχνίνης), η ένεση ατροπίνης θα του σώσει τη ζωή. Βέβαια, εννοείται ότι πρέπει να τρέξετε στο δικό σας ή τον κοντινότερο κτηνίατρο για συμπληρωματική αγωγή, αλλά η δική σας ένεση θα είναι ζωτικής σημασίας!!

Τα εμετικά θα μπορούσαν να σας φανούν χρήσιμα σε περιπτώσεις που το ζώο τρώει κάτι ανεπιθύμητο, όπως είναι κάποιο ανθρώπινο φάρμακο, ένα φυτοφάρμακο ή επικίνδυνο υγρό, κλπ.

Τα αντισηπτικά θα σας είναι απαραίτητα σε κάθε περίπτωση τραυματισμού προκειμένου να προλάβουμε τις μολύνσεις, που μαζί με το επιδεσμικό υλικό, θα προστάτευαν οποιοδήποτε τραύμα.

Πρέπει εδώ να τονίσω ότι σε καμιά από τις παραπάνω περιπτώσεις δεν αρκεί η δική σας παρέμβαση! Δε μπορείτε να αντικαταστήσετε το γιατρό. Θεωρώ τουλάχιστον απαραίτητη την επικοινωνία μαζί του, αν είναι αδύνατη η προσκόμιση στο ιατρείο, ώστε να σας υποδείξει εκείνος τι πρέπει να κάνετε, πώς να το κάνετε και ποια φάρμακα καθώς και τις δόσεις που θα χρησιμοποιηθούν.

ΦΛΑΚΑΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ

ΚΤΗΝΙΑΤΡΟΣ

 

Πηγή: filozwikithessalonikis.blogspot.gr

Τιμωρία και διόρθωση στην εκπαίδευση του σκύλου: πως και πότε πρέπει να γίνεται.

Η βία δημιουργεί φοβισμένα ζώα που συνήθως εκδηλώνουν επιθετικότητα όχι μόνο σε τρίτους, αλλά και στα ίδια τα αφεντικά τους. 
 
Μακριά από τους εκπαιδευτές που χρησιμοποιούν βία, είτε ως τιμωρία είτε ως μέθοδο εκμάθησης! Η τιμωρία δεν έχει κανένα νόημα αν ο σκύλος ζει με περισσότερους από έναν ανθρώπους, όπου ο ένας τον μαλώνει και ο άλλος αμέσως τον χαϊδεύει. Ποτέ μην τιμωρήσετε έναν σκύλο, ούτε καν δευτερόλεπτα αργότερα μετά τη συμπεριφορά που θέλετε να διορθώσετε. Ο επιθυμητός στόχος της τιμωρίας είναι η διόρθωση και ποτέ ο εκφοβισμός. Η «αθώα» εφημερίδα, την οποία συνιστούν κτηνίατροι, ιδιοκτήτες pet shops ή ακόμη και ο γείτονας, μπορεί να επηρεάσει αρνητικά το χαρακτήρα του σκύλου.

Στη συμβίωσή μας με ενήλικο ή νεαρό σκύλο, η τιμωρία έχει εκπαιδευτικό χαρακτήρα για να μάθουμε στο κατοικίδιό μας κάτι που δεν πρέπει να κάνει ή καλύτερα κάτι που έκανε λάθος. Η τιμωρία έχει περισσότερο το χαρακτήρα της διόρθωσης σε κάτι ήδη γνωστό, και λιγότερο της εκμάθησης σε κάτι καινούργιο. Πριν τιμωρήσουμε έναν σκύλο επειδή περπατά στο δρόμο και μας τραβάει, πρέπει να του μάθουμε πώς να περπατά στο δρόμο με λουρί. Αν πρόκειται για κουτάβια, τη φωνή που θα βάλουμε την ώρα που μασουλάνε την κουρτίνα, τη θεωρούμε περισσότερο παρατήρηση παρά τιμωρία. Και εδώ υπάρχει εκπαιδευτικός χαρακτήρας και πάλι όμως όχι για να μάθουν κάτι καινούργιο, αλλά για να μη μάθουν κάτι που δεν είναι σωστό.

