Κάμπια του πεύκου: άκρως τοξική και επικίνδυνη για τους σκύλους.

Όλες οι κάμπιες κάνουν την εμφάνισή τους την αρχή της άνοιξης και μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα μεταμορφώνονται σε πανέμορφες πεταλούδες και άλλα έντομα. Όμως στο διάστημα που παραμένουν κάμπιες, η φύση τους έχει προικίσει με μια τοξική ουσία για να μπορούν να αμύνονται αποτελεσματικά, καθώς είναι πολύ ευάλωτες στους εχθρούς. 
Όλες οι κάμπιες, αλλά ακόμα περισσότερο οι κάμπιες του πεύκου (γνωστές και ως Pine Caterpillar και Thaumetopoea pityocampa), που είναι ντυμένες με χιλιάδες μικροσκοπικές ακίδες στην ράχη τους, διαθέτουν μια πολύ τοξική ουσία, επικίνδυνη τόσο για τα ζώα όσο και για τους ανθρώπους.

Οι σκύλοι έχουν μια έμφυτη περιέργεια προς τις κάμπιες. Όταν τις συναντούν στον δρόμο θέλουν να τις μυρίσουν, να τις γλείψουν, να δουν τι είναι αυτό το μικρό ζωύφιο που σέρνεται στο χώμα, να παίξουν μαζί του. Έτσι μπορούν πολύ εύκολα να έρθουν σε μια επαφή με μια τέτοια κάμπια.
Οι γάτες αντίθετα έχουν έναν εγγενή φόβο απέναντι στις κάμπιες και όχι μόνο δεν έχουν καμιά επιθυμία να τις πλησιάσουν, αλλά τις αποφεύγουν κιόλας. Οπότε είναι ιδιαίτερα ασυνήθιστο για μια γάτα να πάθει κάποια βλάβη από κάμπια.

Πότε εμφανίζονται οι κάμπιες του πεύκου και ποια μέρη πρέπει να αποφεύγουμε. 
Κατά την διάρκεια του χειμώνα, οι κάμπιες αυτές σχηματίζουν πάνω στα πεύκα, μικρά κουκούλια που μοιάζουν με μπάλες βαμβακιού. Μέσα εκεί μεγαλώνουν και εξελίσσονται σε προνύμφες. Από το τέλος του Ιανουαρίου μέχρι και τις αρχές Απριλίου, οι κάμπιες αυτές είναι πλέον ενεργές, βγαίνουν από το κουκούλι και κυκλοφορούν πάνω στα δέντρα και το χώμα αναζητώντας τροφή. Στο δρόμο περπατούν η μια κολλημένη πίσω από την άλλη και μπορούν να δημιουργήσουν πομπές μέχρι και 50 μέτρων!

Αν στην αρχή του χειμώνα, κατά την διάρκεια της βόλτας με τον σκύλο μας, συναντήσουμε πεύκα, και παρατηρήσουμε πάνω τους τέτοια κουκούλια από μπαμπάκι, αν βρίσκονται σε ύψος που μπορούμε να φτάσουμε, μπορούμε φορώντας πάντα γάντια, με δύο ξυλάκια, να απομακρύνουμε το κουκούλι από το συγκεκριμένο σημείο, και να το τοποθετήσουμε πάνω σε κάποιο θάμνο, σε κάποιο άλλο σημείο της βλάστησης, πιο απομακρυσμένο από τον δρόμο. Έτσι, μπορούμε να αποτρέψουμε σε μεγάλο βαθμό, λίγους μήνες αργότερα, την εμφάνιση τους στην διαδρομή με τον σκύλο μας.

Συμπτώματα σε περίπτωση επαφής με την κάμπια
Οι σκύλοι πλησιάζουν άφοβα τις κάμπιες. Εκείνες διαθέτουν ένα όξινο δηλητήριο στις ακίδες τους, οι οποίες τσιμπούν επώδυνα το σημείο όπου έρχεται σε επαφή μαζί τους. Αυτό το σημείο μπορεί να είναι συχνά η πατούσα του σκύλου. Η πρώτη αντίδραση του σκύλου είναι να γλείψει την πατούσα του για να απαλύνει τον πόνο, με αποτέλεσμα να μεταφέρει αμέσως το δηλητήριο και στην γλώσσα του.
Άλλες πάλι φορές ο σκύλος μπορεί άμεσα να προσληφθεί στην μουσούδα και την γλώσσα, αν μυρίσει από κοντά ή αν γλείψει μια κάμπια. Σπάνιες φορές αλλά όχι απίθανα, οι μικροσκοπικές ακίδες της κάμπιας μπορούν να μεταφερθούν με τον αέρα και να ερεθίσουν τα μάτια του σκύλου κατά την διάρκεια της βόλτας.
Η τοξική ουσία της κάμπιας προκαλεί άμεσα σοβαρές βλάβες, ειδικά στην περιοχή του στόματος του σκύλου. Το πρώτο σύμπτωμα είναι η έντονη σιελόρροια. Η γλώσσα συνήθως πρήζεται έντονα.
Στην συνέχεια μπορεί να προκληθεί αλλεργικό σοκ, να πέσει η αρτηριακή πίεση του σκύλου, η οποία μπορεί να οδηγήσει ακόμα και στον θάνατο.
Οι σκύλοι που ξεπερνούν το πρώτο στάδιο του σοκ, αναπτύσσουν μια μόλυνση στην γλώσσα και τον λαιμό. Μετά από κάποιο χρονικό διάστημα δημιουργείται γάγγραινα, προκαλώντας μέχρι και την πτώση ενός μέρους της γλώσσας.


Πρώτες βοήθειες
Ξεκινώντας με μια σωστή πρόληψη, είναι καλό να αποφεύγουμε τις μέρες που εμφανίζεται η κάμπια, να κάνουμε βόλτα τον σκύλο μας σε μέρη όπου υπάρχουν πεύκα, και όπου λίγο καιρό πριν είχαμε παρατηρήσει κουκούλια από κάμπιες. Αν δεν γίνεται να αποφύγουμε την συγκεκριμένη διαδρομή, καλό θα ήταν να φοράμε στον σκύλο μας φίμωτρο στην βόλτα, για να μην του επιτρέπουμε να έρθει σε άμεση επαφή με την κάμπια.

Σε περίπτωση που ο σκύλος μας έρθει σε επαφή με κάμπια, την μυρίσει, την γλείψει, ή ακόμα περισσότερο, την φάει, πρόκειται για μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης και ο σκύλος θα πρέπει να τεθεί υπό την επίβλεψη ενός κτηνιάτρου το συντομότερο δυνατόν.  
Αρχικά, μέχρι το σκυλί να μεταφερθεί στον κτηνίατρο, θα πρέπει να πλύνουμε πολύ καλά με άφθονο καθαρό νερό την περιοχή που μολύνθηκε ο σκύλος. Και θα πρέπει να φροντίσουμε να φοράμε και εμείς γάντια σε αυτή τη διαδικασία, γιατί η τοξική ουσία μπορεί εύκολα να περάσει και στα χέρια μας και να μας προκαλέσει αλλεργική αντίδραση.

Θεραπεία
Η θεραπεία που χορηγούν συνήθως οι κτηνίατροι είναι ένας συνδυασμός κορτικοστεροειδών, αντισταμινικών και αντιβιοτικών.

Zeuterin: Κυκλοφορεί σήμερα στις ΗΠΑ η ενέσιμη στείρωση για τους αρσενικούς σκύλους.

Κυκλοφορεί σήμερα στο εμπόριο της Αμερικής αλλά και σε κάποιες άλλες χώρες, το επαναστατικό Zeuterin.
Πρόκειται για την ενέσιμη στείρωση που εφαρμόζεται μόνο στα αρσενικά σκυλιά.
Οι πρώτες κλινικές δοκιμές για ένα αντίστοιχο προϊόν ξεκίνησαν το 1999. Από τότε, και με βάση κάποιες παρενέργειες που εμφανίστηκαν, το προϊόν τροποποιήθηκε, βελτιώθηκε, και τα τελευταία 7 χρόνια έχει χρησιμοποιηθεί κανονικά στην σημερινή του μορφή σε χιλιάδες σκύλους, έχοντας 98,9% επιτυχία και χωρίς παρενέργειες.
Τα τελευταία 4 χρόνια μάλιστα, κυκλοφορεί ήδη στο Μεξικό και σε κάποιες άλλες χώρες της Λατινικής Αμερικής ένα αντίστοιχο προϊόν, με την ίδια δραστική ουσία αλλά με διαφορετικό όνομα.
Ας τα πάρουμε όμως όλα από την αρχή:

Τι ακριβώς είναι το Zeuterin?
Είναι μια ένεση η οποία προκαλεί μόνιμη στείρωση στα αρσενικά σκυλιά.