Ανεπιθύμητες συμπεριφορές
Οι πιο συνηθισμένοι λόγοι τιμωρίας για έναν σκύλο είναι: οι ακαθαρσίες μέσα στο σπίτι, το γάβγισμα όταν λείπουμε, η καταστροφή του κήπου ή γλαστρών στο μπαλκόνι, οι καβγάδες με σκυλιά και το κυνήγι γατών, η καταστροφή επίπλων και χαλιών, το κλέψιμο των φαγητών από το τραπέζι ή από τον πάγκο της κουζίνας.
Ακόμη, ανεπιθύμητη συμπεριφορά είναι: να τρώει οτιδήποτε βρει στο δρόμο, να γρυλίζει σε όποιον πλησιάσει την ώρα που τρώει, να έχει πάρει κάποιο αντικείμενο, ακόμη και δικό μας και να έχει κρυφτεί κάτω από ένα έπιπλο, να χοροπηδάει επάνω μας μόλις μας δει, να ανεβαίνει σε καναπέδες και κρεβάτια, όταν τον αφήνουμε ελεύθερο στην βόλτα να τρέχει και να μη γυρνάει με τίποτα ή αν έρχεται, να στέκεται στο ένα μέτρο και μόλις πάμε να τον πιάσουμε, να φεύγει. Όλα τα παραπάνω εμφανίζονται σε πολύ μικρές ηλικίες, αλλά κατά καιρούς και όταν μεγαλώσουν, που περνάνε κάποιες φάσεις ανυπακοής και ανησυχίας για διάφορους λόγους.

Η εκμάθηση προηγείται της διόρθωσης
Πριν λοιπόν φθάσετε στην τιμωρία, μπορεί να υπάρξει πρόληψη για όλες αυτές τις λανθασμένες συμπεριφορές, πηγαίνοντας σε έναν υπεύθυνο και σοβαρό επαγγελματία εκπαιδευτή σκύλων, αλλά και συνηθίζοντας να τον διορθώνετε στα λάθη και μαθαίνοντάς τον να λειτουργεί σωστά και χωρίς προβλήματα.
Με βασική αρχή ότι η τιμωρία στο σκύλο όπως και στο παιδί, σύμφωνα με τη σύγχρονη παιδαγωγική, είναι απαραίτητη στην εκπαίδευσή του για να μπορέσουμε να συμβιώσουμε, λαμβάνουμε σοβαρά υπόψη ότι η άσκοπη ή η λανθασμένη τιμωρία δημιουργεί προβληματικά και πολλές φορές επιθετικά σκυλιά. Το ίδιο μπορεί να γίνει και από τη μόνιμη ατιμωρησία ή ανοχή μας σε όλα, με αποτέλεσμα ο σκύλος να γίνεται κυρίαρχος στη σχέση του με τον άνθρωπο.

Υπάρχει η άποψη «μην τιμωρείς το σκύλο, γιατί του αλλοιώνεις το χαρακτήρα» ή «τον τρομάζεις, αν φωνάζεις δυνατά και τον ταρακουνάς από το κολάρο». 
Πόσο χαλαρός, όμως, μπορείς να είσαι την ώρα που ο σκύλος τρώει ένα καλώδιο με ρεύμα ή μια ακαθαρσία από τον δρόμο και βάζει σε κίνδυνο την υγεία του; 
Η θεωρία που λέει ότι «θα μεγαλώσει και θα τα κόψει όλα», μπορεί να ισχύσει αν δεν έχει πάθει μερικές γαστρίτιδες, αν δεν τον έχει χτυπήσει κανένα αυτοκίνητο ή δεν έχει πάθει κάποιο άλλο ατύχημα. Και θα έχει εκπαιδευθεί μια χαρά στο να διατηρεί όλες τις κακές συνήθειες, που σε μεγάλη ηλικία κόβονται δύσκολα.
Δεν μπορούμε να τιμωρήσουμε το κουτάβι που μας υποδέχεται και από τη χαρά του τού φεύγουν μερικές σταγόνες ούρα. Όπως είναι λάθος να τιμωρούμε το σκύλο μετά από πολλή ώρα για κάτι που έκανε, ειδικά αν είναι κουτάβι, γιατί τα ενήλικα πολλές φορές το αντιλαμβάνονται. Είναι λάθος δηλαδή, να μας υποδεχθεί το κουτάβι μας στην πόρτα χαρούμενο και έπειτα από ώρα, μόλις ανακαλύψουμε ότι έχει «λερώσει», να ουρλιάζουμε. Δεν το καταλαβαίνει και εισπράττει ότι το μάλωμα–τιμωρία γίνεται γιατί μας υποδέχθηκε.


ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΟΙ ΤΡΟΠΟΙ ΤΙΜΩΡΙΑΣ

Βία που προκαλεί πόνο  
Χτυπήματα με βίτσες, παντόφλες, σκουπόξυλα, τα χέρια μας ή τα πόδια μας και πολλές φορές με το λουρί ή την αλυσίδα που το πάμε βόλτα. Αυτή η μορφή τιμωρίας έχει να κάνει περισσότερο με την προσωπική μας εκτόνωση και λιγότερο με την εκπαιδευτική έννοια. Η βία που συνδυάζεται με πόνο, αποδίδει ως τιμωρία πολύ σπάνια και μόνον αν είναι άμεση, δηλαδή εκείνη τη στιγμή.
Συνήθως εφαρμόζεται από λάθος πληροφορημένους ή κακούς ιδιοκτήτες σκύλων και προτείνεται και από κακούς επαγγελματίες εκπαιδευτές.
 
Το πρόβλημα συνήθως δεν διορθώνεται και πολλές φορές εντείνεται, όπως στις περιπτώσεις των σκύλων που φεύγουν και δεν έρχονται όταν τους καλούν και όταν έρθουν ή τους πιάσουν, τους τσακίζουν στο ξύλο. Αν ξαναφύγουν, μπορεί να είναι μια για πάντα, γιατί σκέφτονται πόσο ξύλο θα φάνε όταν επιστρέψουν. Επίσης, η βία δημιουργεί φοβισμένα ζώα που συνήθως εκδηλώνουν επιθετικότητα όχι μόνο σε τρίτους αλλά και στα ίδια τα αφεντικά τους. Μακριά από τους εκπαιδευτές που χρησιμοποιούν βία, είτε ως τιμωρία είτε ως μέθοδο εκμάθησης!

Στο σημείο αυτό ας κάνουμε μια αναφορά στο θέμα της τιμωρίας με την «αθώα» εφημερίδα η οποία είναι μια μορφή βίας που δυστυχώς συνιστούν αρκετοί άνθρωποι του χώρου. Οι περισσότεροι, λοιπόν, ισχυρίζονται ότι δεν ακουμπάνε το σκύλο μόνο με το θόρυβο. Συμφωνώ μαζί τους, αλλά αν σκεφτούν λίγο, θα θυμηθούν ότι όταν ήταν κουτάβια, τούς τις είχαν βρέξει μερικές φορές με την εφημερίδα. Οι σκύλοι δεν το ξεχνούν και κάθε φορά που τους τη δείχνουν, νιώθουν πως απειλούνται. Και σ’ αυτή την περίπτωση, διαμορφώνεται ο χαρακτήρας τους υπερεπιθετικός ή φοβισμένος, με πολύ δυσάρεστες συνέπειες, ειδικά αν πρόκειται για σκύλους που προορίζονται για φύλακες.