Τι περιέχει?
Τα βασικά συστατικά της είναι ο γλυκονικός ψευδάργυρος (ένα ιχνοστοιχείο) και η αργινίνη (ένα αμινοξύ). Και τα δύο αποτελούν απαραίτητα συστατικά ακόμα και για τον ανθρώπινο οργανισμό, και βρίσκονται σε εκατοντάδες συμπληρώματα διατροφής που χρησιμοποιούν οι άνθρωποι καθημερινά.
Η ένωση του ιχνοστοιχείου και του αμινοξύ είναι τα μοναδικά συστατικά που βρίσκονται στην ένεση, μαζί με αποσταγμένο νερό, χωρίς να περιέχεται κανένα άλλο συντηρητικό.

Πως ενεργεί?

Γίνεται μια ένεση πάνω σε κάθε όρχι. Η ειδική συγκέντρωση του ψευδάργυρου σε συγκεκριμένο σημείο του όρχι (που λειτουργεί σαν στοχευμένο σπερματοκτόνο) καταστρέφει όλα τα σπερματοζωάρια που βρίσκονται στο στάδιο ωρίμανσης, καθώς και όλα τα σπερματοζωάρια που βρίσκονται στους σπερματικούς σωλήνες. Όλη η περιοχή αδειάζει, και τα νεκρά σπερματοζωάρια αποβάλλονται από τον οργανισμό.
Λίγο αργότερα, το σώμα του σκύλου αυξάνει την ροή του αίματος στην συγκεκριμένη περιοχή και δημιουργεί φλεγμονή ως διαδικασία επούλωσης. Μέσα σε λίγες μέρες, δημιουργείται ένας ουλώδης ιστός στην περιοχή, ο οποίος πλέον μπλοκάρει τους σπερματικούς σωλήνες και τους όρχεις. Έτσι κλείνουν όλοι οι δίοδοι από όπου μπορεί να περάσει το σπέρμα. Ο γλυκονικός ψευδάργυρος και η αργινίνη απορροφώνται από τον οργανισμό και πλέον το αρσενικό σκυλί είναι στειρωμένο για την υπόλοιπη ζωή του με ασφάλεια.

Σε ποια ηλικία εφαρμόζεται?
Η κατάλληλη στιγμή για να γίνει η ενέσιμη στείρωση, είναι όταν ο σκύλος είναι από 3 έως 10 μηνών.

Πόσο καιρό μετά την ένεση θεωρείται ο σκύλος στειρωμένος?
Η ένεση προκαλεί τον αποτελεσματικό αποκλεισμό των σπερματοζωαρίων μέσα σε 3 μέρες. Παρόλα αυτά, υπολείμματα σπέρματος μπορεί να παραμείνουν μέχρι και 20 μέρες μετά την ένεση. Μετά από αυτή την περίοδο, ο σκύλος είναι πλέον δια βίου στειρωμένος.

Ποια είναι τα πλεονεκτήματα της ενέσιμης στείρωσης από την κανονική στείρωση?
Η κανονική στείρωση απαιτεί κανονικό χειρουργείο, αναισθησία, αναλώσιμα, και όλα αυτά αυξάνουν και τον κίνδυνο αλλά και το κόστος.
Έχει διαπιστωθεί εδώ και χρόνια πως το 0,17% των σκύλων έχουν αλλεργία στην αναισθησία με θανάσιμα αποτελέσματα. Με την ενέσιμη στείρωση αποφεύγουμε την αναισθησία και την νοσηλεία. Γίνεται πολύ απλά με μια επίσκεψη στον κτηνίατρο, η διαδικασία κρατά μόνο λίγα λεπτά και αμέσως το σκυλί επιστρέφει σπίτι. Η τιμή της ένεσης επίσης θα είναι αρκετά χαμηλή και εκτιμάται πως θα κοστίζει το 1/5 σε σχέση με μια κανονική στείρωση. Αυτό ανοίγει τον δρόμο στο να μπορέσουν να γίνουν μαζικές στειρώσεις σε πολλά ζώα, σε πολύ λίγο χρονικό διάστημα και με πολύ μικρότερο κόστος.

 Επίσης, με την ενέσιμη στείρωση, τα ποσοστά της τεστοστερόνης στον οργανισμό του ζώου μειώνονται μόνο κατά 42-51%, αφήνοντας όλο το ορμονικό σύστημα του ζώου, κατά τ' άλλα, άθικτο. Με την κανονική στείρωση τα ποσοστά τεστοστερόνης σχεδόν εξαφανίζονται, με αποτέλεσμα το ζώο συχνά να έχει κάποιες αλλαγές στην συμπεριφορά.
Τέλος, με την ενέσιμη στείρωση οι όρχεις παραμένουν άθικτοι, αν και μικραίνουν και συρρικνώνονται ελαφρώς μετά από λίγο διάστημα, και αισθητικά το σκυλί δείχνει ανέπαφο.

Είναι η ένεση επίπονη?
Η βελόνα που χρησιμοποιείται είναι πάρα πολύ λεπτή και ελαχιστοποιεί τον πόνο που μπορεί να αισθανθεί ένα σκυλί, που έτσι και αλλιώς δεν είναι κάτι περισσότερο από ένα τσίμπημα βελόνας. Πιο σύνηθες είναι να προκληθεί ένας σχετικός πόνος αν οι όρχεις σφίξουν ως αντίδραση σε περίπτωση που το φάρμακο εισχωρήσει απότομα στο σημείο. Γι' αυτό και οι κτηνίατροι εκπαιδεύονται ειδικά στο πως να χορηγούν την ένεση, με πολύ αργό ρυθμό. Πάντως, το 97,5 όλων των σκύλων που στειρώθηκαν ενέσιμα, δεν έδειξαν κανένα σημάδι πόνου κατά την διαδικασία.

Υπάρχουν αντενδείξεις?
Μόνο το 1% των σκύλων είχε αντιδράσεις οι οποίες έπρεπε να αντιμετωπιστούν ιατρικά.
Πέρα από αυτό, το 6% περίπου των σκύλων εμφανίζει μικρές αντιδράσεις στο σημείο τις επόμενες μέρες, όπως ελαφρύ πρήξιμο στους όρχεις ή ελαφρύ πόνο, που τους κάνει να μην θέλουν να κάτσουν ή να κάθονται με τα πόδια ανοιχτά. Μπορούν επίσης να εμφανίσουν εμετό, διάρροια, ανορεξία ή λήθαργο.
Όλα αυτά τα συμπτώματα όμως είναι πιθανό να εμφανιστούν μόνο τις πρώτες 7 μέρες μετά την ένεση, και στο 99% των περιπτώσεων είναι εντελώς παροδικά και εξαφανίζονται από μόνα τους χωρίς καμία ιατρική παρέμβαση.
Το βέβαιο είναι πως δεν προκαλεί καμία αύξηση πιθανοτήτων για καρκίνο του προστάτη. Για το αν συμβάλλει στην μείωση του καρκίνου του προστάτη, δεν υπάρχουν ακόμα ολοκληρωμένες έρευνες.

Τι μπορεί να προκαλέσει ανεπιθύμητες παρενέργειες στο 1% των σκύλων?
Το ίδιο το συστατικό δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να αποτελέσει κίνδυνο για τον σκύλο, καθώς έχει το ίδιο Ph με το νερό και δεν μπορεί να ερεθίσει ένα κανονικό δέρμα.
Παρόλα αυτά, παρενέργειες μπορεί να προκληθούν αν:
- δεν χορηγηθεί η σωστή δόση (η οποία καθορίζεται από το βάρος του σκύλου και το μέγεθος των όρχεων)
- αν δεν αποστειρωθεί σωστά η βελόνα
- αν το συστατικό χορηγηθεί πιο γρήγορα από ότι πρέπει
- αν δεν έχει καθαριστεί σωστά από το τρίχωμα, η περιοχή όπου θα γίνει η ένεση, και έτσι δεν εισχωρήσει η ένεση στο σωστό σημείο ή υπάρξει διαρροή του φαρμάκου.
- αν υπάρχει κάποια άλλη ασθένεια του ζώου η οποία το εμποδίζει να ανεχτεί την διαδικασία

Πως μπορώ να ελαχιστοποιήσω τις παρενέργειες?
Το πιο βασικό είναι ο ιδιοκτήτης να παρακολουθεί συνεχώς το σκυλί και την περιοχή της ένεσης για τις επόμενες μέρες, ώστε να αντιληφθεί άμεσα αν υπάρξει κάποιο πρήξιμο, οίδημα ή ενόχληση. Καλό είναι να να μην κάνει ο σκύλος έντονη άσκηση τις επόμενες μέρες, αλλά να περιοριστεί σε μια απλή βόλτα με λουρί. Να φροντίζουμε να μην ξαπλώνει και να μην κάθεται πάνω σε σκληρές ή υγρές επιφάνειες και να το αποτρέπουμε από το να γλείφει την περιοχή.

Πως θα ξεχωρίζει ένας σκύλος που έχει υποβληθεί σε ενέσιμη στείρωση?
Μέχρι στιγμής χρησιμοποιείται ένα μικρό τατουάζ που γίνεται στο δέρμα του ζώου στο εσωτερικό του πίσω ποδιού του. υπάρχει και η σκέψη να δημιουργηθεί τσιπάκι που να μπαίνει στον σκύλο και να αναγνωρίζεται έτσι η ενέσιμη στείρωση, αλλά το τατουάζ μέχρι στιγμής θεωρείται πολύ πιο άμεσο και εμφανές. 

Όλοι οι κτηνίατροι μπορούν να κάνουν την ενέσιμη στείρωση Zeuterin?
Όλοι οι κτηνίατροι που θα παρακολουθήσουν ένα ειδικό σεμινάριο και θα πάρουν το ειδικό πιστοποιητικό, θα μπορούν να κάνουν την ενέσιμη στείρωση.

Η ενέσιμη στείρωση Zeuterin κυκλοφορεί σήμερα επίσημα στις Ηνωμένες Πολιτείες, στην Βολιβία και σε μερικές ακόμα χώρες της Λατινικής Αμερικής, και μέσα στο επόμενο διάστημα περιμένει να πάρει έγκριση ώστε να κυκλοφορήσει και σε άλλες χώρες του κόσμου. Στην Ελλάδα δεν κυκλοφορεί ακόμα, και είναι άγνωστο μέχρι στιγμής, αν και πότε θα κυκλοφορήσει.

Πόσο απαραίτητα είναι τα παιχνίδια για τον σκύλο μας.

Ολα τα σκυλιά, ανεξάρτητα από την φυλή ή την ηλικία, χρειάζονται παιχνίδια. Οπως και οι άνθρωποι, έτσι και οι σκύλοι βαριούνται εύκολα.
Παρόλο που μπορεί να θεωρούμε πως τα παιχνίδια δεν είναι και τόσο σημαντικά, για τον σκύλο μας αποτελούν ένα μεγάλο μέρος της καθημερινότητας του. Με την χρήση των παιχνιδιών μπορούμε να ενθαρρύνουμε το θετικό παιχνίδι και να έρθουμε πιο κοντά με τον σκύλο μας. Αποτελούν επίσης μια καλή λύση για να μην βαριούνται τα σκυλιά μέσα στο σπίτι και να μην κάνουν ζημιές.

Οπως και με τα παιδιά, έτσι και με τους σκύλους, είναι καλό να έχουμε διαφορετικά παιχνίδια με τα οποία μπορούμε να τους απασχολούμε, έτσι ώστε να μην τα βαριούνται. Ενας σκύλος που βαριέται μπορεί να γίνει και καταστροφικός, καθώς σίγουρα θα βρει κάτι άλλο να μασουλήσει, τα έπιπλα, τα παπούτσια, τα βιβλία κλπ. Αν ενθαρρύνουμε τον σκύλο μας να παίζει με τα παιχνίδια του, τότε όλο και λιγότερο θα αντιλαμβάνεται την απουσία μας από το σπίτι και όλο και λιγότερο θα αγχώνεται.


Επιλογή των σωστών παιχνιδιών
Υπάρχουν πολλά παιχνίδια τα οποία μπορούμε να τα γεμίσουμε με λιχουδιές και ο σκύλος μας να πρέπει να προσπαθήσει αρκετά για να τις βγάλει και να τις φάει. Τέτοια παιχνίδια είναι ιδανικά για τα σκυλιά που βαριούνται εύκολα.
Τα ειδικά παιχνίδια για μασούλημα, από ανθεκτικό πλαστικό ή καουτσούκ που δεν καταστρέφεται εύκολα, είναι ό,τι πρέπει για τα κουτάβια αλλά και για κάποια πιο μεγάλα σκυλιά που θέλουν όλη την ώρα να μασουλάνε κάτι. 

Τα παιχνιδάκια που τα ζουλάς και κάνουν θορύβους ή κουδουνίζουν μπορούν να διασκεδάσουν τον σκύλο μας, αλλά θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί με αυτά. Πρώτον θα πρέπει να σιγουρευτούμε πως είναι καλής ποιότητας και δεν κινδυνεύει να βγει κανένα κουδουνάκι και να το καταπιεί ο σκύλος μας κατά λάθος. Δεύτερον πρέπει να δοκιμάσουμε και να δούμε αν ο σκύλος μας αντιδρά ευχάριστα στον ήχο του παιχνιδιού ή είναι κάτι που τον φοβίζει και τον απομακρύνει. Και τρίτον, θα πρέπει να αποφασίσουμε αν αντέχουμε και εμείς να ακούμε συνεχώς τον θόρυβο του συγκεκριμένου παιχνιδιού.
 
Τα αρκουδάκια και τα διάφορα λούτρινα κουκλάκια κάποιες φορές λειτουργούν ως καλά παιχνίδια, καθώς υπάρχουν σκυλιά που τους αρέσει να τα αγκαλιάζουν και να τα χρησιμοποιούν ως μαξιλαράκια. Κάποια άλλα όμως αρέσκονται στο να τα μασούν και να τα καταστρέφουν. Αν ο σκύλος μας ανήκει σε αυτή την κατηγορία καλό είναι να μην του δώσουμε ένα αρκουδάκι, γιατί κινδυνεύει να το σκίσει και να φάει όλη την γέμιση.
Παιχνίδια όπως το φρίσμπι και η μπάλα είναι ιδανικά για έναν σκύλο που βρίσκεται σε κήπο ή σε ανοιχτό χώρο, γιατί συνδυάζουν το παιχνίδι και την άσκηση.

Τέλος, η επιλογή του σωστού παιχνιδιού για τον σκύλο μας, πολλές φορές εξαρτάται από το μέγεθος και την ράτσα του. Για παράδειγμα, το να αγοράσουμε μια μεγάλη μπάλα σε ένα μικρόσωμο σκυλάκι που δεν θα μπορεί να την δαγκώνει και να την πιάνει, είναι ανώφελο.
Θα πρέπει επίσης να προσέχουμε τα παιχνίδια που δίνουμε στον σκύλο μας να είναι ειδικά κατασκευασμένα για σκύλους. Να αντέχουν στο μασούλημα, να μην διαλύονται σε κομμάτια και να μην έχουν τοξικές ουσίες.

Το να προμηθεύουμε τον σκύλο μας με παιχνίδια που του κρατούν το ενδιαφέρον, είναι μια κίνηση αγάπης και φροντίδας, την οποία σίγουρα ο σκύλος μας αντιλαμβάνεται. Τα σκυλιά μαθαίνουν εύκολα με την επιβράβευση, έτσι όταν προσφέρουμε ένα παιχνίδι ως επιβράβευση σε μια σωστή του κίνηση, το μαθαίνουμε να αγαπά το παιχνίδι και να ασχολείται μαζί του για όσο διάστημα εμείς λείπουμε από το σπίτι.

πηγή: dogsbestlife.com

Οι 10 φυλές με τα υψηλότερα ποσοστά καρκίνου.

1. Bernese Mountain Dog
Όπως είναι σύνηθες με τις μεγαλόσωμες φυλές, έτσι και τα Bernese Mountain dogs είναι επιρρεπή σε πολλούς τύπους καρκίνου. Οι έρευνες δείχνουν πως το 50% των σκυλιών αυτής της φυλής πεθαίνουν από καρκίνο!