Ηλεκτρικό κολάρο

Το ηλεκτρικό κολάρο, διατίθεται πλέον σε καταστήματα και σε αδαείς ιδιώτες, και κυρίως σε όσους έχουν πρόβλημα με τα σκυλιά τους που γαβγίζουν άσκοπα. Το εμπορικό κέρδος, δυστυχώς, οδήγησε στην ευρύτερη παραγωγή και διάθεση αυτού του επαγγελματικού εργαλείου, το οποίο στα χέρια ενός αδαούς ιδιοκτήτη αλλά και ενός κακού επαγγελματία, μπορεί να δημιουργήσει έναν σκύλο τρελό και πολλές φορές επικίνδυνο. 
Σε χώρες με μεγάλη παράδοση στην εκπαίδευση των σκύλων, όπως η Γερμανία ή η Αμερική, υπάρχει ολόκληρη φιλοσοφία και μεθοδολογία για τη χρήση του κολάρου από επαγγελματίες, καθώς και ενημέρωση για την αποφυγή τραγικών αποτελεσμάτων. Χρησιμοποιείται, δε, κυρίως σε μεγάλες ηλικίες, σε ακραίες περιπτώσεις.

Οι πολλές και άσκοπες κουβέντες
Λάθος τρόπος, επίσης, είναι να προσπαθούμε να εξηγήσουμε στο σκύλο τι είναι λάθος με πολλές κουβέντες –γιατί δεν θέλουμε να τον καταπιέσουμε– σαν να είναι άνθρωπος. Έχω ακούσει πολλούς να μιλάνε κάπως έτσι: «Γιατί βρε πουλάκι μου τρως βρομιές από το δρόμο; Μπορεί να αρρωστήσεις, βρε κουτό, και να πονάει η κοιλίτσα, δεν καταλαβαίνεις;». Βέβαια δεν καταλαβαίνει και ας σας παρακολουθεί με τα μάτια του ορθάνοιχτα. Μετά από πέντε μέτρα θα το ξανακάνει.

Μη συμπεριφέρεστε σαν… σκύλος!
Είναι παράλογο να δεχθούμε ότι ο σκύλος θα καταλάβει την ανωτερότητά σας, αν συμπεριφέρεστε και εσείς σαν σκύλοι. Παραδείγματα και μέθοδοι, όπως το να σκύψετε στο πιάτο του κουταβιού και να γρυλίσετε για να του δείξετε την ανωτερότητά σας όταν αυτό γρυλίσει τρώγοντας, τα θεωρώ ανόητα. Αλίμονο αν πρέπει να γυρίσουμε δέκα χιλιάδες χρόνια πίσω για να αποδείξουμε στο σκύλο μας ότι είμαστε οι αρχηγοί της αγέλης. Ο άνθρωπος είναι άνθρωπος, ο σκύλος είναι σκύλος και ο καθένας έχει τη θέση του.

Απομόνωση και νηστεία
Λάθος είναι η εγκατάλειψη για κάποιες μέρες στην ταράτσα, στην αυλή ή στο υπόγειο. Δεν κερδίζετε τίποτα.
Απλώς βασανίζετε το σκύλο σας. Κάποιοι άλλοι αφήνουν το σκύλο τους νηστικό. Τεράστιο σφάλμα! Ο σκύλος όταν πεινάει δεν μπορεί να σκεφτεί ότι είναι νηστικός γιατί έφαγε το χαλάκι της πόρτας. Τον κυριεύει εκνευρισμός και ανησυχία, αφού ο οργανισμός του έχει ανάγκη την τροφή και μπορεί να έχει ακόμη χειρότερη συμπεριφορά καθώς παραβιάζουμε τους κανόνες των φυσικών του αναγκών.