2. Boxer
Τα Boxer έχουν το υψηλότερο ποσοστό μαστοκυττωμάτων από κάθε άλλη φυλή. Το παρήγορο είναι πως οι όγκοι αυτοί αναπτύσσονται πολύ αργά, παρόλα αυτά η ιατρική εξέταση είναι απαραίτητη με το που θα ψηλαφηθεί κάποιο εξόγκωμα στο δέρμα. Παρόλο που τέτοιοι όγκοι εμφανίζονται συνήθως σε πιο ηλικιωμένα ζώα, δεν είναι απίθανο να εμφανιστούν και σε σκυλιά νεαρής ηλικίας.

3. Cocker Spaniel
Η πιο συνηθισμένη αιτία θανάτου αυτών των χαριτωμένων σκύλων είναι ο καρκίνος. Έρευνα του 2004 έδειξε πως το 23% των κόκερ έχουν νοσήσει από καρκίνο.

4. Doberman Pinscher
Τα Dobermans όχι μόνο  βρίσκονται στην 10άδα, αλλά θα μπορούσαν να βρίσκονται μέσα στις 5 πρώτες φυλές που κινδυνεύουν από καρκίνο. Είναι επιρρεπείς σε πολλούς τύπους καρκίνου, αλλά ο καρκίνος του μαστού είναι ο πιο συνηθισμένος που εμφανίζεται στα θηλυκά Doberman.

5. German Shepherd
Τα German Shepherds είναι επιρρεπή σε διάφορους τύπου καρκίνου, αλλά τα σαρκώματα είναι αυτά που εμφανίζονται με την μεγαλύτερη συχνότητα σε αυτή τη φυλή.

6. Giant Schnauzer
Τα  Giant Schnauzers, ειδικά αυτά που έχουν σκούρο χρώμα, κινδυνεύουν από μελανώματα και καρκίνο του δέρματος.

7. Golden Retriever
Τα Golden Retrievers έχουν ένα από τα μεγαλύτερα ποσοστά καρκίνου ανάμεσα στους σκύλους, και προσβάλλονται συνήθως από λεμφοσάρκωμα και αιμαγγειοσάρκωμα.

8. Great Dane
παρόλο που οι Μεγάλοι Δανοί, λόγω του τεράστιου μεγέθους τους, θα έπρεπε να κινδυνεύουν περισσότερο από συστροφή στομάχου και καρδιακές παθήσεις, ο καρκίνος είναι η συνηθέστερη αιτία θανάτου αυτών των καλοσυνάτων γιγάντων.


9. Rottweiler
Το οστεοσάρκωμα είναι αυτό που προσβάλλει περισσότερο τα rottweilers, αν και άλλοι τύποι καρκίνου εμφανίζονται συχνά σε αυτά τα σκυλιά.

10. Standard Poodle
Εκτιμάται πως το 40% των Poodles κανονικού μεγέθους, πεθαίνουν από καρκίνο, καθώς είναι επιρρεπή σε διάφορους τύπους της νόσου.

πηγή: theilovedogssite.com

As is typical for many large breeds, Bernese Mountain Dogs fall victim to many types of cancer. In fact, studies have reported that up to half of it's breed will die from the disease.
Read more at http://theilovedogssite.com/10-breeds-with-highest-cancer-rates/#6HjYeYlOLYtlLyi3.99

Οι 10 φυλές με την μεγαλύτερη ενεργητικότητα.

1. Airedale

To Airedale είναι πανέξυπνο και γεμάτο ενθουσιασμό, και μπορεί να ανταποκριθεί πολύ καλά σε διάφορους τρόπους εκπαίδευσης. Χρειάζεται έντονη εξάσκηση, τόσο σωματική όσο και ψυχική, αλλιώς θα πλήξει θανάσιμα μέσα στο σπίτι. Καθώς έχει εκτραφεί αρχικά για έντονη εργασία, κρατήστε ένα Airedale πάντα σε εγρήγορση, είτε με εξειδικευμένη εκπαίδευση είτε με τον αθλητισμό.

2. Blue Heeler
Αυτή η πολύ όμορφη φυλή είναι πολύ πιστή και εργατική. Τα Blue Heeler είναι ιδανικά για τσοπανόσκυλα, ή για να κάνουν μαθήματα agility. Η επιπλέον εκπαίδευση τους παρέχει όχι μόνο την σωματική άσκηση που τους είναι απαραίτητη, αλλά παράλληλα τους διεγείρει και το μυαλό, πράγμα που απαιτείται να να είναι αυτά τα σκυλιά ισορροπημένα.

3. Chesapeake Bay Retrievers
Έχοντας μια έμφυτη συγγένεια με το νερό, τα Chesapeake Bay Retrievers τα καταφέρνουν υπέροχα με όλα τα θαλάσσια σπορ. Έχουν έναν φυσικό ενθουσιασμό να μάθουν το οτιδήποτε, αν και η εκπαίδευσή τους μπορεί να χρειαστεί λίγο περισσότερο χρόνο από ότι συνήθως. 

4. Dachshunds
Τα μεγάλα πράγματα έρχονται σε μικρά πακέτα! Τα Dachshunds έχουν ανάγκη από έντονη ψυχική και σωματική εκτόνωση για να μπορέσουν να παραμείνουν ήρεμα και να μην κάνουν σκανταλιές. Φτιάξτε στην αυλή σας έναν λάκκο για σκάψιμο, θάψτε εκεί μέσα έναν θησαυρό, και αφήστε το Dachshund σας να κάνει αυτό που ξέρει αυτό καλύτερα!

5. Fox Terrier
Αυτό το μικρόσωμο και παιχνιδιάρικο σκυλί αγαπά ιδιαίτερα να βρίσκεται με την αγέλη του, ειδικά όταν υπάρχουν και μικρά παιδιά που θα παίξουν και θα τρέξουν μαζί του. Εκτός από μια μεγάλη ποσότητα σωματικής άσκησης, τα Fox Terrier χρειάζονται ταυτόχρονα και έντονη ψυχική διέγερση που θα τους κρατήσει από μαι καταστροφική συμπεριφορά. Τα μαθήματα agility είναι ό,τι ακριβώς χρειάζεται ένα Fox Terrier.

6. Siberian Huskies  
Αυτά τα πανέμορφα σκυλιά χρειάζονται όχι μόνο αρκετή άσκηση, αλλά και μια δουλειά. Καθώς εκτρέφονται ως σκυλιά εργασίας, τα Huskies πρέπει να έχουν έναν λόγο για να σηκωθούν το πρωί. Το να τους αναθέσεις μια καθημερινή εργασία, θα έχει ως αποτέλεσμα και μια ήρεμη και αρμονική συμβίωση με αυτά τα υπέροχα πλάσματα.

7. Irish Setter
Γνωστά για το βαθύ καστανοκόκκινο χρώμα τους, τα Irish Setter είναι μια εξαιρετική επιλογή για μια δραστήρια οικογένεια. Με την μεγάλη ενεργητικότητα που διαθέτουν, τα Irish Setter αποτελούν τον ιδανικό σύντροφο για να κάνεις τζόγκινγκ ή πεζοπορία. 



8. Jack Russell Terrier  
Αυτά τα μικρά "καθαρματάκια" είναι υπερβολικά πληθωρικά, συνδυάζοντας την υψηλή ενεργητικότητα με την υψηλή νοημοσύνη. Αυτό το σκυλί θα πρέπει να κάνει μαθήματα agility ή να ασχοληθεί με οποιοδήποτε άλλο σπορ για να μπορέσει να κρατήσει το μυαλό του ενεργό και να καταναλώσει ταυτόχρονα όλη την περίσσια ενέργεια που διαθέτει. Αν ένα Jack Russell Terrier δεν ασκηθεί όσο πραγματικά χρειάζεται, τότε θα βρει από μόνο του εναλλακτικούς τρόπους διασκέδασης... που ο ιδιοκτήτης του δεν νομίζουμε να τους βρει και τόσο διασκεδαστικούς! 

9. Vizsla
Αυτά τα αξιαγάπητα, ιδανικά για οικογένεια, σκυλιά θα τρελαθούν χωρίς καθημερινή σωματική και πνευματική άσκηση. Γεννημένοι για κυνήγι, τα Vizsla θα τα κατάφερναν πολύ καλά σε μαθήματα ιχνηλασίας. Θα ήταν επίσης εξαιρετικοί σύντροφοι για κάποιον που κάνει τζόγκινγκ ή πεζοπορία. 

10. Weimaraner
Γνωστό και ως "Ghost Gray", το Weimaraner είναι ένα πληθωρικό, γεμάτο θέληση σκυλί. Με έντονες ηγετικές ικανότητες, χρειάζεται πολύ άσκηση για να εκτονώσει την ενέργειά του και να αισθανθεί ικανοποιημένο. Το Weimaraner είναι μια ακόμα φυλή, ιδανική για όσους κάνουν τζόγκινγκ ή ασχολούνται με την πεζοπορία.


πηγή: theilovedogssite.com

Μικρές συμβουλές για να αντιμετωπίσετε έναν λυτό σκύλο κατά την διάρκεια της βόλτας.

Συχνά, υπάρχουν διάφοροι λόγοι για τους οποίους δεν θέλουμε ο σκύλος να παρενοχληθεί στην βόλτα από κάποιον άλλο σκύλο που είναι χωρίς λουρί.

Μπορεί ο σκύλος μας να αναρρώνει από κάποιο χειρουργείο, να είναι ηλικιωμένος ή πολύ ντροπαλός. Σε τέτοιες περιπτώσεις, όταν ένα άγνωστο σκυλί που τρέχει χωρις λουρί, πλησιάσει το δικό μας με απότομο και επιβλητικό τρόπο, μπορεί ο δικός μας σκύλος να στρεσαριστεί, να αισθανθεί άσχημα και να αντιδράσει απρόβλεπτα.

Ακόμα και αν ο σκύλος μας είναι απόλυτα φιλικός και κοινωνικός με ανθρώπους και σκυλιά, μια απότομη συνάντηση με ένα σκυλί λυτό (δηλαδή που βρίσκεται σε άλλη κατάσταση από αυτό που είναι δεμένο) μπορεί να τον ξαφνιάσει.

Οταν λοιπόν συναντήσουμε έναν σκύλο χωρίς λουρί, μπορούμε να έχουμε στο μυαλό μας κάποιες μικρές συμβουλές και τρικ που θα μας βοηθήσουν να ξεπεράσουμε το περιστατικό ομαλά, χωρίς παρατράγουδα.

- Καταρχάς να έχετε στο μυαλό σας, πως είναι απόλυτα φυσιολογικό να θέλετε να προστατέψετε τον σκύλο σας. Στις περισσότερες δυτικές χώρες, και στην Ελλάδα, υπάρχει νομοθεσία που απαγορεύει την βόλτα των σκύλων χωρίς λουρί, εκτός και αν αυτοί βρίσκονται σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο για σκύλους. Δεν είναι λοιπόν παράλογο να απαιτείτε οι σκύλοι να κυκλοφορούν στον δρόμο με λουρί.

- Προσπαθείστε να εκτιμήσετε την κατάσταση. Ψάξτε με το μάτι σας τον ιδιοκτήτη του σκύλου, και μόλις τον εντοπίσετε, πείτε του να φωνάξει τον σκύλο προς το μέρος του και να του βάλει λουρί. Το πιο πιθανό είναι ο ιδιοκτήτης να σας διαβεβαιώσει πως ο σκύλος του είναι φιλικός, παρόλα αυτά μπορείτε να ζητήσετε να δεθεί ο άλλος σκύλος για να μην στρεσαριστεί ο δικός σας.

- Εχετε κατά νου, πως είναι στο χέρι σας αν ο σκύλος σας τελικά θα συναντήσει τον άλλο σκύλο ή όχι. Αν θεωρήσετε την κατάσταση άβολη, μπορείτε με το που θα δείτε τον λυτό σκύλο από μακριά, να αλλάξετε διαδρομή και να φύγετε άμεσα από το οπτικό πεδίο του λυτού σκύλου.

- Αν παρόλα αυτά, ο λυτός σκύλος σας πλησιάσει, μπορείτε αμέσως να του πείτε την εντολή "κάτσε". Οι περισσότεροι σκύλοι γνωρίζουν αυτή την εντολή, και όσο ενθουσιασμένοι και αν είναι, συνήθως μπορούν να αντιδράσουν άμεσα σε αυτή και να κάτσουν ήρεμα. Τότε θα μπορέσετε να δώσετε στον σκύλο 2-3 λιχουδιές που μπορείτε να έχετε πάντα στην τσέπη σας κατά την διάρκεια της βόλτας. Αυτό θα τον απασχολήσει αρκετά δευτερόλεπτα, ώστε να μπορέσετε εσείς να απομακρυνθείτε από το σημείο.


- Αν το κόλπο με την λιχουδιά δεν πιάσει, προσπαθήστε να δημιουργήσετε ένα τείχος με το σώμα σας μπροστά από τον σκύλο σας. Υψώστε το παράστημα σας, σταθείτε επιβλητικά μπροστά στον λυτό σκύλο, σαν "τροχονόμος" και πείτε του κοφτά "στοπ" ή "μείνε" ή "όχι".
Με αυτόν τον τρόπο δημιουργούμε ένα φυσικό τείχος ανάμεσα στον λυτό σκύλο και τον σκύλο μας, και τον κάνουμε να καταλάβει πως πέρα από εκεί δεν του επιτρέπεται να πλησιάσει. Οι περισσότεροι σκύλοι είναι εξοικειωμένοι με αυτή την συμπεριφορά.

- Το να ξαφνιάσεις τον άλλο σκύλο είναι ακόμα ένας έξυπνος τρόπος για να τον αποφύγεις. Μια ομπρέλα ή μια τσάντα με έντονο σχέδιο, αν την βάλεις απότομα μπροστά στο πρόσωπο του σκύλου, μπορεί να τον ξαφνιαστεί και να σαστίσει με το θέαμα. Το να έχεις μαζί σου ένα καλλωπιστικό σπρέι για σκύλους, με άρωμα σιτρονέλλα για παράδειγμα, και να ψεκάσεις με αυτό προς το μέρος του σκύλου, είναι σίγουρο πως και αυτό θα τον ξαφνιάσει.

- Αν κρίνετε πως η κατάσταση είναι δύσκολη, τότε αν έχετε μικρόσωμο σκύλο, μπορείτε να τον πάρετε αγκαλιά για να τον προστατέψετε καλύτερα. Αν ο σκύλος σας είναι μεγαλόσωμος και δεν μπορείτε να τον πάρετε αγκαλιά, σκεφτείτε ως λύση το να τον λύσετε και αυτόν από το λουρί του, ώστε να μπορέσει να ξεφύγει ή να προστατέψει καλύτερα μόνος του τον εαυτό του.

- Αν ο λυτός σκύλος  πλησιάσει επιθετικά εσάς και όχι τον σκύλο σας (πράγμα πολύ σπάνιο, αλλά μπορεί και να συμβεί), προστατέψτε το κεφάλι και τον λαιμό σας. Σε αυτή την περίπτωση, ο ιδιοκτήτης του άλλου σκύλου πρέπει να σπεύσει άμεσα και να τραβήξει τον σκύλο του μακριά. Το να κρατάτε ένα μπαστούνι ή μια ομπρέλα κατά την διάρκεια της βόλτας, μπορεί σε τέτοιες περιπτώσεις να φανεί πολύ χρήσιμο. Κουνώντας απότομα το μπαστούνι ή την ομπρέλα προς το μέρος το σκύλου, συνήθως τον κρατάμε σε απόσταση.

Είναι σίγουρο πως καμία από αυτές τις συμβουλές δεν θα είναι αποτελεσματική σε κάθε περίπτωση. Είναι καλό όμως να γνωρίζουμε όσο γίνεται περισσότερα για να είμαστε σε θέση να αντιμετωπίσουμε με ψυχραιμία οτιδήποτε μπορεί να μας συμβεί στην διάρκεια της βόλτας.

πηγή: dogster.com

Γιατί γρυλίζουν τα σκυλιά.

Το γρύλισμα στην γλώσσα των σκύλων είναι μία συνηθισμένη μορφή επικοινωνίας. Στο μυαλό μας είναι βαθιά ριζωμένη η άποψη πως το γρύλισμα έχει να κάνει με την "επιθετικότητα", κάτι που υπεραπλοποιεί τα πράγματα.