Πνίχτης

Τελευταία αφήσαμε τη χρήση του πνίχτη (αλυσιδάκι) για τιμωρία, αλλά και για εκπαίδευση σε κουτάβια 4-5 μηνών. Μην το δέχεστε ούτε από εκπαιδευτή, παρά μόνο σε ειδικές περιπτώσεις προβληματικών σκύλων. Ένας καλός τρόπος είναι η φωνή, που λειτουργεί περισσότερο ως παρατήρηση και λιγότερο ως τιμωρία. Χρησιμοποιούμε μία απαγορευτική λέξη, π.χ. ΟΧΙ ή ΝΑΙ. Η ένταση της φωνής μας, ανάλογα με την περίσταση, μπορεί να είναι δυνατότερη ή χαμηλότερη. Πολλές φορές μπορούμε να φωνάξουμε το όνομα του σκύλου. Προσπαθούμε μετά το απαγορευτικό παράγγελμα να ακολουθεί κάποιο άλλο που να ζητά από το σκύλο τι να κάνει, π.χ. ΜΗ (γιατί χοροπηδάει επάνω μας) και μετά ΚΑΤΣΕ (δηλαδή ηρέμησε).
Το τράνταγμα από το κολάρο, σε συνδυασμό με φωνή, είναι μια παραδοσιακή και αξιόπιστη τιμωρία. Η άποψη ότι ο σκύλος τρομάζει είναι λάθος, γιατί να ξέρετε, μια μητέρα σκύλα όταν έχει ακόμη μαζί της τα κουτάβια και θέλει να τα μαλώσει, τα πιάνει από το σβέρκο δαγκώνοντάς τα ελαφρά και καμιά φορά τα τινάζει και έντονα. Γι’ αυτό θεωρούμε το τράνταγμα ως τον πιο κλασικό, παραδοσιακό, αλλά και φυσικό τρόπο τιμωρίας.

Τιμωρία: πότε, πώς, από ποιον
Αν ο σκύλος σας, την ώρα του παιχνιδιού ή της βόλτας, σας δαγκώνει ή κάνει κάτι που δεν θέλετε και δεν λειτουργεί η φωνή και το τράνταγμα, σταματήστε τη βόλτα ή το παιχνίδι. Στερήστε του κάτι που θέλει πολύ και τον ευχαριστεί. Ακόμη, είναι πολύ βαριά τιμωρία για το σκύλο να τον απομακρύνεις από δίπλα σου, να τον απομονώνεις ή να τον δένεις.

Το δέσιμο σε αλυσίδα περίπου 1 μ. ή ο περιορισμός σε ένα δωμάτιο, είναι σαν να στέλνεις ένα παιδί για τιμωρία στο δωμάτιό του. Επίσης μπορείτε να τον βγάλετε στο μπαλκόνι ή στην αυλή. Αυτό δεν πρέπει να κρατάει πάνω από 30-40 λεπτά, γιατί ο σκύλος ξεχνά το λόγο για τον οποίο τιμωρείται και του μένει στο μυαλό μόνο το δέσιμο. Για να μάθει να μην κάνει κάποιο λάθος, ίσως χρειάζεται να τιμωρηθεί πολλές φορές, ιδιαίτερα αν είναι μεγάλος σε ηλικία.
Η τιμωρία δεν έχει κανένα νόημα αν ο σκύλος ζει με περισσότερους από έναν ανθρώπους, όπου ο ένας τον μαλώνει και ο άλλος αμέσως τον χαϊδεύει. Όμως, και έναν ιδιοκτήτη να έχει, αν από τη μία τον μαλώνει και τον τιμωρεί και από την άλλη το μετανιώνει, τον λυπάται και καταργεί την τιμωρία, τα αποτελέσματα είναι αντίθετα από τα επιθυμητά.

Προσοχή
Αν έχετε τιμωρήσει για κάποιο λόγο το σκύλο σας, όταν για παράδειγμα ήταν έτοιμος να τσακωθεί με άλλα σκυλιά και κάποια φορά περάσει πλάι από έναν άλλο σκύλο αδιάφορος, επιβραβεύστε τον με ένα χάδι και με «μπράβο», ώστε να έχει η τιμωρία και εκπαιδευτικό χαρακτήρα.
Μην ξεχνάτε ότι αν το κουτάβι σας ανέβει στον καναπέ και το τιμωρήσετε από τις πρώτες μέρες, ίσως μεγαλώνοντας να μην το ξανακάνει. Ισχύει λοιπόν εδώ ό,τι και στα υπόλοιπα θέματα της εκπαίδευσης: όσο πιο μικρό, τόσο ευκολότερα και καλύτερα.

Θοδωρής Τριάντης,
Eκπαιδευτής σκύλων

πηγή: skilia.gr