Τα σκυλιά γρυλίζουν προς σκύλους και ανθρώπους θέλοντας να στείλουν ένα μήνυμα όπως: 
"Αυτό που κάνεις δεν μου αρέσει. Σταμάτα." ή 
"Μη πλησιάζεις άλλο, φοβάμαι". 

Συνήθως το πρώτο γρύλισμα είναι χαμηλότερης έντασης και όταν ο σκύλος συνειδητοποιεί πως το μήνυμα δεν έχει γίνει κατανοητό ακολουθεί γρύλισμα μεγαλύτερης έντασης.

Το γρύλισμα προηγείται οποιασδήποτε μορφής "επιθετικότητας" ως προειδοποίηση.

Τα σκυλιά μαθαίνουν το γρύλισμα -είναι μέρος της γλώσσας των σκύλων- από τις πρώτες κιόλας εβδομάδες της ζωής τους. Οι μητέρες πολλές φορές γρυλίζουν στα κουτάβια για να τα μαλώσουν. Αυτός είναι ο λόγος που σκυλιά που έχουν απομακρυνθεί από την μάνα και τα αδέρφια τους πολύ μικρά δεν γνωρίζουν να επικοινωνούν με άλλα σκυλιά. Γεγονός που οδηγεί συχνά σε σκυλοκαβγάδες.

Δυστυχώς πολλοί είναι αυτοί που όταν τους γρυλίζει ο σκύλος τους τον τιμωρούν. Το σκυλί με αυτό τον τρόπο μαθαίνει από πολύ μικρό πως γρύλισμα = τιμωρία με αποτέλεσμα να "χάνει" από πολύ μικρό μία πάρα πολύ σημαντική "λέξη" από το λεξιλόγιο του. Έχετε ακούσει συχνά να λένε "Με δάγκωσε χωρίς προειδοποίηση!";

ΟΙ ΣΥΧΝΟΤΕΡΟΙ ΛΟΓΟΙ ΠΟΥ ΓΡΥΛΙΖΟΥΝ ΤΑ ΣΚΥΛΙΑ ΕΙΝΑΙ:

• Όταν φοβούνται.
• Όταν πας να τους πάρεις το φαγητό ή το παιχνίδι.
• Όταν προστατεύουν την περιοχή τους.
• Όταν πονούν.
• Υπάρχει και το γρύλισμα που τα σκυλιά κάνουν όταν είναι ενθουσιασμένα κατά την διάρκεια του παιχνιδιού.

ΕΑΝ Ο ΣΚΥΛΟΣ ΣΑΣ ΓΡΥΛΙΣΕΙ:

• Σταματήστε αμέσως την πράξη που τον οδήγησε σε αυτήν την συμπεριφορά.
• Απομακρυνθείτε (δώστε του χώρο) και αφήστε τον να ηρεμήσει. Είναι πολύ σημαντικό να απομακρύνετε όλους τους στρεσογόνους παράγοντες.
• Προσπαθήστε να καταλάβετε τους λόγους που οδήγησαν το σκύλο σας σε αυτήν την συμπεριφορά.

Εάν η συμπεριφορά συνεχιστεί ή "επιδεινωθεί" καλό θα ήταν να ζητήσετε την βοήθεια ενός ειδικού συμπεριφοράς ή ενός έμπειρου εκπαιδευτή. Επίσης εάν διαπιστώσετε πως οι λόγοι είναι παθολογικοί επισκεφτείτε αμέσως τον κτηνίατρο σας.

Του Δημήτρη Κοτάκου

Πηγή: livingwithdogs.gr

Έξυπνο: πως να βρεις τον σκύλο που χάθηκε.

Συνέβη σε μια κοπέλα στην Βόρεια Αμερική. Εκείνη, μετά την περιπέτειά της, περιγράφει τι έμαθε και προσπαθεί να βοηθήσει τον κόσμο που μπορεί να βρεθεί σε αντίστοιχη κατάσταση. 
Δείτε τι λέει:

"Είχα χάσει τον σκύλο μου, και τον έψαχνα απελπισμένη για μέρες. Την δωδέκατη μέρα ερευνών μου, ενώ βρισκόμουν σε μια περιοχή ερημική και με πολλά δέντρα, συναντώ δύο κυνηγούς. Τους είπα τι μου είχε συμβεί, και εκείνοι μου είπαν, πως και στους ίδιους συμβαίνει καμμιά φορά κατά την διάρκεια του κυνηγιού να χαθεί κάποιος σκύλος, αλλά καταφέρνουν πάντα να τον ξαναβρίσκουν. Και αυτό που μου είπαν, νομίζω πως θα βοηθήσει πολλές οικογένειες να ξαναβρούν τα χαμένα σκυλάκια τους!"

Τι πρέπει να κάνετε:
Ο ιδιοκτήτης του σκύλου, θα πρέπει να βρει ένα ρούχο του το οποίο να το φοράει για τουλάχιστον μια μέρα (όσο περισσότερο το έχει φορέσει, τόσο το καλύτερο), για να μπορέσει ο σκύλος να αναγνωρίσει την μυρωδιά.
Τοποθετείστε το ρούχο σε κάποια γωνιά, στην περιοχή όπου εθεάθη τελευταία ο σκύλος. Επίσης, αν ο σκύλος έχει κάποιο κρεβατάκι, ή παιχνιδάκι δικό του, θα μπορούσατε να αφήσετε και αυτά στο ίδιο σημείο, εκτός και αν θεωρείτε πως το μέρος δεν είναι κατάλληλο για να αφήσετε εκεί ένα κρεβατάκι.
Αφήστε πάνω ή δίπλα στο ρούχο ή το παιχνιδάκι, και ένα σημείωμα, που να παροτρύνει τους περαστικούς να μην πετάξουν ή απομακρύνουν τα αντικείμενα αυτά από το σημείο.
Αφήστε επίσης και ένα μπωλάκι με νερό στο σημείο, καθώς το πιο πιθανό είναι ο σκύλος σας να μην έχει μπορέσει να βρει πόσιμο νερό και να διψάει.
Μην τοποθετήσετε όμως φαγητό, γιατί αυτό θα προσελκήσει διάφορα άλλα ζώα της περιοχής, και δεν θα βοηθήσει το ίδιο το σκυλί να πλησιάσει τα πράγματά του.
Γυρίστε να τσεκάρετε το σημείο την επόμενη μέρα, ή και μια φορά ενδιάμεσα αν μπορείτε. Το πιο πιθανό είναι να βρείτε τον σκύλο σας να σας περιμένει εκεί.

"Ήμουν πολύ επιφυλακτική όταν το άκουσα, και δεν θεωρούσα πως ο σκύλος μου θα μπορούσε να μυρίσει την μυρωδιά του ρούχου μου και να έρθει, ενώ εγώ για 12 συνεχείς μέρες τον ψάχνω και φωνάζω δυνατά το όνομά του παντού, και αυτός δεν με έχει ακούσει, αλλά παρόλα αυτά το έκανα, γιατι δεν είχα να χάσω τίποτα.
Πραγματικά την άλλη μέρα επέστρεψα και βρήκα τον σκύλο μου να κάθεται πάνω στο ρούχο μου!
Ελπίζω αυτή η συμβουλή να βοηθήσει κάποιους να ξαναβρεθούν με τους χαμένους φιλαράκους τους!
Καλή τύχη!"

πηγή: quickmeme.com

Συμβουλές για μια αρμονική συμβιώση μεταξύ παιδιού και σκύλου.

Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που αρκετοί γονείς ή νεαρά ζευγάρια μου τηλεφωνούν και μου λένε την ίδια ιστορία: "Έχουμε πρόβλημα με το σκύλο μας!!! Γρυλίζει ή γαβγίζει στο παιδί μας, μωρό μας". 
Και πριν προλάβω καν να ρωτήσω κάτι, συνεχίζουν πανικόβλητοι οι περισσότεροι από αυτούς, "Να διώξουμε το σκύλο από το σπίτι!!!" 
Φυσικά αν υπολογίσουμε και τις παρεμβάσεις από το οικογενειακό περιβάλλον, παππούδες γιαγιάδες κ.τ.λ, ο σκύλος είναι ήδη με τα τρία του πόδια έξω από το σπίτι. 
Όταν τους ρωτάω πως ήταν η συμπεριφορά του σκύλου πριν έρθει το μωρό όλοι έχουν την ίδια απάντηση: "Μια χαρά τέλεια".

Τι συνέβη όμως και άλλαξε η συμπεριφορά του σκύλου;
Για το ζευγάρι το πιο ευχάριστο και χαρμόσυνο γεγονός είναι ο ερχομός του μωρού. Για το σκύλο όμως αυτή η νέα είσοδος στη ζωή του ίσως δεν είναι και ότι καλύτερο.
Τα παιδιά δεν γεννιούνται γνωρίζοντας το πως πρέπει να φέρονται σ' ένα σκύλο. Τα παιδιά δεν γνωρίζουν τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να πλησιάσουν τον σκύλο.
Δεν μπορούν να καταλάβουν πότε είναι στρεσαρισμένος ή ταλαιπωρημένος και φυσικά δεν γνωρίζουν το πότε πρέπει να τον αφήσουν να ξεκουραστεί.
Πολλά παιδιά πιστεύουν ότι οι μπαταρίες του σκύλου είναι ανεξάντλητες και μπορούν να παίζουν μαζί του για ώρες όπως ακριβώς κάνουν με τα ηλεκτρονικά τους παιχνίδια.
Άλλες φορές πάλι οι μικροί μας φίλοι παίζουν τόσο άγαρμπα με τον σκύλο που πλέον το παιχνίδι γίνεται μαρτύριο και φτάνει τον σκύλο στα όρια της κατάρρευσης.

Θα με ρωτήσετε: "Φταίνε τα παιδιά;" και βέβαια όχι. "Μήπως φταίει ο σκύλος;" και πάλι όχι.

Ποίος είναι όμως αυτός που πρέπει να βάλει τα πράγματα σε μια σωστή σειρά;
Ποιος είναι αυτός που πρέπει να μάθει στο παιδί να σέβεται το σκύλο;
Ποιος πρέπει να αναλάβει να διδάξει στο παιδί το πώς πρέπει να φέρεται στο σκύλο;
Ποιος είναι αυτός που πρέπει να "διορθώσει" το παιδί του όταν αυτό τραβάει την ουρά ή τα αυτιά ή κλωτσάει το σκύλο;
Ποιος είναι αυτός που πρέπει να μάθει στο παιδί του ότι δεν μπορεί να "ιππεύει" το σκύλο όπως το αλογάκι του ζωολογικού κήπου;

Η απάντηση είναι μία. Εσείς οι γονείς.

Φυσικά όπως πρέπει να διδάξετε στο παιδί σας όλα αυτά το ίδιο πρέπει να κάνετε και με το σκύλο σας. 

Θα πρέπει να του μάθετε να σέβεται το παιδί.
Θα τον προετοιμάσετε για τον ερχομό του παιδιού αν ο σκύλος προϋπάρχει.
Θα κάνετε όλες τις αλλαγές στην ζωή του σταδιακά και με τέτοιο τρόπο που να μην του δημιουργήσουν στρες και αρνητική εντύπωση για τον καινούργιο λιλιπούτειο συγκάτοικο. Εσείς είστε αυτοί που πρέπει να αναλάβετε αυτό το ρόλο.
Το πόσο καλές θα είναι οι σχέσεις του παιδιού με το σκύλο θα εξαρτηθεί από την δική σας σωστή επίβλεψη, στάση και χειρισμό όταν παιδί και σκύλος θα συνυπάρχουν.
Επίσης σημαντικό ρόλο στην καλύτερη συμβίωση θα παίξει η εκπαίδευση του σκύλου σας καθώς και η ύπαρξη αλληλοσεβασμού στην σχέση άνθρωπου - σκύλου.

Γιατί όμως τα σκυλιά δαγκώνουν τα παιδιά; 
Υπάρχουν αρκετοί λόγοι για τους οποίους ένας σκύλος μπορεί να επιτεθεί ή δαγκώσει ένα παιδί. Πρώτα από όλα πρέπει να γνωρίζετε ότι ένα παιδί στις αισθήσεις (ακοή όραση όσφρηση) ενός σκύλου είναι κάτι αξιοπερίεργο.
Η μυρωδιά του παιδιού δεν του θυμίζει την μυρωδιά ενός ενήλικα.
Ο τρόπος έκφρασης και κίνησης ενός παιδιού είναι εντελώς διαφορετικός από τον δικό σας.
Ίσως αυτά σας ακούγονται απλά για τον σκύλο όμως δεν είναι. Ζητάμε να ανταποκριθεί σε καταστάσεις τις οποίες όχι μόνο δεν τις έχει αντιμετωπίσει ποτέ ξανά αλλά και που δεν του μάθαμε πώς να τα βγάζει πέρα.

Πόσοι από εσάς θα προσπαθήσετε να τραβήξετε την ουρά ή τα αυτιά ενός σκύλου στην πρώτη σας επαφή μαζί του;
Κανείς. Το παιδί όμως θα το κάνει!

Πόσοι από εσάς θα τσιρίζετε και θα χοροπηδάτε μπροστά σε ένα σκύλο;
Κανείς. Ένα παιδί όμως θα το κάνει!

Πόσοι από εσάς θα ανεβείτε στην πλάτη ενός σκύλου;
Κανείς. Ένα παιδί όμως θα το κάνει!

Όλα αυτά μπορούν πολύ εύκολα να παρεξηγηθούν από το σκύλο, να του προξενήσουν φόβο και να δείξει σημάδια άμυνας γρυλίζοντας και γαβγίζοντας. Αυτά που του συμβαίνουν δεν του θυμίζουν με τίποτα κάποιον που θέλει να γίνει "φίλος του".

Σίγουρα πέρα από αυτά υπάρχουν και άλλοι λόγοι για τους οποίους ο σκύλος μπορεί να επιτεθεί σε παιδί. Θα πρέπει όμως να σας τονίσω ότι, αν συμβεί κάτι τέτοιο δεν σημαίνει ούτε ότι ο σκύλος μισεί το παιδί σας, ούτε ότι το ζηλεύει γιατί απόκτησε τόσο γρήγορα προνόμια και ειδική μεταχείριση, ούτε ότι θέλει να του κάνει κακό.
Ο σκύλος θα δαγκώσει ως έσχατη λύση ώστε να βγει από την δύσκολη κατάσταση στην οποία έχει έρθει. 
Και βέβαια θα φτάσει σε αυτήν την λύση όταν θα έχει εξαντλήσει όλα τα όρια αντοχής και ανοχής προς το παιδί.

Απρόβλεπτα και αντικοινωνικά σκυλιά εξαιρούνται από αυτή την κατηγορία.

Υπάρχουν τρία σενάρια τα οποία μπορεί να συμβαίνουν όταν χάνεται η αρμονία στην σχέση παιδιού - σκύλου:

Πρώτο σενάριο: Ο σκύλος να υπάρχει πριν έρθει το παιδί.
Δεύτερο σενάριο: Όταν το παιδί δεν σέβεται τον σκύλο
Τρίτο σενάριο: Όταν τα παιχνίδια παιδιού και σκύλου δεν έχουν ούτε δομή ούτε όρια.


Τι συμβαίνει στο πρώτο σενάριο:
Είναι πολύ δύσκολο για το σκύλο να καταλάβει γιατί το πρόγραμμα της ζωής του ξαφνικά άλλαξε. Ο χρόνος που ασχολείστε μαζί του έχει μειωθεί, το παιχνίδι έχει γίνει είδος προς εξαφάνιση. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά πρέπει να βγαίνει έξω ή να περιορίζεται την ώρα που όλοι στο σπίτι ασχολούνται με το μικρό ανθρωπάκι. Κανείς πλέον δεν του δίνει σημασία και αν τελικά κάποιος του δώσει μάλλον για να τον μαλώσει θα είναι. Τότε είναι η στιγμή που συνδυάζει όλα αυτά τα παράξενα και άσχημα που του συμβαίνουν με το μωρό, τον νέο εισβολέα. Η αιτία του κακού για όλα τα δεινά!!! Κάπου εδώ συνήθως αρχίζουν τα πρώτα γρυλίσματα.

Τι συμβαίνει στο δεύτερο σενάριο:
Το παιδί δεν σέβεται τα δικαιώματα του σκύλου στην ξεκούραση, ηρεμία, φαγητό, παιχνίδι. Πολλές φορές τα παιδιά δεν αφήνουν σε ησυχία το σκύλο. Τον πειράζουν όταν θέλει να κοιμηθεί ή να φαει ή να ηρεμήσει. Αυτό αν γίνεται συχνά καταντά βασανιστικό για το σκύλο και αργά ή γρήγορα θα αρχίζει να δοκιμάζει "άλλους τρόπους" για να βρει την ησυχία του.

Τι συμβαίνει στο τρίτο σενάριο:
Το παιχνίδι μεταξύ παιδιού και σκύλου τις περισσότερες φορές δεν έχει αρχή, μέση και τέλος, δεν έχει κάποια δομή, δεν έχει αν θέλετε κάποια εκπαιδευτική αξία. Παίζοντας το παιδί με άναρχο και προκλητικό τρόπο το σκύλο του ξυπνά γενετικά ένστικτα, όπως του κυνηγού ή της εργασίας. Φαντασθείτε σε τι ψυχολογική κατάσταση βρίσκεται ένας σκύλος όταν ένα παιδάκι τσιρίζει και τρέχει ανεμίζοντας μια πετσέτα στο χέρι!! Φαντασθείτε την αναστάτωση και την σύγχυση του σκύλου όταν πιάνοντας την πετσέτα το παιδί θα τον αρπάξει θα τον ξαπλώσει στο πάτωμα και θα προσπαθεί να του την ξαναπάρει!!
Καταλαβαίνετε ότι όλα αυτά τα παιχνίδια οδηγούν το σκύλο στα όρια αντοχής του. Πολύ συχνά λοιπόν η μορφή του παιχνιδιού "βγάζει" στον σκύλο επιθετικότητα που μπορεί να εκδηλωθεί ακόμα και με δάγκωμα.

Πως να αποφύγετε τα προβλήματα στην σχέση παιδιού - σκύλου 
Αν είστε νέο ζευγάρι και σκοπεύετε να γίνετε γονείς αποκτήστε το σκύλο αφού έχετε προσαρμόσει τη ζωή σας στα καινούργια δεδομένα. Έτσι αν αποκτήσετε το σκύλο μετά τον ερχομό του μωρού θα μπορείτε να μοιράσετε σωστά το χρόνο σας.

Εάν ο σκύλος προηγείται του μωρού μπορείτε μερικούς μήνες πριν να αγοράσετε μια κούκλα που να κάνει ήχους, ( κλάμα γέλιο κ.τ.λ.). Παρουσία του σκύλου φερθείτε σαν να είναι αληθινό, δώστε του την ευκαιρία να το πλησιάσει, να το μυρίσει. Χαϊδέψτε τον και επιβραβεύστε τον με λιχουδιές για την καλή συμπεριφορά του.
Σε περίπτωση που οι αντιδράσεις και τα μηνύματα δεν είναι και τόσο καλά μην απογοητευτείτε. Δώστε τον απαιτούμενο χρόνο, κάντε την ίδια διαδικασία 3-4 φορές την ημέρα με το "μωρό"αγκαλιά και ταΐζοντας τον με μεζεδάκια ( μικρά κομματάκια από ζαμπόν,ή τυρί ). Έτσι θα συνδυάσει την ύπαρξη του "μωρού" με κάτι καλό για εκείνον. Αν γρυλίσει ή γαβγίσει μην αντιδράσετε μην του φωνάξετε μην το μαλώσετε μην απομακρυνθείτε εκείνη τη στιγμή από το χώρο. Στην περίπτωση που αντιδράσετε τα πράγματα θα γίνουν χειρότερα γιατί η ύπαρξη του "μωρού" θα συνδυαστεί με κάτι κακό, την τιμωρία.
Στην περίπτωση που φύγετε από το χώρο επειδή γάβγισε θα πάρει λάθος μήνυμα:
"Γαβγίζω και αυτό που με κάνει να νιώθω άβολα φεύγει".

Δεν νομίζω ότι στην πραγματικότητα θα μπορούσατε να αντέξετε μια κατάσταση όπου ένα σκυλί κρεμασμένο πάνω σας θα γαβγίζει και ένα μωρό στην αγκαλιά σας τρομαγμένο θα κλαιει.
Σε περίπτωση που δεν βλέπετε κάποια βελτίωση στην συμπεριφορά του σκύλου απέναντι στο "μωρό" ζητήστε την συμβουλή θετικού εκπαιδευτή.
Αν η συμπεριφορά του σκύλου είναι η επιθυμητή τότε συνεχίστε χωρίς να παραμελείτε τις ανάγκες του, βόλτες παιχνίδι εκπαίδευση.

Προσαρμόστε το χρόνο πραγματοποίησης αυτών των αναγκών σταδιακά στα καινούργια δεδομένα. Αν κάποιες καταστάσεις απαιτούν να περιοριστεί ο σκύλος αυτό να γίνει σταδιακά, για μικρά διαστήματα στην αρχή. Όλες αυτές οι αλλαγές βέβαια θα γίνουν πολύ πριν τον ερχομού του μωρού. Διαμορφώστε το χώρο όπου θα κοιμάται και θα τρωει ο σκύλος σε απόσταση από το δωμάτιο του μωρού.

Μάθετε τα παιδιά πως να παίζουν με το σκύλο. 

Αποτρέψτε τα από τα σκληρά και βιαία παιγνίδια μαζί του.

Διδάξτε τα παιδιά να σέβονται το σκύλο.

Διδάξτε τα παιδιά να αναγνωρίζουν το τρόπο επικοινωνίας του σκύλου και τα μηνύματα κούρασης στρες κ.τ.λ. 

Μάθετε τα παιδιά ότι αυτό που μπορεί να τους προσφέρει ο σκύλος είναι χαρά, αφοσίωση, πίστη.

Αφήστε τα παιδιά συμβιώνοντας με το καλύτερο φίλο του ανθρώπου να διδαχθούν, να πάρουν μαθήματα, γνώσεις και εμπειρίες πολύτιμες για την ζωή τους.

πηγή: iatronet.gr

Το γουργούρισμα της γάτας σημαίνει περισσότερα από όσα νομίζετε.

Όταν ακούμε μια γάτα να γουργουρίζει, το πρώτο που σκεφτόμαστε είναι πως πρόκειται για μια έκφραση ευχαρίστησης και επικοινωνίας. Έχετε ποτέ σκεφτεί την πιθανότητα, πως οι γάτες γουργουρίζουν, και με αυτόν τον τρόπο προσπαθούν να εκφράσουν το άγχος που αισθάνονται? 

Όπως και οι άνθρωποι, παίρνουν βαθιές ανάσες όταν στρεσάρονται, έτσι και οι γάτες χρησιμοποιούν το γουργούρισμα ως αγχολυτικό, και σαν ένα μηχανισμό που αναζωογονεί το σώμα τους. 

Οι επιστήμονες έχουν διαπιστώσει πως οι γάτες γουργουρίζουν χρησιμοποιώντας «τους μύες του λάρυγγα και της διαφραγματοκήλης», όπως αναφέρεται στο Scientific American. Αυτό σημαίνει πως όταν εισπνέουν και εκπνέουν με ένα συγκεκριμένο μοτίβο, και σε μια συχνότητα ανάμεσα στα 25-150 hertz, τότε βελτιώνουν την πυκνότητα των οστών τους και προωθούν την «αυτό-ίαση». 

Οι γάτες επίσης, χρησιμοποιούν μεγάλες περιόδου ύπνου για να εξοικονομήσουν ενέργεια, ενώ ταυτόχρονα γουργουρίζουν για να τονώσουν τους μύες και τα κόκαλά τους. 

Οι ερευνητές βρήκαν πως οι γάτες, σε αντίθεση με τους σκύλους, ακριβώς επειδή γουργουρίζουν, εμφανίζουν λιγότερες ανωμαλίες στα οστά και τους μυς. Υποθέτουν πως το γουργούρισμα συμβάλλει επίσης και στην μείωση εμφάνισης δυσπλασίας και οστεοπόρωσης. 

Πάρτε και εσείς το μήνυμα από το χνουδωτό γατάκι σας, και την επόμενη φορά που θα είστε στρεσαρισμένοι, πάρτε μερικές βαθιές ανάσες που θα σας βοηθήσουν στην αυτοανανέωση του σώματος και στην καλή ποιότητα ζωής.

πηγή: love.theanimalrescuesite.com